Οι στρατιωτικοί και οι εκπαιδευτικοί είναι δύο κλάδοι «δημοσίων υπαλλήλων», στους οποίους η πατρίδα έχει εμπιστευτεί ό,τι πολυτιμότερο διαθέτει: την υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας και τη διαμόρφωση του νου και της ψυχής της ελληνικής νεολαίας. Χωρίς τούτες τις κρίσιμες λειτουργίες δεν υπάρχει λόγος να μιλάει κάποιος για οργανωμένο κράτος και για οτιδήποτε άλλο αφορά την κοινωνία. Αυτούς τους διαχειριστές του παρόντος και του μέλλοντος του λαού μας μερικοί αδίστακτοι μισέλληνες τους έχουν βάλει στο στόχαστρο. Προσπαθούν να υποβαθμίσουν τον ρόλο τους, να δυσχεράνουν το έργο τους και να εξαθλιώσουν τους ιδίους και τις οικογένειές τους με περικοπές επί περικοπών στις άγρια τσεκουρωμένες απολαβές τους.
Εκπαιδευτικοί και στρατιωτικοί υποχρεώνονται από καιρού εις καιρόν να γυρίζουν ολόκληρη την επικράτεια (διά των μεταθέσεων), να μεταφέρουν τις οικοσκευές τους, να αλλάζουν περιβάλλον στα παιδιά τους και να συντηρούν δύο νοικοκυριά – το ένα στη φυσική έδρα τους και το άλλο στον τόπο που ορίζει η μετάθεση.
Είναι ηλίου φαεινότερο ότι με τα 700 και τα 800 ευρώ που λαμβάνει η συντριπτική πλειονότητα των δεινοπαθούντων συμπολιτών μας δεν είναι εφικτή η αξιοπρεπής διαβίωση. Συχνά καθίσταται ανέφικτη ακόμα και η ικανοποίηση των στοιχειωδών αναγκών της οικογένειάς τους.
Με τις άθλιες προβλέψεις των απανωτών Μνημονίων, τα οποία έχει υπογράψει η αμήχανη και άβουλη πολιτική ελίτ της χώρας, η καθημερινότητα των εκπαιδευτικών και των στρατιωτικών έχει γίνει ακόμα πιο αντίξοη. Τα χρέη τους γιγαντώνονται και η ένδεια τούς έχει «χτυπήσει» την εξώθυρα.
Οι πολιτικοί, οι υπάλληλοι της τρόικας και οι «τεχνοκράτες» της συμφοράς απαιτούν από τους εργαζομένους στην εκπαίδευση και τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων να τα βγάλουν πέρα με τριτοκοσμικούς μισθούς, δίχως καμία υποστήριξη!
Με αυτόν τον τρόπο υπονομεύονται οι βασικές δομές της κρατικής λειτουργίας και εξαθλιώνονται εκατοντάδες χιλιάδες σκληρά εργαζόμενοι Ελληνες. Κανένα φως στο τούνελ δεν πρόκειται να φανεί, αν η περιβόητη… ανάκαμψη δεν ξεκινήσει από την Παιδεία και τον Στρατό.
