Το κόμμα που διεκδικεί την εξουσία στην Ελλάδα και του οποίου ηγείται ο Αλέξης Τσίπρας είναι μια ασύντακτη δύναμη. Μεγάλη μεν αλλά δίχως έρμα και σαφή κατεύθυνση. Από τη μία υπάρχει ο σκληρός πυρήνας που δημιούργησε τον ΣΥΡΙΖΑ. Αυτόν τον σκληρό πυρήνα απαρτίζουν οι επικεφαλής των αριστερίστικων, τριτοκοσμικών και εξτρεμιστικών συνιστωσών που είχαν συνηθίσει να λειτουργούν και να εκφράζονται έτσι, έχοντας την… ασφάλεια του εξαιρετικά χαμηλού ποσοστού. Αν ένα κόμμα μετά βίας εισέρχεται στη Βουλή και δεν αποτελεί δύναμη διεκδίκησης της εξουσίας, δεν έχει αντιπάλους – σε περίπτωση που ανήκει στην Αριστερά.
Η ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς έχει επιβάλει μια παράδοξη ασυλία, η οποία καλύπτει τους εκπροσώπους της, ό,τι κι αν λένε ή κάνουν.
Ωστόσο, τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι μια νεομαρξιστική ή τροτσκιστική αίρεση, ακόμα κι αν το επιθυμεί. Ο ελληνικός λαός, με την ψήφο του, ανέθεσε στο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα την αποστολή να λησμονήσει τις ολοκληρωτικές εμμονές και τη λατρεία της βίας και να πολιτευτεί σοβαρά. Οταν οι εκλογείς ορίζουν να ανταποκριθείς στον ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης, απαγορεύεται να τους προσβάλλεις με ανοησίες, αντιφάσεις και υποσχέσεις που ξεπερνούν τα όρια του γελοίου.
Οι Ελληνες πληρώνουν ακριβά το κοινοβουλευτικό σύστημα, τους μισθούς των βουλευτών, τα προνόμιά τους, τις φοροαπαλλαγές τους, τα ταξίδια τους, τις τηλεφωνικές κλήσεις τους, τις επιχορηγήσεις των κομμάτων, όλα όσα αφορούν τη λειτουργία της δημοκρατίας και έχουν τον κυρίαρχο λόγο στη λειτουργία τους, ακόμα κι αν δεν τα ψηφίζουν.
Ούτε ένας άνθρωπος στην Ελλάδα δεν θέλει να ακούει γελοιότητες για… εκτύπωση 100 δισ. ευρώ από την Τράπεζα της Ελλάδος ή να βομβαρδίζεται με δεκάδες διαφορετικές απόψεις επί του ιδίου θέματος από υποψήφιους βουλευτές του ιδίου κόμματος!
Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα σκορποχώρι, όπου φύονται όλων των ειδών τα πολιτικά «άνθη». Από σοβαρούς τεχνοκράτες και σκληροπυρηνικούς σταλινικούς μέχρι φλογερούς πατριώτες και φιλοσκοπιανούς ανθέλληνες. Ας γίνει κανονικό κόμμα κάποτε…
