Του Κώστα Πρώιμου
Δημιουργεί εύλογα ερωτηματικά! Πώς αντέχουν ψυχολογικά οι εγχώριες φίρμες του stand-up comedy να τους ξεπερνά και συνάμα να τους ακυρώνει καλλιτεχνικά σε κάθε του τηλεοπτική εμφάνιση ο ανυπέρβλητος Κυριάκος Μητσοτάκης;
Υπάρχει περίπτωση, έστω την ύστατη στιγμή να συνέλθουμε πολιτικά ως λαός σε τούτη τη χώρα; Εκλέξαμε και δη θριαμβευτικά στις εκλογές του 2023 τον παμμέγιστο Κυριάκο, ο οποίος εδώ και μια επταετία τίθεται στη διάθεσή μας και εμείς θα πληρώνουμε εισιτήρια για να απολαμβάνουμε τους ψιλo-ατάλαντους που κάποτε έλεγαν ανέκδοτα στα όρθια και γελούσαν μαζί τους ψυχαναγκαστικά κάτι γεροντοκόρες;
Φτάσαμε στο σημείο το 2024 να δείξουμε με τον χειρότερο τρόπο την αχαριστία μας ως κοινωνία στο πρόσωπο του φιλεύσπλαχνου ηγέτη μας, αποδίδοντας ένα βαρύγδουπο 28% στους παικταράδες της πολιτικής τους οποίους αβαντάρισε ώστε να καβαλήσουν τα ευρωπαϊκά κοινοβουλευτικά έδρανα; Και τι θέλετε συνέλληνες και συνελληνίδες; Μήπως να έρθει και να αναλάβει τις τύχες της χώρας ο συμπαθής κατά τα άλλα Σεφερλής; Όταν αποδεδειγμένα μας διασκεδάζει αφάνταστα ο επικός θίασος Μητσοτάκη;
Έχουμε τη θεία τύχη (σαν τη θεία κωμωδία του Δάντη ένα πράμα) μετά από χιλιάδες χρόνια υποδούλωσης με τελευταίους επισκέπτες τους Τούρκους και έπειτα από διακόσια χρόνια πολιτικής αστάθειας, επιτέλους, να μας κυβερνά ένας θεός του γέλωτα και εμείς οδεύουμε ήδη προς τη λάθος πολιτική κατεύθυνση με άμεσο τον κίνδυνο να τον στερηθούμε! Να στερέψει, επειδή κάποιοι ξύπνησαν και θέλουν να ζήσουν σαν άνθρωποι, προφανώς διακατέχοντες από συμπλέγματα κατωτερότητας η μοναδική πηγή εθνικού γέλιου; Ο Κυριάκος θα μπορούσε να είναι ο θρυλικός Λιγνός δίπλα από τον Χοντρό, ενώ ξεκάθαρα ομοιάζει στην ιδιοσυγκρασία στον τιτάνα Μr Bean, ενώ με την πολυσχιδή δράση του και τη χαοτική του καλλιτεχνική φύση έχει πάρει και κάτι από τους επικούς χαρακτήρες των Brancaleone και Μπενίνι. Ασφαλώς αν ζούσε και μεσουρανούσε ως πολιτικός στην Αρχαία Αθήνα, θα ήταν ίσως ο πιο αγαπημένος πελάτης του μυθικού Αριστοφάνη!
Κυριάκο μας, ποιος να συγκριθεί μαζί σου; Στις ατάκες; Στις γκριμάτσες; Στη σκηνική παρουσία; Στη φιλοσοφία και τη στάση απέναντι στη ζωή τύφλα να’ χει ο Θου Βου με κείνες τις «γκαφατζήδικες» υποκλοπές!
Γιατί, ο Δον Κιχώτης; Πού κυνηγούσε ανεμόμυλους; Ο δικός μας δήλωσε ευθαρσώς δυο-τρεις φορές με στόμφο και ρητορική ναπολεόντεια ότι είμαστε σε πόλεμο με τη Ρωσία!
Αμ το άλλο; Που ομολόγησε τάχα μου σε ένα ρεσιτάλ ειλικρίνειας ότι δεν είχε πάρει μυρουδιά για τις υποκλοπές! Όλα τα έκαναν κάτω από τη μύτη του κείνα τα κακά παιδιά τα οποία ο ίδιος όμως είχε εμπιστευθεί με τις πρωθυπουργικές του υπογραφές! Εκείνες τις ώρες των παρακολουθήσεων ο Κυριάκος πήγαινε για ποδήλατο με τη Μαρέβα!
Όσο για το μοιραίο τρένο του θανάτου, πριν συναντήσει τον χάρο στην κοιλάδα των Τεμπών, το είχε επιθεωρήσει κρυφίως ο ίδιος υποδυόμενος τον αστυνόμο Σαΐνη. Τίποτα το μεμπτό δεν έκρυβε η αμαξοστοιχία.
Για επαναξιολογήστε αντικειμενικά σας εκλιπαρώ τις καλλιτεχνικές επιδόσεις του κυβερνήτη μας! Και για να έχουμε καλό ερώτημα: άντε και όπως όλα δείχνουν σε λίγους μήνες με την ψήφο μας τον στέλνουμε στο σπίτι του και ποιος ξέρει που αλλού!
Όμως, έχετε σκεφτεί πού θα ξαναβρούμε Αδώνηδες, Κυρανάκηδες, Μαρινάκηδες, Φλωρίδηδες, Αγαπηδάκηδες, Παπασταύρηδες και Λοβέρδους; Αυτά τα «τεράστια» πολιτικά σχήματα εμφανίζονται κάθε χίλια χρόνια! Είναι σαν τους σπάνιους περιπλανώμενους κομήτες στο αχανές διάστημα!
Σου βαστάει μέσα σου, ή ακριβέστερα, έχει κανείς όρεξη έπειτα από δεκαπέντε λεπτά Γεωργιάδη μαζί με Πορτοσάλτε να πληρώσει ώστε να παρακολουθήσει θέατρο; Ποιος Μουστάκας, Τσιβιλίκας και Τσάκωνας, καλά να’ ναι οι άνθρωποι κει ψηλά…
Πάντως, αν στα σωματεία των ηθοποιών υπήρχε η αίσθηση της συλλογικότητας και της συνοχής θα είχαν κατεβάσει ρολά στις θεατρικές τους σκηνές και θα κατασκήνωναν μονίμως έξω από τη Βουλή σε μια ύστατη κίνηση διαμαρτυρίας!
Διότι τους βουτάνε μέσα από το στόμα οι εθνοπατέρες μας με πρωταγωνιστή τον Κυριάκο στην κυριολεξία και το λιγοστό ψωμί τους μέσα από το στόμα! Ακούς τη Βούλτεψη, τον Ρωμανό, τον Βορίδη, να ερμηνεύουν, να τοποθετούνται. Τι άλλο θέλουμε ως λαός;
Κανείς ηθοποιός στη σύγχρονη θεατρική διαδρομή δεν έχει καταφέρει με τις ανεπανάληπτες ατάκες του να ξεσηκώσει και να βγάλει στους δρόμους εκατομμύρια Έλληνες! Στις πιο σουξεδιάρικες κινηματογραφικές κωμωδίες των τελευταίων πενήντα ετών, άντε να σχηματιστούν για μισή ώρα ουρές έξω από τα σινεμά και να κόψουν καμιά πεντακοσαριά χιλιάδες εισιτήρια!
«Παραιτήσου» του βροντοφώναζαν εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές στην ασύλληπτη σε μέγεθος πανελλαδικών διαστάσεων διαμαρτυρία για το πανεθνικό έγκλημα των Τεμπών, μα ο Κυριάκος ατάραχος, ως ψυχρός εκτελεστής και βαθύτατα εγκλωβισμένος στον πολιτικό του ρόλο, τους έστειλε σχεδόν όλους μέσα από τη δύναμη της κωμωδίας αδιάβαστους, καθώς είπε: τα εκατομμύρια κόσμου που βρέθηκαν στις πλατείες μας είπαν να προχωρήσουμε ακόμη πιο δυνατά και να πάμε την Ελλάδα πιο ψηλά!
Επειδή «το αυγό έχει μπει στον κώλο» από τις διαφαινόμενες επαναστατικές ουτοπίες και τις επιπολαιότητες του πόπολου, ο Κυριάκος μας ζει εμφανώς ένα πολιτικό δράμα αυτή τη χρονική περίοδο, το οποίο ως ελάχιστο φόρο τιμής στην ανυπέρβλητη προσφορά του στον τόπο οφείλουμε όλοι, ανεξαρτήτου ιδεολογίας ή κομματικών προσκολλήσεων να το σεβαστούμε: είναι υποχρεωμένος να διατηρήσει τα ήρεμα νερά του Αιγαίου με «κάθε κόστος» και ο νοών νοείτω. Don’t cry for me Aegean θα τραγουδάμε στις πλατείες και τα μπαλκόνια και δεν θα το μαρτυράμε, σε μια θρυλική μουσική διασκευή που αφορούσε στην Εβίτα Περόν.
Εκ των ανωτέρω, κανονίστε την πορεία σας μερικοί-μερικοί! Αφήστε τη ριμάδα την ερευνητική δημοσιογραφία και τις καταγγελίες κατά μέρους, που μόνο σπίτια κλείνουν και πρωθυπουργούς αφήνουν άνεργους και επιτρέψτε μας, έστω για λίγο ακόμη, τουλάχιστον μέσα στην ανεπανάληπτη μιζέρια μας να το απολαύσουμε με δαύτους, μέχρι τελικής πτώσεως και των σχετικών δακρύων!
