Θέμα χρόνου φαίνεται ότι είναι η κατάθεση νέας πρότασης για εξεταστική (παρά την απογοητευτική απόρριψη της προηγούμενης) ή ακόμα και απευθείας για επιτροπή προκαταρκτικής εξέτασης με βάση τη δικογραφία Ρουμελιώτη, αφού τα στοιχεία που έχουν φτάσει στη Βουλή «καίνε» όχι μόνο τον Γιώργο Παπανδρέου αλλά και τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου και τον διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος Γ. Προβόπουλο.
Κι αυτό γιατί -όπως φαίνεται στη δικογραφία- όλοι ήξεραν εξαρχής ότι ακόμα και το ΔΝΤ πίστευε πως το Μνημόνιο και το πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής που επιχειρούσαν στην Ελλάδα «δεν βγαίνουν». Παρ’ όλα αυτά επέλεξαν να το αποσιωπήσουν και να μην προχωρήσουν στην αναδιάρθρωση χρέους, η οποία έγινε τελικά έπειτα από δύο χρόνια, και θα μπορούσε κατά πολλούς να γλιτώσει την Ελλάδα από τη μέγκενη της τρόικας.
Βουλευτές οι οποίοι μπόρεσαν να μελετήσουν τη δικογραφία (όσο μπορεί να μελετήσει κάποιος με δύο υπαλλήλους της Βουλής πάνω από το κεφάλι του) είπαν πως ακόμα και με μια γρήγορη ματιά τα στοιχεία και κυρίως η κατάθεση Ρουμελιώτη στον οικονομικό εισαγγελέα Γρηγόρη Πεπόνη χρήζουν άμεσα περαιτέρω διερεύνησης από τη Βουλή. Οπως υποστηρίζει μάλιστα βουλευτής που είδε τη δικογραφία, τμήμα του ογκώδους φακέλου αποτελεί και πρωτοσέλιδο της «δημοκρατίας» της 1ης Οκτωβρίου 2011, το οποίο φέρεται να έχει καταθέσει ο ίδιος ο κ. Ρουμελιώτης, με αφορμή δημοσίευμα με τίτλο «Ο κορυφαίος παράγων, το κούρεμα και οι έξαλλοι τραπεζίτες».
Η «κυριακάτικη δημοκρατία» φέρνει σήμερα στο φως άγνωστα σημεία της δικογραφίας, τα οποία προέρχονται κυρίως από την κατάθεση του πρώην εκπροσώπου της Ελλάδας στο ΔΝΤ Π. Ρουμελιώτη, τα οποία δείχνουν ότι οι Γ. Παπανδρέου Γ. Παπακωνσταντίνου και Γ. Προβόπουλος γνώριζαν πριν καν βάλουν την Ελλάδα στο Μνημόνιο τις επιφυλάξεις του ΔΝΤ.
Στην κατάθεσή του στον οικονομικό εισαγγελέα Γρ. Πεπόνη ο πρώην εκπρόσωπος της Ελλάδας στο ΔΝΤ Π. Ρουμελιώτης υποστηρίζει πως όλα τα θέματα ήταν γνωστά εξαρχής σε όλους. Ο κ. Ρουμελιώτης κάνει μάλιστα ειδική αναφορά σε συνάντηση που είχε τον Μάρτιο του 2010 (δύο μήνες πριν από την υπαγωγή στο Μνημόνιο 1) στην Ουάσινγκτον ο τότε υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου με τον διευθυντή της Ευρωπαϊκής Διεύθυνσης του ΔΝΤ Μάρεκ Μπέλκα. «Ο Μπέλκα τού είπε ευθέως ότι ο στόχος της ευρωζώνης και κυρίως της Γερμανίας να μειωθεί το ελληνικό δημοσιονομικό έλλειμμα από το 13% στο 3% το 2012 ήταν αισιόδοξος. Του είπε επίσης πως το ΔΝΤ θεωρούσε ότι δύσκολα θα ανέκαμπτε η ελληνική οικονομία χωρίς άμεση αναδιάρθρωση του χρέους» λέει στην κατάθεσή του ο κ. Ρουμελιώτης.
Αναφερόμενος μάλιστα στην αποκάλυψη που έκανε στους «New York Times» πως «το ΔΝΤ ήξερε εξαρχής ότι το Μνημόνιο δεν βγαίνει» ο κ. Ρουμελιώτης είπε ότι την έκανε για να υποβοηθήσει το έργο της τρικομματικής κυβέρνησης στη διαπραγμάτευση ώστε να μην ξαναγίνουν τα ίδια λάθη που έγιναν επί Παπανδρέου.
Σε άλλο σημείο, μάλιστα, ο κ. Ρουμελιώτης αφήνει να εννοηθεί ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ θεωρούσε πως με τα μέτρα που ήδη είχε λάβει η Ελλάδα θα μπορούσε με δική της πολιτική απόφαση να δανείσει την Ελλάδα με 12 δισ. ευρώ και επιτόκιο μόλις 1,5%, χωρίς να απαιτείται υπαγωγή σε Μνημόνια. Σύμφωνα με την κατάθεση, ο κ. Παπακωνσταντίνου είχε ενημερωθεί σχετικά, αλλά η κυβέρνηση απέρριψε τη συζήτηση.
Στην κατάθεσή του ο κ. Ρουμελιώτης φέρεται να αναρωτιέται πολλές φορές για τις δηλώσεις και τις πράξεις του Γ. Παπανδρέου. «Πολλές από τις δηλώσεις δεν τις κατάλαβα. Δεν μπορεί να ισχυρίζεται ο κ. Παπανδρέου ότι δεν γνώριζε τις προβληματικές όψεις του Μνημονίου. Πώς μπορεί να το λέει όταν η Λαζάρ, η οποία ήταν σύμβουλός του, του υπεδείκνυε να απαιτήσει την άμεση αναδιάρθρωση;» αναφέρει χαρακτηριστικά. Στο σημείο εκείνο μάλιστα φέρεται να προσθέτει ότι οι ευρωπαϊκές τράπεζες ήταν αυτές που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην απόρριψη της αναδιάρθρωσης.
«Ο Ντομινίκ Στρος Καν είχε εξαρχής την άποψη ότι το ελληνικό πρόγραμμα δεν βγαίνει και ήταν υπέρμαχος του κουρέματος. Είναι δυνατόν να μην είχε ενημερώσει τον κ. Παπανδρέου γι’ αυτά; Στις 20 Σεπτεμβρίου του 2010 ενημερώνω ο ίδιος προσωπικά τον κ. Παπανδρέου ότι το πρόγραμμα δεν είναι βιώσιμο. Το ίδιο του λέει εκείνη την περίοδο και η Βάσω Παπανδρέου» καταθέτει ο κ. Ρουμελιώτης.
«Στις 3 Μαΐου του 2011 ο Στρος Καν με καλεί στο γραφείο του. Μου λέει ότι το πρόγραμμα δεν είναι βιώσιμο με βάση τους υπολογισμούς των εμπειρογνωμόνων του ΔΝΤ και ότι έπρεπε να γίνει αναδιάρθρωση ή να βρεθούν επιπλέον πόροι 55 δισ. από τους Ευρωπαίους για να καταβληθεί η δόση. Μεταφέρω τα προβλήματα σε Παπανδρέου, Παπακωνσταντίνου και Ζανιά και στις 12 Μαΐου συναντιέμαι με τον κ. Παπανδρέου, όπου τα επαναλαμβάνω» λέει σε άλλο σημείο της κατάθεσης ο κ. Ρουμελιώτης.
Γιατί επελέγη δημοσιονομική προσαρμογή-εξπρές
Σημαντικά στοιχεία όμως από τη δικογραφία κατέθεσε στα πρακτικά της Βουλής και η Ζωή Κωνσταντοπούλου του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία μπροστά στην άρνηση της Βουλής να την αφήσει να βγάλει φωτοτυπίες κάθισε και αντέγραψε σε χειρόγραφα τα δύο χαρτιά.
Το πρώτο είναι ένα φαξ του κ. Ρουμελιώτη προς τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Γ. Προβόπουλο, με το οποίο του εφιστά την προσοχή σχετικά με τη δρομολογούμενη, ακόμα τότε, δημοσιονομική προσαρμογή.
«Ακόμη και με επιπρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα της τάξης του 2% με 2,5% του ΑΕΠ κάθε χρόνο και για διάστημα πέντε χρόνων, το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ θα ανέβει περίπου στο 150% του ΑΕΠ μέχρι το 2013, πριν σταθεροποιηθεί και ξεκινήσει αργά να μειώνεται. Μια πολύ γρηγορότερη προσαρμογή -σαν αυτή που υπονοείται από τον στόχο του 3% του ΑΕΠ στο έλλειμμα για το 2012, που θέτει το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης- θα είναι πολύ ριψοκίνδυνη» αναφέρει χαρακτηριστικά, δείχνοντας ότι και ο κ. Προβόπουλος ήξερε τις επικίνδυνες ατραπούς του προγράμματος.
Το δεύτερο είναι ένα τηλεγράφημα με διαβάθμιση «ΑΚΡΩΣ ΑΠΟΡΡΗΤΟ» και «ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΕΠΕΙΓΟΝ» από την πρεσβεία στην Ουάσινγκτον, το οποίο κοινοποιείτο στο γραφείο του πρωθυπουργού, στο ΥΠΕΞ, καθώς και στο γραφείο του υπουργού Οικονομικών. «Το ΔΝΤ ουδέποτε θα υποχρέωνε μια κυβέρνηση να περιορίσει το δημοσιονομικό έλλειμμα κατά 4 ποσοστιαίες μονάδες σε ένα μόνο έτος (στόχο τον οποίο χαρακτήρισε υπερβολικά φιλόδοξο και μάλλον ανέφικτο, καθώς δεν υφίσταται αντίστοιχο προηγούμενο σε ιστορία παγκόσμιας οικονομίας)» σημειώνεται στο ενημερωτικό έγγραφο της πρεσβείας. Στοιχεία που φαίνεται να συναινούν στην απορία Ρουμελιώτη γιατί ο κ. Παπανδρέου επέλεξε ένα τόσο σύντομο διάστημα δημοσιονομικής προσαρμογής.
Εξ όσων συνάγονται, μάλιστα, απ’ όσα φέρεται να λέει ο κ. Ρουμελιώτης δεν είναι απίθανο ο Γ. Παπακωνσταντίνου να είχε μάθει πριν καν τον Γ. Παπανδρέου τις επιφυλάξεις του ΔΝΤ. «Ο Παπακωνσταντίνου είχε προσωπική γνώση των θέσεων του ΔΝΤ. Πήγε στις ΗΠΑ στις 24 Απριλίου 2010 (σ.σ.: δηλαδή μετά τα ανωτέρω τηλεγραφήματα). Στις 25 Απριλίου βλέπει τον επικεφαλής του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος Καν και την ίδια ημέρα βλέπει και το τότε στέλεχος του ΔΝΤ Ανδρέα Γεωργίου (σ.σ.: λίγους μήνες αργότερα τον αναγόρευσε σε πρόεδρο της ΕΛΣΤΑΤ)» λέει ο κ. Ρουμελιώτης.
Ολα τα παραπάνω, τα οποία έχουν ήδη αρχίσει να γίνονται γνωστά στους διαδρόμους της Βουλής, έχουν κάνει έξαλλους τους «γαλάζιους» βουλευτές με τον υπουργό Επικρατείας Δ. Σταμάτη για την τοποθέτησή του κατά τη συζήτηση του αιτήματος του ΣΥΡΙΖΑ για εξεταστική. Οι βουλευτές θεώρησαν ότι η κυβέρνηση κάνει πίσω ακούγοντας τον κ. Σταμάτη να χαρακτηρίζει απλώς πολιτική συμπεριφορά την υπαγωγή στο Μνημόνιο και ξέσπασαν: «Την εξεταστική δεν την απορρίψαμε. Τη μεταθέσαμε για χρόνο που να μην κινδυνεύει η χώρα. Δεν μπορεί να έρχεται ο υπουργός και να ”αθωώνει” τον Παπανδρέου και τους υπόλοιπους μιλώντας για πολιτικές συμπεριφορές» ειπώθηκε χαρακτηριστικά σε «γαλάζιο» πηγαδάκι το μεσημέρι της Παρασκευής.
