Στο νεκρομαντείο του Ταινάρου
Στη φυσική απόληξη της οροσειράς του Ταΰγετου προς τη θάλασσα, το ακρωτήρι Ταίναρο της Μάνης ήταν η «πύλη» από όπου ο Ηρακλής κατέβηκε στον Κάτω Κόσμο, για να φέρει στον βασιλιά Ευρυσθέα τον τρικέφαλο σκύλο-φύλακα της εξόδου του Αδη, τον Κέρβερο. Σήμερα, τα ερείπια από το εκκλησάκι των Αγίων Ασωμάτων, χτισμένο με υλικό του διπλανού ναού του Ποσειδώνα, σηματοδοτούν τον χώρο της σπηλιάς όπου υπήρχαν το νεκρομαντείο, το υπνομαντείο και το ψυχοπομπείο. Δυτικά, υπάρχουν ίχνη αρχαίου και ρωμαϊκού οικισμού, ενώ 45λεπτη διαδρομή οδηγεί στον περίφημο φάρο του Ακροταίναρου, ένα κτίσμα του 1822.
Αγναντεύοντας τη Στυμφαλία
Στην ελώδη λίμνη της ορεινής Κορινθίας, τη Στυμφαλία, ο ημίθεος γιος του Δία, Ηρακλής, σκότωσε τις Στυμφαλίδες Ορνιθες. Τα καλά κρυμμένα στην πυκνή βλάστηση πτηνά φανερώθηκαν χάρη στα κρόταλα που του έδωσε η θεά Αθηνά. Σήμερα, ανάμεσα στα καλάμια της λίμνης κάνουν στάση τον Μάρτιο σμήνη από πάπιες, ενώ διακρίνονται ερείπια από την Αρχαία Στύμφαλο.
Στους δρόμους της Αρχαίας Ηλιδας
Τα αρχαία ερείπια της Ηλιδας, της παντοδύναμης πόλης-κράτους στην Ηλεία, κοντά στην αρχαία Ολυμπία, εκτείνονται στις όχθες του Πηνειού, με την αρχαία αγορά, το θέατρο, τον οικιστικό τομέα, τα νεκροταφεία και την ακρόπολη. Πολύ πριν γίνει ο τόπος προπόνησης των αθλητών των Ολυμπιακών Αγώνων, ο Ηρακλής κλήθηκε από τον βασιλιά της Αυγεία να καθαρίσει τους τεράστιους στάβλους.
Στο δρυοδάσος της Φολόης
Στα σύνορα μεταξύ των νομών Ηλείας, Αρκαδίας και Αχαΐας, σε υψόμετρο 600 μέτρων, εκτείνονται τα 218.000 στρέμματα του δρυοδάσους της Φολόης, εκεί όπου ο φίλος του Ηρακλή, Κένταυρος Φόλος, κέρασε τον ημίθεο θεϊκό κρασί, αναστατώνοντας τους υπόλοιπους Κενταύρους, που τους επιτέθηκαν. Ενταγμένο στο δίκτυο NATURA 2000, το δάσος είναι το μοναδικό επίπεδο της Ελλάδας.
Στους καταρράκτες του Ερυμάνθου
Στο όρος Ερύμανθος, εκεί όπου η Αρτεμις κυνηγούσε ελάφια, ο Ηρακλής κυνήγησε και σκότωσε τον κάπρο, ο οποίος εξορμούσε στην περιοχή καταστρέφοντας τα σπαρτά. Στην πραγματικότητα, ο τρομερός κάπρος με τους χαυλιόδοντες συμβόλιζε τον άγριο ποταμό και ο μύθος θεωρείται αλληγορία για την προσπάθεια περιορισμού των χειμάρρων με έργα. Στο όμορφο ομώνυμο φαράγγι οι καταρράκτες της Νεμούτας, στα όρια των νομών Ηλείας και Αρκαδίας, είναι, από την άλλη, η προσπάθεια της ίδιας της φύσης να τιθασεύσει και να κατευθύνει τα νερά του ποταμού και σε συνδυασμό με τη βλάστηση συνθέτουν ένα από τα πιο εντυπωσιακά τοπία της Πελοποννήσου.
