Σχέδια για διαχωρισμό σε «καλό» μέρος, που θα περιλαμβάνει το ποσό χρέους (χωρίς τους τόκους) που προβλεπόταν από τη σύμβαση, και σε «κακό», με το χρέος που προέκυψε από τη συναλλαγματική επιβάρυνση
Παράθυρο αισιοδοξίας για τους περίπου 70.000 δανειολήπτες, οι οποίοι έλαβαν στο παρελθόν δάνεια σε ελβετικό φράγκο και υπέστησαν ζημιά από την αλλαγή της ισοτιμίας. Σύμφωνα με τις αλλαγές στις ρυθμίσεις των δανείων, που ανακοίνωσε πρόσφατα η Τράπεζα της Ελλάδος, μεταξύ των προτεινόμενων λύσεων προς τους δανειολήπτες περιλαμβάνεται ο διαχωρισμός ενός ενυπόθηκου δάνειου σε δύο τμήματα, το «καλό» και το «κακό».
Η πρόβλεψη της δυνατότητας διαχωρισμού των ενυπόθηκων δανείων στα δύο μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα σημαντική για τις περιπτώσεις οφειλετών με δάνεια σε ελβετικό φράγκο. Στο πλαίσιο των εποπτικών υποχρεώσεων των τραπεζών για τη διαχείριση των καθυστερούμενων και των μη εξυπηρετούμενων δανείων, η πράξη της Τραπέζης της Ελλάδος προβλέπει ότι κάθε πιστωτικό ίδρυμα θα πρέπει να περιλαμβάνει ικανοποιητικό αριθμό εναλλακτικών τύπων ρύθμισης και οριστικής διευθέτησης των καθυστερούμενων και των μη εξυπηρετούμενων δανείων, με σκοπό την κατά περίπτωση αξιολόγηση κάθε δανειολήπτη.
Ενδεχόμενα
Οι τράπεζες μπορεί να εξετάσουν και μακροπρόθεσμες ρυθμίσεις, όπως η μόνιμη μείωση του επιτοκίου ή του συμβατικού επιτοκιακού περιθωρίου, η αλλαγή τύπου επιτοκίου από κυμαινόμενο σε σταθερό ή αντιστρόφως, η παράταση της διάρκειας αποπληρωμής του δανείου, αλλά και ο διαχωρισμός ενός ενυπόθηκου δανείου δανειολήπτη σε δύο τμήματα.
Στο πρώτο τμήμα, το οποίο χαρακτηρίζεται βιώσιμο και εκτιμάται ότι ο δανειολήπτης μπορεί να αποπληρώνει με βάση την υφιστάμενη και την εκτιμώμενη μελλοντική ικανότητα αποπληρωμής αυτού. Στο υπόλοιπο τμήμα του αρχικού δανείου δεν λογίζονται τόκοι έως μία μεταγενέστερη ημερομηνία αποπληρωμής.
Κατά τη μεταγενέστερη αυτή ημερομηνία ή πριν από αυτήν διενεργείται επαναξιολόγηση της ικανότητας αποπληρωμής, η οποία προσδιορίζεται είτε από την εκτιμώμενη βελτίωση της δυνατότητας αποπληρωμής του δανειολήπτη είτε από τα εκτιμώμενα έσοδα ρευστοποίησης εμπράγματης εξασφάλισης ή άλλου περιουσιακού στοιχείου με συντηρητικές παραδοχές.
Δυνατότητα
Εδώ ακριβώς έρχεται και «κουμπώνει» η υπόθεση των δανείων σε ελβετικό φράγκο, που θα αποκτήσουν τη δυνατότητα να διαχωριστούν σε «καλά» και «κακά» δάνεια. Το «καλό» δάνειο θα περιελάμβανε το ποσό οφειλής όπως αυτό διαμορφωνόταν την ημέρα που υπεγράφη η συμφωνία για το δάνειο, εξαιρουμένων των τόκων που έχουν καταβληθεί στο ενδιάμεσο διάστημα. Το «κακό» δάνειο θα περιελάμβανε το χρέος που προέκυψε από τη συναλλαγματική επιβάρυνση. Ως απαραίτητη προϋπόθεση για να μπορέσει να διαχωρίσει κάποιος το δάνειό του σε «καλό» και «κακό» θα ήταν η ομαλή και συνεπής εξυπηρέτηση του «καλού» δανείου σε βάθος πενταετίας.
Μετά την παρέλευση της πενταετίας, το «κακό» δάνειο θα μπορούσε να διαγραφεί οριστικά, κάτι που, άλλωστε, προβλέπει η πράξη της Τραπέζης της Ελλάδος. Με τον τρόπο αυτόν, και οι δανειολήπτες θα κατέβαλλαν πλήρη προσπάθεια για να εξυπηρετούν τα «καλά» δάνειά τους και οι τράπεζες θα ελαφρύνονταν από προβλέψεις για επισφαλείς απαιτήσεις.
