Η αριστερή επικυριαρχία στον χώρο των ιδεών και της γλώσσας
Ερκείος (έρκος=φράγμα, περίβολος)
Ο «Ξένιος Ζεύς» ήταν μια από τη σειρά των επιχειρήσεων της ΕΛ.ΑΣ. εναντίον της οποίας επανειλημμένα είχε καταφερθεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι, όμως, και ένα από τα «επιχειρήματα» της Αριστεράς, προκειμένου να μας πείσει ότι πρέπει να ανοίξουμε τις πόρτες μας διάπλατα σε μετανάστες και πρόσφυγες. Να έχουμε μια «ανοιχτή» κοινωνία, όπως αυτό μεταφράζεται στη γλώσσα της αριστερής κουλτούρας. Και έγινε «επιχείρημα» στα χέρια της Αριστεράς, διότι η ονομασία που επιλέχθηκε από την τότε κυβέρνηση της Ν.Δ. έχει συγκεκριμένο συμβολισμό. Διότι Ξένιος ονομαζόταν ο Δίας από τους προγόνους μας, όταν προστάτευε τους ξένους (βλέπε Ελληνες από άλλη πόλη-κράτος).
Ο λόγος για τον οποίο επελέγη αυτή η ονομασία είναι ξεκάθαρος. Αποτελεί ακόμη μία απόδειξη της αριστερής επικυριαρχίας στον χώρο των ιδεών και της γλώσσας. Το «λαμπρό μυαλό» που επέλεξε αυτή την ονομασία, προφανώς το έκανε θέλοντας να δώσει πειστήρια «νομιμοφροσύνης» σε αυτή την επικυρίαρχη τάξη των αριστερών.
«Το κάνουμε για την προστασία των ίδιων των αλλοδαπών» ήθελε να τους πει.
Και πήραν την ιδιότητα του «Ξένιου» οι απέναντι, την ανέλυσαν, αφήνοντας πίσω δομικά χαρακτηριστικά του, και δημιούργησαν ένα κλίμα εντός του οποίου όποιος δεν ζητωκραύγαζε για την υποδοχή και την προστασία των μεταναστών δεν ήταν απλά ρατσιστής αλλά και προδότης της ελληνικής παράδοσης περί φιλοξενίας. Ακόμη και όταν οι φιλοξενούμενοι έρχονται απρόσκλητοι και εγκαθίστανται σε τσαντίρια στην αυλή σου.
Ο Δίας, όμως, είχε πολλές ιδιότητες, μία εκ των οποίων ήταν να λειτουργεί ως προστάτης της οικογενειακής ειρήνης και ευτυχίας, ονομαζόμενος Ερκείος Δίας, εκ του έρκους, δηλαδή του προαυλίου της οικίας, στο οποίο τοποθετούσαν οι πιστοί τον βωμό του. Για τη διατήρηση της ειρήνης και της ευτυχίας της οικογένειας, ο Δίας έδιωχνε όλα τα κακά.
Φανταστείτε ένα υποθετικό σενάριο κατά το οποίο μια ελληνική κυβέρνηση δεν θα έκλεινε το μάτι στην αριστερή ιντελιγκέντσια, αλλά θα ονόμαζε την επιχείρηση «Ερκείος Δίας». Θα έφερνε δηλαδή την αφετηρία του διαλόγου στο ζήτημα της προστασίας των Ελλήνων. Πόσο πιο δύσκολο θα ήταν να περάσει η αριστερόστροφη προπαγάνδα στον δημόσιο διάλογο. Πόσο διαφορετικά θα λειτουργούσαν οι συζητήσεις. Αντί ο δεξιός να προσπαθεί να εξηγήσει την έννοια της φιλοξενίας, θα έπρεπε ο αριστερός να εξηγεί γιατί είναι κατά της προστασίας των Ελλήνων.
Πρόκειται περί ενός, μικρού παραδείγματος του γιατί η Δεξιά στη χώρα αυτή συνεχώς χάνει. Γιατί συνεχώς δίνει μια μάχη οπισθοφυλακής και δίνει σε κάθε γενιά και περισσότερο έδαφος στον εχθρό. Γιατί έχει κυριαρχήσει το πνεύμα του συμβιβασμού και της πάση θυσία αποφυγής της ιδεολογικής σύγκρουσης.
Δημήτρης Παπαγεωργίου
*Δημοσιογράφος
