Βιώνουμε μια αγορά πιο άνιση, πιο επιλεκτική και πολύ περισσότερο last minute σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι η σεζόν κινείται, αλλά με χαμηλότερες τιμές, πιο επιθετικές καμπάνιες και μεγαλύτερη εξάρτηση από τις κρατήσεις της τελευταίας στιγμής.
Ο τουρισμός έχει περάσει πλέον σε μια ώριμη φάση. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι η χώρα δεν χρειάζεται επενδύσεις και νέα αναπτυξιακή δυναμική. Αντίθετα, ακριβώς επειδή ο τουρισμός αποτελεί βασικό πυλώνα της οικονομίας, πρέπει να διαμορφωθεί ένα περιβάλλον μέσα στο οποίο το ελληνικό τουριστικό προϊόν να μπορεί να εξελίσσεται, να αναβαθμίζεται και να παράγει περισσότερη αξία.
ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΟΥΣΚΟΥΚΗ*
Η Ελλάδα εξακολουθεί να εμφανίζει ένα βαθύ δομικό πρόβλημα, καθώς η παραγωγικότητα παραμένει χαμηλή και στάσιμη, ενώ η ανάπτυξη των τελευταίων ετών στηρίχθηκε κυρίως στην αύξηση της απασχόλησης και πολύ λιγότερο στη βελτίωση της αποδοτικότητας, των επενδύσεων, της οργάνωσης και του κεφαλαίου ανά εργαζόμενο.
Είναι μια δυναμική που δεν μπορεί να συνεχιστεί επ’ άπειρον, ιδιαίτερα σε ένα περιβάλλον δημογραφικής πίεσης, ελλείψεων στην αγορά εργασίας και περιορισμένης επενδυτικής βάσης.
Δεν αρκεί να αυξάνουμε απλώς τις αφίξεις ή να προσθέτουμε διαρκώς νέα δυναμικότητα χαμηλής αξίας, όπως είναι η πλειονότητα των καταλυμάτων βραχυχρόνιας μίσθωσης. Απαιτείται ένα πιο παραγωγικό τουριστικό υπόδειγμα, που να στηρίζεται σε ποιοτικές επενδύσεις, καλύτερες υποδομές, τεχνολογικό εκσυγχρονισμό, αναβάθμιση δεξιοτήτων και ισχυρότερες επιχειρηματικές μονάδες, οι οποίες μπορούν να παράγουν μεγαλύτερη αξία ανά επισκέπτη, να στηρίξουν καλύτερους μισθούς και να ενισχύσουν συνολικά την ανταγωνιστικότητα του προϊόντος.
Εδώ αναδύεται και η συζήτηση για το χωροταξικό, καθώς εάν θέλουμε μετάβαση από τον όγκο στην αξία, τότε το χωροταξικό πλαίσιο δεν μπορεί να λειτουργεί ισοπεδωτικά και να αντιμετωπίζει με τον ίδιο τρόπο μια οργανωμένη, μακροπρόθεσμη ξενοδοχειακή επένδυση. Αλλά ούτε και ένα μοντέλο αποσπασματικής ανάπτυξης που αυξάνει μόνο τον αριθμό των κλινών χωρίς αντίστοιχη προστιθέμενη αξία για την οικονομία και τον προορισμό.
Η Ελλάδα χρειάζεται ένα πραγματικά στρατηγικό χωροταξικό πλαίσιο, που να ενθαρρύνει την αναβάθμιση του υφιστάμενου ξενοδοχειακού δυναμικού, παράλληλα να επιτρέπει νέα ποιοτική ανάπτυξη εκεί όπου υπάρχουν πραγματικές δυνατότητες και να λαμβάνει υπόψη τις ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής μέσα από τα τοπικά πολεοδομικά εργαλεία.
Τα νησιά, οι ορεινοί προορισμοί και οι αστικές περιοχές δεν μπορούν να ρυθμίζονται με μια οριζόντια λογική περιορισμών. Επιβάλλεται ένα πλαίσιο που όχι απλώς να διαχειρίζεται πιέσεις, χρειαζόμαστε δηλαδή έναν σχεδιασμό που να υπηρετεί την παραγωγικότητα, τη βιωσιμότητα, την ποιότητα και τελικά τη μακροπρόθεσμη ανταγωνιστικότητα του ελληνικού τουρισμού.
* Καθηγητής Δερματολογίας, νομικός, πρόεδρος της Ιπποκρατείου Ακαδημίας Ιαματικής Ιατρικής, πρόεδρος Παγκόσμιας Ακαδημίας Κινεζικής και Συμπληρωματικής Ιατρικής.
ΠΗΓΗ: dealnews.gr
