«Αν ζητούσα ένα δώρο για τα Χριστούγεννα, θα ήταν ένα πιάτο φασολάδα από τη μάνα μου». Ο κ. Βαγγέλης είναι άστεγος. Ζει στο πάρκο απέναντι από τη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, δίπλα από το Νοσοκομείο Γεννηματάς.
Εκεί, μαζί με άλλους αστέγους -οι περισσότεροι θύματα της κρίσης- έχουν στήσει έναν ιδιότυπο καταυλισμό με χαρτόκουτα, νάιλον, λαμαρίνες και ό,τι άλλο υλικό μπορεί να τους προφυλάξει. Ο καθένας τους έχει διαλέξει ένα παγκάκι και προσπαθεί να το φτιάξει σαν… σπίτι του, προκειμένου να ξεχειμωνιάσει.
«Βρήκα τρεις κουβέρτες σε έναν κάδο στην Ιασωνίδου. Δεν μπορείς να φανταστείς τι πετάνε οι άνθρωποι στα σκουπίδια. Και σε κανονικό σπίτι να έμενα, από τέτοια πράγματα θα είχα κάνει σωστό νοικοκυριό» λέει ο κ. Βαγγέλης.
Ζει μόνος του στους δρόμους της Θεσσαλονίκης πάνω από 20 χρόνια. Είναι επιλογή του, όπως λέει. Τα παράτησε όλα στο χωριό του, κάπου στη νότια Ελλάδα, και ήρθε να ζήσει την περιπέτεια της μεγάλης πόλης.
Ζητιανεύει, ψάχνει στα σκουπίδια και πηγαίνει και σε κανένα συσσίτιο. «Δεν μου αρέσει πολύ στα συσσίτια. Δεν τα προτιμώ. Εκεί πηγαίνουν φτωχοί άνθρωποι και τους λυπάμαι. Εγώ δεν είμαι φτωχός, είμαι ελεύθερος» αναφέρει στη «δημοκρατία».
Στο διπλανό παγκάκι από τον κ. Βαγγέλη ζει ένας Αλβανός λαθρομετανάστης. «Ο καημένος, όποτε πλησιάζει Αστυνομία, τρέχει να κρυφτεί. Μου έχει πει “καλύτερα ζητιάνος στη Θεσσαλονίκη, παρά στην Αλβανία”» εκμυστηρεύεται ο κ. Βαγγέλης.
Στο συγκεκριμένο πάρκο έχουν συγκεντρωθεί περίπου 10 άστεγοι, οι οποίοι ζουν σταθερά στα παγκάκια, ενώ καθημερινά κοιμούνται και πολλοί άλλοι σε «ελεύθερα» παγκάκια ή στα χόρτα. Οι περισσότεροι ζουν απ’ ό,τι βρουν στα σκουπίδια, ζητιανεύουν και μαζεύουν κουτάκια από αναψυκτικά. Πολλοί βρίσκουν ένα ζεστό πιάτο φαγητό στα συσσίτια της πόλης.
Στο πάρκο καταφεύγουν και πολλοί τοξικομανείς. Οπως λένε οι περίοικοι, καθημερινά η Αστυνομία δέχεται κλήσεις για να τους απομακρύνει. «Ερχονται, τους διώχνουν και αυτοί έπειτα από μισή ώρα επιστρέφουν. Τα βράδια φοβόμαστε να κυκλοφορήσουμε. Είναι ένα πάρκο όπου θα έπρεπε να παίζουν παιδιά, όχι να αποτελεί στέκι τοξικομανών, με καλύβες από άστεγους» δηλώνει η κάτοικος της περιοχής Ισμήνη Καλτσίδου.
Αρ. Μάτιος
