Κεντρικό θέμα στην ευρωπαϊκή έκδοση του Politico αποτελεί η υπόθεση του θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη, με αφορμή τις πρόσφατες αποκαλύψεις για τη δράση και τη νομιμότητα των κέντρων ευεξίας στην Ελλάδα. Το ρεπορτάζ, με τίτλο «Ο θάνατος ενός ποπ σταρ εγείρει ερωτήματα για την χρυσοφόρο βιομηχανία ευεξίας στην Ελλάδα», αναλύει το ιατρικό παρασκήνιο που οδήγησε στην τραγωδία, αναδεικνύοντας τις σοβαρές παραλείψεις των αρμόδιων μηχανισμών.
Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, ο 54χρονος καλλιτέχνης υπέστη καρδιακή ανακοπή κατά τη διάρκεια πλασμαφαίρεσης. Πρόκειται για μια ιατρική μέθοδο που ενδείκνυται για την αντιμετώπιση αυτοάνοσων νοσημάτων, ωστόσο πλέον πλασάρεται από ιδιωτικά κέντρα ως θεραπεία αποτοξίνωσης για την αύξηση του προσδόκιμου ζωής. Το μέσο, επικαλούμενο δηλώσεις του υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη, υπογραμμίζει πως η συγκεκριμένη κλινική στο κέντρο της Αθήνας δεν διέθετε τη νόμιμη άδεια για την εκτέλεση της πράξης.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλούν τα στοιχεία της δικογραφίας. Οι καταθέσεις στις δικαστικές και αστυνομικές αρχές καταδεικνύουν ένα ανεξήγητο κενό 87 λεπτών από τη στιγμή που ο τραγουδιστής έχασε τις αισθήσεις του μέχρι την κλήση στο ΕΚΑΒ. Παράλληλα, τα ευρήματα δείχνουν ότι το προσωπικό του κέντρου αναζητούσε στο διαδίκτυο οδηγίες για καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση την ώρα του συμβάντος.
Μόσιαλος: «Λείπει ο ουσιαστικός έλεγχος ποιότητας»
Το άρθρο φιλοξενεί τοποθέτηση του καθηγητή και διευθυντή του LSE Health, Ηλία Μόσιαλου, ο οποίος στηλιτεύει τη στασιμότητα του ελληνικού συστήματος υγείας. Εξηγεί ότι, ενώ η χώρα υπήρξε πρωτοπόρος στην Ευρώπη με την καθιέρωση της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης το 2010-2011, η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη.
«Το σύστημα σταμάτησε εκεί. Οι φάκελοι των ασθενών δεν εξελίχθηκαν αντίστοιχα, και οι ψηφιακές υποδομές που θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη ραχοκοκαλιά ενός σύγχρονου συστήματος υγείας έμειναν ημιτελείς», δηλώνει στο Politico και προσθέτει: «Λείπουν τα βασικά: δεν υπάρχει συστηματικός έλεγχος της ποιότητας των υπηρεσιών που λαμβάνουν οι ασθενείς ούτε σχεδιασμός για τις ειδικότητες και τις δεξιότητες που θα χρειάζεται η χώρα σε δέκα χρόνια, όταν ο πληθυσμός της θα είναι γηραιότερος και μικρότερος».
Ανεπαρκές το νέο σύστημα Medwatch
Ερωτηθείς για το νέο πλαίσιο ελέγχου υπό την ονομασία «Medwatch», το οποίο εξήγγειλε πρόσφατα το υπουργείο Υγείας, ο κ. Μόσιαλος ξεκαθαρίζει πως οι ψηφιακές εφαρμογές αγγίζουν μόνο την επιφάνεια του προβλήματος.
«Το Medwatch και η εφαρμογή με τον κωδικό QR απαντούν σε ένα περιορισμένο ερώτημα: αν μια κλινική έχει άδεια και αν η διαφήμισή της είναι ειλικρινής. Είναι λογικό να ελέγχονται αυτά, αλλά δεν λένε τίποτα για την ποιότητα της περίθαλψης που παρέχεται μέσα στην κλινική. Η αδειοδότηση είναι η ελάχιστη προϋπόθεση· η ποιότητα είναι άλλο ζήτημα, και είναι το ζήτημα που η Ελλάδα δεν έχει εξετάσει ποτέ σοβαρά», καταλήγει ο καθηγητής.
