Είδαμε τον υπουργό Ναυτιλίας στην τηλεόραση, να μιλά με θέρμη για την πιθανότητα επιστροφής των νέων Ελλήνων στη θάλασσα, στα καράβια, στην μεγάλη ελληνική εμπορική ναυτιλία. Μακάρι να γίνει έτσι, σε μια περίοδο που οι περισσότεροι νέοι διαμαρτύρονται για τις χαμηλές αμοιβές, παρά την επιστημονική τους κατάρτιση.
Καλό θα ήταν η Ελλάδα να μην ξεχνά την ιστορία της. Δεν αναφέρομαι στους αμέτρητους ήρωες -η μοναδική χώρα στον κόσμο που έχει να θυμηθεί τόσους πολλούς- των παλαιότερων εποχών, αλλά στη σχετικά πρόσφατη ιστορία και συγκεκριμένα στην περίοδο αμέσως μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Οι Αμερικανοί, επικεφαλής των Συμμάχων, που κέρδισαν τον πόλεμο κατά της Γερμανίας, προχώρησαν στην παράδοση -με πολύ ευνοϊκούς όρους- των 100 Liberty σε Ελληνες επιχειρηματίες. Ηταν μια κίνηση-κλειδί, που, όπως αποδείχθηκε, απετέλεσε τη «μαγιά» που φούσκωσε τη ζύμη της ελληνικής εμπορικής ναυτιλίας. Μέσα σε δύο δεκαετίες, είχε σημειωθεί το «ελληνικό θαύμα». Χιλιάδες οικογένειες είχαν σωθεί. Η Ναυτιλία, έδινε στη χώρα το φιλί της ζωής. Εσφυζαν από ζωή οι αίθουσες των δημοσίων και των ιδιωτικών σχολών. Στην παρέλαση, πρώτοι και καλύτεροι, με τις στολές και τα σιρίτια τους οι σπουδαστές του «Πυθαγόρα», του «Προμηθέα», του «Αρχιμήδη», του «Αναξαγόρα». Σχολές Εμπορικού Ναυτικού, που τροφοδοτούσαν τα πλοία κι έφερναν στη χώρα το πολύτιμο συνάλλαγμα και στις οικογένειες το πολυπόθητο «τσεκ» που έκανε θαύματα.
Ετσι, απ’ ό,τι θυμάμαι, στήθηκε ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας. Ενα κομμάτι που το κρατούσαν, από τη μια, οι ναυτικοί που θαλασσοπνίγονταν και, από την άλλη, οι ηρωικές γυναίκες τους, που σπούδασαν παιδιά, που έφτιαξαν επιστήμονες αλλά και ναυτικούς καταρτισμένους, καλύτερους από τους πατεράδες τους.
Σήμερα, τα Liberty υπάρχουν! Η ελληνική ναυτιλία είναι παντοδύναμη και έτοιμη να προσφέρει θέσεις εργασίας σε καλά καταρτισμένα ελληνόπουλα που θα επιλέξουν τη θάλασσα. Τα «ξύλινα τείχη» χωράνε πολλά ελληνόπουλα, που σήμερα περιμένουν στην ουρά της ανεργίας, εφοδιασμένα με πτυχία και μεταπτυχιακά. Σήμερα, μπορούμε να φτιάξουμε αξιωματικούς που δεν θα είναι απλώς ναυτικοί, αλλά «ναυτικοί-επιστήμονες».
Οσο κι αν η ναυτιλιακή επιχείρηση έχει αλλάξει, όσο κι αν «τίποτα δεν είναι όπως παλιά», η Πολιτεία πρέπει να προσπαθήσει. Είναι βέβαιο ότι η ελληνική ναυτιλία μπορεί να βοηθήσει. Αρκεί να γίνουν οι κατάλληλοι, σωστοί και προσεκτικοί χειρισμοί.
Η Πολιτεία μπορεί και πρέπει να παρέμβει αποφασιστικά. Να μπει η ναυτιλία στα σχολεία, να γνωρίζουν επακριβώς οι νέοι τις σημερινές συνθήκες εργασίας, τον μέγιστο χρόνο παραμονής στο βαπόρι, τις υψηλές αμοιβές των αξιωματικών Εμπορικού Ναυτικού και τη δυνατότητα εξέλιξής τους ως στελεχών στην ξηρά.
Οι νέοι φεύγουν στα ξένα από τη στεριά, ας τους κρατήσουμε στη θάλασσα.
Από τη στήλη «Ακίς» της «Δημοκρατίας»
