➤ Σαν χθες, το 1955, πέθανε ο Αλέξανδρος Παπάγος, η σημαντικότερη προσωπικότητα της Δεξιάς τον 20ό αιώνα. Ηταν ο αρχιστράτηγος των ελληνικών δυνάμεων κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο (1940 – 1941), ο ανώτατος αξιωματικός που έριξαν οι Γερμανοί στα κολαστήρια των στρατοπέδων συγκεντρώσεως (βλ. Νταχάου), ο πατέρας της νίκης στον πόλεμο εναντίον των κομμουνιστών το 1949 και ο πρωθυπουργός της Ελλάδας από το 1952 – 1955.
➤ Αυτή τη συγκλονιστική και ακέραια προσωπικότητα επιμένουν να αγνοούν ΟΛΟΙ οι αρχηγοί της Ν.Δ. Και εχθές, όπως πάντα, ούτε ένα κομματικό βιβλίο στη μνήμη του ούτε ένα μνημόσυνο, μία εκδήλωση, μία ομιλία για να τον τιμήσουν. Απολύτως τίποτε!
➤ Δεν είναι τυχαίες οι συγκυβερνήσεις με το ΠΑΣΟΚ και οι φράσεις τύπου «σέβομαι και τιμώ τους αγώνες της Αριστεράς», που λένε όλη την ώρα οι μεγαλοσχήμονες της Κεντροδεξιάς.
➤ Ο Βαγγέλης Βενιζέλος παρέδωσε ακόμα ένα ρεσιτάλ φιγουρατζίδικης κενολογίας. Εγραψε άρθρο που δημοσιεύτηκε στο capital.gr. Ο τίτλος του και μόνο σε προϊδεάζει για μια λεκτική νυχτεριδόσουπα με καρύκευμα Ζουράρι και συνταγή Βέλτσου: «Η ανάγκη διαχείρισης της ανομίας των μεγάλων ιδεών».
➤ Το άρθρο αρχίζει δυνατά, με μια γερή δόση οσμής μεθανίου που αναδίδεται από τη βενιζέλεια λογοδιάρροια: «Ο πληθωρισμός των εννοιών που κυριαρχούν στον διεθνή δημόσιο λόγο φοβάμαι ότι μπορεί να λειτουργεί υπονομευτικά για την ικανότητα του ανθρώπου να διαχωρίζει τις πολλαπλές σφαίρες στις οποίες κινείται.
➤ Οταν λέω του ανθρώπου εννοώ, για τα δικά μας δεδομένα, του «δυτικού» ανθρώπου, του υποκειμένου του ορθού λόγου, όπως τον αντιλαμβάνεται ο δυτικός πολιτισμός, συμπεριλαµβανομένου και όλου του μετανεωτερικού σχετικισμού».
➤ Αν μπείτε στον κόπο και διαβάσετε και την υπόλοιπη πομπώδη σαπουνόφουσκα, θα διαπιστώσετε ότι δεν βγάζετε άκρη ούτε αν προσλάβετε μεταφραστή, διερμηνέα, αποκωδικοποιητή, ερμηνευτή ακατάληπτων φράσεων και γνώστη νεκρών γλωσσών και διαλέκτων.
➤ Ο Βενιζέλος γράφει πολλά για να καταλάβει ο αναγνώστης τίποτα. Αυτό είναι το ζητούμενο ενός εγνωσμένης αξίας πασοκτζή, που βγαίνει συχνά στην τιβί, γουρλώνει τα μάτια, φουσκώνοντας τα μάγουλα και αρχίζει να παρλάρει ακατάληπτα «κουλτουρέλ» και ορθοπολιτικά κοάσματα.
π
