Η Ελλάδα δεν ξεμένει από νέους μόνο λόγω της υπογεννητικότητας και της μετανάστευσης στο εξωτερικό για το μεροκάματο. Υπάρχουν απώλειες και στη νεολαία που παραμένει εδώ. Το φονικό του 15χρονου στην Καλλιθέα, το οποίο διέπραξε άτομο ηλικίας 17-18 ετών, έχει σοκάρει το πανελλήνιο, αλλά δεν είναι το πρώτο περιστατικό εφηβικής βίας που απασχόλησε την κοινή γνώμη το τελευταίο διάστημα.
Η ειδησεογραφία βρίθει από καταγραφές μαχαιρωμάτων και ξυλοδαρμών μεταξύ ανηλίκων. Συμμορίες αμούστακων νεαρών ερίζουν για τον «έλεγχο» περιοχών λες και είναι μαφιόζοι! Μικρά κορίτσια κυκλοφορούν πρωί και βράδυ με αμφίεση εργαζομένων σε… καμπαρέ. Υπάρχει κάτι πολύ σάπιο στην κοινωνία μας. Η δηλητηριώδης επιρροή του έχει φτάσει μέχρι τα δωμάτια των εφήβων, ακόμα και των παιδιών που δεν έχουν τελειώσει το δημοτικό σχολείο.
Η νεολαία έχει αφεθεί ακαθοδήγητη και την… εκπαίδευσή της έχουν αναλάβει παρακμιακοί… τράπερ και διαταραγμένες προσωπικότητες που γίνονται «φίρμες» στο διαδίκτυο. Η εφημερίδα μας έχει κατ’ επανάληψιν ασχοληθεί με το θέμα. Στις 10.12.2025 το κύριο άρθρο της «δημοκρατίας» έκανε αναφορά στην εφηβική και νεανική παραβατικότητα, που λαμβάνει χώρα «σε ένα περιβάλλον αξιακής κατάρρευσης και απουσίας ουσιαστικών προτύπων». Εκεί επισημαίναμε ότι οι οικογενειακές σχέσεις είναι το πρώτο σημείο που εξηγεί το φαινόμενο.
Συγκεκριμένα, στο άρθρο αναφερόταν ότι πολλοί γονείς «εξαντλημένοι από τον οικονομικό αγώνα, πιεσμένοι από χρέη και εργασιακή ανασφάλεια, ή απορροφημένοι στη δική τους ψηφιακή καθημερινότητα αδυνατούν να διατηρήσουν σταθερή και ουσιαστική επικοινωνία με τα παιδιά τους. Απλώς απουσιάζουν. Κι αυτή η απουσία συνοδεύεται από αδυναμία οριοθέτησης των συμπεριφορών των ανηλίκων. Σε αυτό το κενό, η διαμόρφωση αξιών μετατίθεται από το σπίτι σε εξωτερικές επιρροές.
Αντί για τον γονιό αναλαμβάνει να «διαπαιδαγωγήσει» τα παιδιά μια καρικατούρα, εκείνη του τραπ «καλλιτέχνη», ο οποίος εξυμνεί τη βία, το εμπόριο ναρκωτικών και λευκής σαρκός και τη μαφιόζικη ζωή. […] Το αποτέλεσμα είναι η κανονικοποίηση συμπεριφορών που μέχρι πρόσφατα ήταν περιθωριακές».
Επειδή το κράτος ουδέν έχει καταφέρει για την αναχαίτιση αυτής της μάστιγας, ο κλήρος πέφτει στην οικογένεια και στους εκπαιδευτικούς. Ο γονιός και ο δάσκαλος πρέπει να απομακρύνουν τα παιδιά από τα τοξικά νέφη της υποκουλτούρας.
