Ο σαιξπηρικός ηθοποιός θα εμφανιστεί στον ρόλο του Πρόσπερο, στο 1ο Διεθνές Φεστιβάλ Δάσους
Ρεπορτάζ
Ελένη Σκάρπου
Θα μας αποκαλυφθεί μέσα από έναν πολύ ξεχωριστό ρόλο: Εκείνον του έκπτωτου δούκα, του μετέπειτα μάγου που ξεπερνά τους νόμους των ανθρώπων, ελέγχει τη φύση, ηρεμεί τα πνεύματα και φέρνει την αγάπη. Ο Πρόσπερο, αυτός ο σαιξπηρικός ήρωας, θα γίνει η δεύτερη φύση του στη σκηνή του Θεάτρου Δάσους με αφορμή την παράσταση «Τρικυμία» και το 1ο Διεθνές Φεστιβάλ Δάσους, αύριο Τετάρτη και μεθαύριο Πέμπτη, αν και δεν είναι η πρώτη φορά που συνεργάζεται με το ΚΘΒΕ.
Ο λόγος για τον Ιον Καραμίτρου, τον πρώην υπουργό της Ρουμανίας, τον ηθοποιό που θα μας αφήσει άφωνους ως θεατές, βάζοντάς μας σε μια κωμωδία γεμάτη αυταπάτες και φαντασμαγορία, με πληθωρική πλαστικότητα και μουσική υπόκρουση πολύ ιδιαίτερη, με την υπογραφή του Εθνικού Θεάτρου της Ρουμανίας. Εκείνος έχει συνδεθεί σημαντικά με τους σαιξπηρικούς ρόλους, τους υπηρετεί και τους φορά με πάθος και λατρεία.
Ο Αϊνστάιν ως πρότυπο
«Εχω παίξει πολύ Σαίξπηρ, πήρα το πτυχίο μου με τον Αμλετ, μετά ήμουν ο Οκτάβιος στον “Ιούλιο Καίσαρα”, ήμουν ο Φέστε, ο ανόητος στη “Δωδέκατη νύχτα” και ξανά ο Αμλετ, και έπειτα ο Ρομέο και ο Μάκβεθ, και τώρα ο Πρόσπερο. Σκηνοθέτησα τον “Εμπορο της Βενετίας” και τον“Οθέλλο” στην Ιαπωνία, και παρουσίασα αυτές τις παραστάσεις σε όλη την Ευρώπη και στη Ρουμανία. Εχω ονειρευτεί τόσο πολύ να παίξω τον Πρόσπερο! Σαν ανέκδοτο έπαιξα στην “Τρικυμία” πριν από 30 χρόνια, αλλά εκείνη την εποχή ως πρίγκιπας Φερδινάνδος. Παίζοντας τον Πρόσπερο στις τωρινές παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου του Βουκουρεστίου, πήρα τον Αϊνστάιν ως πρότυπο και νομίζω ότι έκανα καλά» δηλώνει ο Ιον Καραμίτρου και παραλληλίζει τις δύο προσωπικότητες.
«Ο Πρόσπερο ελέγχει τις δυνάμεις της φύσης και ο Αϊνστάιν δίνει στον κόσμο τη μαγική φόρμουλα της κινούμενης ενέργειας. Δεν αισθάνεστε ότι και οι δύο είναι κολλημένοι στο ίδιο ιδεώδες, αυτό της ατελείωτης έρευνας;» μας ρωτά και μας θυμίζει ότι το Βρετανικό Συμβούλιο στο Βουκουρέστι τού έδωσε τον τίτλο του Σαιξπηρικού Πρέσβη στη Ρουμανία, γιατί μπορούσε στη Βρετανία να παίζει τον Αμλετ στη ρουμανική γλώσσα. Αν και γι’ αυτόν αυτή η τιμή είναι μεγάλη, αποτελεί παρελθόν. «Το θέατρο είναι το πιο φθαρτό απ’ όλες τις τέχνες. Οταν παίζω ρόλους στα έργα του Σαίξπηρ, προσπαθώ κυρίως να κρατήσω ζωντανό το πνεύμα και τη διαχρονικότητά του. Ο Σαίξπηρ είναι το καλύτερο, το πιο υγιές σχολείο για τους ηθοποιούς» τονίζει. Εμείς στο Θέατρο Δάσους θα πάρουμε γεύση από το βάθος του Σαίξπηρ αλλά και από το σύγχρονο θέατρο.
«Οταν η Θεσσαλονίκη ήταν πολιτιστική πρωτεύουσα το 1997 και εγώ ήμουν υπουργός Πολιτισμού, ο Ευάγγελος Βενιζέλος με προσκάλεσε να παρευρεθώ σε μια συνάντηση των υπουργών Πολιτισμού από τις γειτονικές χώρες. Μαζί αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε μια πολιτιστική συνεργασία μεταξύ των χωρών μας, την οποία κατορθώσαμε να επιτύχουμε, αλλά μόνο εν μέρει» εξομολογείται.
Γυρίζει τον χρόνο πίσω και θυμάται την πρώτη επαφή του με το ελληνικό αρχαίο δράμα, όταν ακόμη ήταν φοιτητής. «Παρακολούθησα μια περιοδεία αρχαίου ελληνικού δράματος στο Βουκουρέστι, με την Ασπασία Μαυρομάτη – Παπαθανασίου ως βασική ηθοποιό» λέει και επιμένει ότι το θέατρο είναι μια ωδή στην επιβίωσή μας.
