1 Ιουλίου 1966 κυκλοφόρησε στην Ελλάδα το πρώτο τεύχος του περιοδικού που δεν χρειάζεται συστάσεις. Από τότε έως σήμερα βγήκαν περισσότερα από 2.400 τεύχη. Η εταιρία και οι πνευματικές δημιουργίες που εκπροσωπούσε αυτό το περιοδικό είναι τόσο ισχυρά, που ουδείς θα φανταζόταν ότι θα ξεμέναμε ποτέ από Μίκυ Μάους, Σκρουτζ, Ντόναλντ, ανιψάκια, Γκαστόνε, Ρόμπαξ, Γκούφι και τους υπόλοιπους πρωταγωνιστές των παιδικών ονείρων. Κι όμως, προέκυψε στην ελληνική Ιστορία ένα άλλο καρτούν (ο ΓΑΠ), ο οποίος ανήκε σε συνδικάτο χειρότερο από τη Συμμορία Λύκων που μάστιζε τις σελίδες του αγαπημένου κόμικς. Ο Γιωργάκης ήταν νόμιμος κληρονόμος της Πασοκάρας και έσωσε την πατρίδα (αναρωτιέμαι σε ποια απ’ όλες αναφέρεται) βάζοντας την Ελλάδα ολοσούμπιτη στο Μνημόνιο. Πήγαν η ανεργία, η ύφεση, το σύνδρομο αυτοκτονικού ιδεασμού… σύννεφο και στη συνέχεια κι άλλα Μνημόνια κι άλλες σωτηρίες. Και τα λουκέτα πέσανε βροχή. Κι ύστερα κι άλλη σωτηρία κι άλλος Στουρνάρας κι άλλα φώτα στην άκρη του τούνελ. Και ακόμα περισσότερα λουκέτα κι ουρές στον ΟΑΕΔ και στα συσσίτια. Ο Μίκυ στην αρχή άντεξε, αλλά ήρθε το σουξέ στόρι.
Μάγισσα Φούρκα
Με τόση επιτυχία, ο συμπαθέστατος πόντικας που βγήκε από τον νου και το πενάκι του Ουόλτ Ντίσνεϊ δεν βάσταξε. Πήρε υπερβολική δόση χαράς και ο ελληνικός κλώνος του τίναξε τα πέταλα. Η θρυλική Λιμνούπολη βυθίστηκε αύτανδρη, αυτόλυκη και αυτοπόντικη στα απόνερα που σήκωσε η γαλέρα της Μέρκελ, του Σόιμπλε, του Ολι Ρεν και άλλων μουτσουνών που παραπέμπουν στη μάγισσα Φούρκα.
Στην ανακοίνωση του κλεισίματος του Μίκυ Μάους η εκδοτική εταιρία Τερζόπουλος, μεταξύ άλλων, αναφέρει: «Αυτή την Παρασκευή κυκλοφόρησε το τελευταίο τεύχος του Μίκυ Μάους. Παρόλο που ήταν μια δύσκολη απόφαση μετά από 47 χρόνια έκδοσης του περιοδικού, ήταν μια πράξη επιβεβλημένη από τα πράγματα. Η οικονομική κρίση επέφερε πολλές δυσάρεστες αλλαγές στην ελληνική οικογένεια με τα γνωστά επακόλουθα. Η πτώση των κυκλοφοριών των εφημερίδων και περιοδικών δεν άφησε ανεπηρέαστο το Μίκυ Μάους και τα άλλα περιοδικά Ντίσνεϊ. Η μείωση της κυκλοφορίας του επέφερε αύξηση του βασικού κόστους έκδοσης. […] Προσπαθήσαμε να βρούμε άλλες λύσεις που θα ανακούφιζαν τα οικονομικά του περιοδικού. Δυστυχώς δεν υπήρξε ικανοποιητική λύση».
Η επιτυχία μας λειτούργησε ως ποντικοφάρμακο…
Παναγιώτης Λιάκος
