Το σόφισμα ότι το κοινό διατάζει τον κάθε μιντιάρχη να του κάνει πλύση εγκεφάλου με ντιριντάχτα, σειρές που εγκωμιάζουν τους Οθωμανούς δυνάστες μας, κουνήματα και φληναφήματα είναι ισάξιο με το ακόλουθο φανταστικό περιστατικό: μάγειρας σε στρατιωτική μονάδα βλέπει ευχαριστημένος τους πειναλέοντες φαντάρους να χλαπακιάζουν φακές με πετραδάκια (παραδοσιακό έδεσμα σε όλα τα στρατόπεδα όπου μαγειρεύουν οι βαριεστημένοι «πάλιουρες»).
Κάποιος πλησιάζει τον μάγειρα και παραπονιέται και για τις φακές και για τα πετραδάκια. Και ο λουφαδόρος σεφ, που έριξε ακαθάριστο το όσπριον στη μαρμίτα, απαντάει: «Μα δεν βλέπεις που το τρώνε; Αρα αυτό ήθελαν!»
Με απλά λόγια, το να μας λέει ο κάθε χλέμπουρας διευθυντής προγράμματος ότι το κοινό καταναλώνει σκουπίδια, άρα επιζητεί μόνο αυτά, είναι της λογικής ότι, αν στο προαναφερθέν στρατιωτικό εστιατόριον σέρβιραν φασιανό, γαλλικό κρασί και τάρτα με φράουλες, τότε οι φαντάροι θα απέρριπταν το καλό φαγητό και θα απαιτούσαν μόνο τις φακές (μαζί με τις πέτρες). Αυτό, φυσικά, δεν στέκεται ούτε σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας, αλλά οι υπεύθυνοι των καναλιών επιμένουν να χρησιμοποιούν επιχειρήματα αυτής της ποιότητας για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα.
Νεάντερταλ
Αν και βρισκόμαστε στον 21ο αιώνα και οι άνθρωποι θα έπρεπε να έχουν -και λόγω του καλπασμού της τεχνολογίας- πολλές επιλογές για την ψυχαγωγία τους, η ελεύθερη, μη συνδρομητική τηλεόραση συνεχίζει να κυριαρχεί στον ελεύθερο χρόνο των πολιτών.
Σε περίπτωση που δεν θέλετε κάτι καλύτερο από τουρκικά σίριαλ στην τιβί και έχετε γούστα Κρο Μανιόν και ολίγον από Νεάντερταλ, παρατίθεται απόσπασμα από περιγραφή του επεισοδίου 93-94 του σίριαλ «Σουλεϊμάν» που προβάλλεται στον ΑΝΤ1: «Στο χαρέμι δεν περνάει μέρα που να μη συμπεριλαμβάνει κάποιο γεγονός. Αθώες παλλακίδες γίνονται θύματα φρικιαστικών γεγονότων. Η ανησυχία στο χαρέμι συνεχώς αυξάνεται. Οι παλλακίδες θεωρούν τη Χουρέμ υπεύθυνη για τα γεγονότα, με αποτέλεσμα να βρεθεί αντιμέτωπη με ένα μίσος που δεν περίμενε».
Αν όμως απεχθάνεστε τον εκτουρκισμό της ενημέρωσης, μη χάσετε την «κυριακάτικη δημοκρατία», που τιμά τα 100 χρόνια από την Ενωση της Κρήτης με τη μητέρα Ελλάδα – σε πείσμα κάθε Σουλεϊμάν και Χατζηαβάτη. Στην πλήρη έκδοση της εφημερίδας περιλαμβάνονται σπουδαίες εκδόσεις και μουσικά CD που ιχνογραφούν τη λεβεντιά και το σθένος αυτής της ανεκτίμητης γωνιάς της πατρίδας.
Παναγιώτης Λιάκος
