Τρενάκι του τρόμου θυμίζουν όσα συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες στη χώρα μας. Από την ώρα που πάτησε το πόδι της η τρόικα στην Αθήνα, όλα είναι σε αβεβαιότητα, η ένταση βρίσκεται στα ύψη και οι εξελίξεις δείχνουν απρόβλεπτες.
Ηδη διαμορφώνεται κλίμα παρατεταμένης ακυβερνησίας μέσα σε ένα σκηνικό γενικής αποσύνθεσης και δυστοκίας αν και χθες Σαμαράς και Βενιζέλος με την πρόταση ψήφου εμπιστοσύνης από τη μια και την έναρξη διαδικασιών για εκλογή Προέδρου μέσα στο πλαίσιο του Συντάγματος διαμορφώνουν ένα πεντάμηνο «κολάσεως» με ορίζοντα τον Μάρτιο. Αυτή η περιρρέουσα ατμόσφαιρα απομακρύνει όλο και περισσότερο το ενδεχόμενο (όπως είχε αποκαλύψει η «κυριακάτικη δημοκρατία») να βρεθεί ο μαγικός αριθμός των 180 βουλευτών για την προεδρική εκλογή ώστε να αποφευχθούν οι πρόωρες εκλογές.
Την ίδια ώρα υπουργοί και στελέχη βρίσκονται σε κατάσταση νευρικής κρίσης και με δηλώσεις τους ξηλώνουν διαρκώς το «πουλόβερ» της σταθερότητας, το οποίο υποτίθεται ότι επιδίωκαν. Τα βασικά σενάρια για τις ημερομηνίες των εκλογών είναι δύο, ενώ εσχάτως προέκυψε και τρίτο.
Σχέδιο Τσίπρα
Το ένα, που καλλιεργεί ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας, προβλέπει ότι οι κάλπες θα στηθούν στις 23 Νοεμβρίου (βλέπε σελίδα 13). Στην πραγματικότητα ο κ. Τσίπρας -που γνωρίζει ότι έως τότε δεν θα έχει ολοκληρωθεί η αξιολόγηση της τρόικας- επιδιώκει να «κάψει» το ενδεχόμενο αυτό και οι κάλπες να στηθούν τελικά τον Μάρτιο για το θέμα του Προέδρου, εκτιμώντας ότι μέχρι τότε η κατάσταση στη συγκυβέρνηση θα είναι εκτός ελέγχου και το κόμμα του θα κερδίσει ευκολότερα την αυτοδυναμία.
Το δεύτερο σενάριο θέλει την κυβέρνηση να εξαντλεί τις προθεσμίες και οι εκλογές να γίνουν την επόμενη άνοιξη.
Οικουμενική
Το τρίτο σενάριο που προέκυψε -ύστερα και από τις δηλώσεις Τζιτζικώστα- αφορά τον σχηματισμό οικουμενικής κυβέρνησης με άλλον πρωθυπουργό, ώστε να αποφευχθούν οι κάλπες. Σε αυτό το σχέδιο προσχώρησε χθες και ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης.
Από την άλλη πλευρά, οι κ. Σαμαράς και Βενιζέλος τονίζουν ότι δεν θέλουν εκλογές (εκτός των άλλων, δημοσκοπικά τουλάχιστον αυτό θα ισοδυναμούσε με πολιτική αυτοκτονία), αλλά επί της ουσίας μοιάζουν να κρύβονται πίσω από το δάχτυλό τους για να μη βλέπουν τις κάλπες που έρχονται.
Στο ΠΑΣΟΚ έχει φουντώσει το αντάρτικο, με πολλά στελέχη του πλέον να κλείνουν το μάτι στον ΣΥΡΙΖΑ, σε μια προσπάθεια να διασωθούν, ενώ αρκετοί θέτουν θέμα παραμονής Βενιζέλου στην ηγεσία. Αποτέλεσμα, ο αντιπρόεδρος να κάνει μια ιδιόμορφη αντιπολίτευση στην κυβέρνηση στην οποία συμμετέχει και στηρίζει. Την ίδια ώρα, κρύος ιδρώτας λούζει τους βουλευτές και της Ν.Δ. σε περίπτωση που κληθούν να στηρίξουν νέα μέτρα. Δεν είναι τυχαίο ότι αρκετοί διαφοροποιούνται δημόσια. Το ερώτημα πλέον είναι αν μπορεί κάποιος να πατήσει το κουμπί ώστε να σταματήσει το τρενάκι προτού φτάσει στον τερματισμό χωρίς να εκτροχιαστεί. Κάτι που φαντάζει αδύνατον…
Νίκος Ελευθερόγλου
