Από πότε οι αφίσες για τα gay pride σε στάσεις και βαγόνια αποτελούν ανθρώπινο δικαίωμα;
Το «Φεστιβάλ Υπερηφάνειας Αθήνας», όπως μας ενημερώνει διαδικτυακώς, «είναι Αστική Μη Κερδοσκοπική Οργάνωση που δημιουργήθηκε το 2005». Πρόσφατα αυτή η οργάνωση εξέφρασε την έντονη διαμαρτυρία της επειδή η ΣΤΑ.ΣΥ. Α.Ε. (Σταθερές Συγκοινωνίες ΜΑΕ), η εταιρία που διαχειρίζεται, λειτουργεί και το μετρό και το τραμ, αρνήθηκε να βάλει αφίσες της παρελάσεως ομοφυλόφιλης υπερηφάνειας στις στάσεις και στα βαγόνια μετρό και τραμ.
Στη σχετική ανακοίνωση που δημοσιοποίησαν οι φεστιβαλάρχες δεν διευκρινίζουν αν πρότειναν οι αφίσες να μπουν επί χρήμασι ή ήθελαν η αφισοκόλληση να γίνει τζάμπα. Ωστόσο, δήλωσαν αποφασισμένοι να αγωνιστούν για το δικαίωμά τους να μοστράρουν τις αφίσες τους στα μεταφορικά μέσα όπου στριμωχνόμαστε για να πάμε στις δουλειές μας, στον γιατρό, στον δικηγόρο ή στη βόλτα μας.
Η ρητορική τους καυτή σαν ρυζόγαλο που άρπαξε επειδή το ξεχάσαμε στο μάτι: «Ούτε βήμα πίσω στον δημόσιο χώρο! Μετά από 10 χρόνια παρουσίας της αφίσας μας στο μετρό της Αθήνας -που για μας ήταν μια κατάκτηση του δημοσίου χώρου- φέτος η ΣΤΑ.ΣΥ. Α.Ε. απέρριψε αναιτιολόγητα την αίτησή μας!
[…] Σε μια περίοδο αυξανόμενης ρητορικής μίσους, μισαλλοδοξίας και βίας κατά της κοινότητάς μας, κινήσεις όπως αυτή, που περιορίζουν την ορατότητά μας στην πόλη, αποτελούν σαφή πολιτική θέση στην κατεύθυνση της αορατότητάς μας. Σε αυτή τη συγκυρία κάθε άτομο, φορέας, οργανισμός και εταιρία οφείλει να πάρει θέση. Και να κριθεί από αυτήν».
Το αίνιγμα σε όσα γράφουν οι φεστιβαλάρχες είναι πού βλέπουν την «αυξανόμενη ρητορική μίσους, μισαλλοδοξίας και βίας» εναντίον τους. Σε μια χώρα όπου θεσμοθετήθηκε ο «γάμος» των ομοφυλοφίλων, η Βουλή φωταγωγείται με τα χρώματα της γκέι παντιέρας, τα ΜΜΕ και γενικότερα η δημόσια σφαίρα βρίθουν μελών της κοινότητάς τους, πώς στην ευχή εκδηλώνεται η βία εναντίον τους; Για να στηρίξουν τους ισχυρισμούς τους θα έπρεπε να παρουσιάσουν μια έκθεση με στοιχεία από την ΕΛ.ΑΣ. και τις δικαστικές Αρχές, όπου θα αποδεικνύεται ότι η ρατσιστική βία εναντίον των ομοφυλοφίλων εκδηλώνεται συχνότερα και αγριότερα σε σχέση με αυτή που εκδηλώνεται σε βάρος του γενικού πληθυσμού.
Πώς είναι δυνατόν να αδικούνται εν Ελλάδι οι ομοφυλόφιλοι και οι λεσβίες, όταν σχεδόν σύσσωμη η συστημική πολιτική τάξη της χώρας, οι μεγάλες επιχειρήσεις, οι πρεσβευτές των ΗΠΑ και οι τοπικοί άρχοντες δίνουν το «παρών» στις παρελάσεις (βλ. φωτό) ομοφυλόφιλης υπερηφάνειας; Κι είναι δυνατόν σε μια χώρα που κάνει διακρίσεις σε βάρος των ομοφυλοφίλων να μη διωχθεί ποινικά τύπος σαν αυτόν τον δαιμονισμένο που κυκλοφορούσε στο gay pride των Αθηνών με την εικόνα του αγίου Νικολάου στα αχαμνά του;
Καλό το παραμύθι, αλλά δεν έχει δράκο.
Από τη στήλη «Περι πωλητικης» της «δημοκρατίας»
