Αποκάλυψε πού και πώς γνωρίστηκαν και τον ρόλο του Μαρκουλάκη
Καταιγιστικές είναι οι εξελίξεις γύρω από την υπόθεση Λιγνάδη, στο «κάδρο» της οποίας μπαίνει μετά την υπουργό Πολιτισμού ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Με βάση τα στοιχεία και τις μαρτυρίες που βλέπουν το φως και τείνουν να μετατραπούν σε τσουνάμι, πολλά είναι τα ερωτήματα που ανακύπτουν και για τον Κ. Μητσοτάκη, ο οποίος -ενώ βάλλεται πανταχόθεν- μέχρι τώρα περιέργως σιωπά.
Εκτός μάλιστα από τις δικαστικές διαδικασίες και τις καταγγελίες σε πολιτικό επίπεδο, ήρθε και μια πραγματική «βόμβα» από τον γνωστό ραδιοφωνικό παραγωγό Νίκο Μουρατίδη, ο οποίος υποστηρίζει ότι ο Δ. Λιγνάδης ήταν «δάσκαλος ορθοφωνίας και ρητορικής» του κ. Μητσοτάκη…
Μέσα από το σάιτ του nikosonline.gr, με ένα κείμενο «φωτιά», ο Ν. Μουρατίδης έδωσε το δικό του στίγμα για όσα συνέβησαν στο παρασκήνιο, αγγίζοντας ευθέως και το Μέγαρο Μαξίμου. «Ο Μαρκουλάκης είναι φίλος του Λιγνάδη. Ο Μαρκουλάκης είναι φίλος του Μητσοτάκη. Με τον Μητσοτάκη γνωρίστηκαν στο Κολλέγιο Αθηνών. Έχουν διαφορά μόνο δύο χρόνια – με τον Μητσοτάκη μεγαλύτερο. Τότε, στο σχολείο, είχαν και άλλες δύο διαφορές. Ο Μητσοτάκης είχε γνωστό επώνυμο και ήταν ψηλότερος κατά 25 πόντους. Μετά ο Μητσοτάκης έφυγε για το Harvard και ο Μαρκουλάκης για τη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Εκεί γνώρισε τον Λιγνάδη» έγραψε ο Μουρατίδης και συνέχισε: «Μετά, ο Μαρκουλάκης άρχισε να κάνει καριέρα στο θέατρο, ο δε Μητσοτάκης στην πολιτική. Ο Μαρκουλάκης κατάφερε και έγινε πρωταγωνιστής – ο Μητσοτάκης προσπαθούσε ακόμα, ενώ ο Λιγνάδης έχτιζε τον μύθο του ως ηθοποιός, σκηνοθέτης και δάσκαλος υποκριτικής.
Ύστερα ο Μαρκουλάκης έγινε θεατρικός επιχειρηματίας, με παταγώδη αποτυχία, ο Μητσοτάκης έβαλε υποψηφιότητα για πρόεδρος της Ν.Δ., με παταγώδη επιτυχία, και ο Λιγνάδης συνέχιζε το χτίσιμο… Υστερα ο Μαρκουλάκης προσπάθησε να ξεχρεώσει, έπαιζε δεξιά αριστερά, μέχρι που αυτοχρίστηκε σκηνοθέτης. Ο Μητσοτάκης, από την άλλη, έγινε πρωθυπουργός. Ο Λιγνάδης συνέχιζε το χτίσιμο… Υστερα ο Μαρκουλάκης βγήκε και υποστήριξε ανοιχτά τη Ν.Δ. και τον πρωθυπουργό κι άρχισε μυστικά να συγκεντρώνει καλλιτέχνες για να τους μυήσει/στρατολογήσει στη Ν.Δ. Ο Λιγνάδης έσπευσε από τους πρώτους… Ο Μαρκουλάκης πρότεινε στον πρωθυπουργό να πάρει δάσκαλο ορθοφωνίας και ρητορικής τον Λιγνάδη. Οπερ και εγένετο. Ένας ψευδός να διδάξει ορθοφωνία σε έναν άλλο ψευδό (το θέατρο του παραλόγου). Όσο για τη ρητορική, το βλέπουμε και το ακούμε κάθε φορά που ο Μητσοτάκης μιλάει χωρίς κείμενο και autocue. Συνεχίζουμε…
Όταν τέθηκε το θέμα Εθνικό Θέατρο, ο μυστικός σύμβουλος του πρωθυπουργού -ο Μαρκουλάκης, ντε- του πρότεινε τον Λιγνάδη για καλλιτεχνικό διευθυντή. Ήξερε πως ο Λιγνάδης ήταν υπέρμετρα φιλόδοξος, εγωκεντρικός, νάρκισσος και “ψόφαγε” για καρέκλα χλιδάτη και ισχυρή.
Η υπουργός Πολιτισμού (λέμε και καμιά μαλακία για να περάσει η ώρα) Στυλιανή Μενδώνη δέχτηκε τηλεφώνημα από του Μαξίμου. Ήταν ο πρωθυπουργός που της είπε τι έπρεπε να κάνει…
Η υπουργός κάλεσε στο γραφείο της τον Λιγνάδη, ήταν εκεί και η ειδική σύμβουλός της Αννα Παναγιωταρέα, ήπιαν καφέ, τα είπαν, κουτσομπόλεψαν, γέλασαν, αγκαλιάστηκαν, φιλήθηκαν και ο Λιγνάδης έφυγε με την καρέκλα του καλλιτεχνικού διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου υπό μάλης. Υστερα ζήτησε από την υπουργό, τον πρωθυπουργό, ή δεν ξέρω από ποιον, να του στείλουν ανήλικα προσφυγόπουλα στο Εθνικό για να τους διδάξει θέατρο. Του τα έστειλαν με χαρά. Τα παιδάκια, όμως, μετά δεν ήθελαν να ξαναπάνε… Δεν είπαν γιατί».
Και συνέχισε ο Μουρατίδης:
«Τώρα που ξέσπασε το σκάνδαλο για βιασμούς και παιδεραστία, όλοι ποιούν την νήσσαν! Κοινώς, κάνουν την πάπια. Η μόνη που δεν φταίει είναι η Μενδώνη. Αυτή υπάκουσε στο αφεντικό της. Φταίει, βέβαια, για το ότι βγαίνει και ψεύδεται ασυστόλως, για το ότι είναι ανίκανη, ανεπαρκής, χωρίς όραμα… αλλά αυτό είναι άλλο θέμα. Η τηλεόραση έπαιζε Μαρκουλάκη… ο οποίος μιλούσε δημοσίως εν μέσω “κύματος” μηνύσεων και καταγγελιών για βιασμούς, κακοποιήσεις και παρενοχλήσεις στον χώρο του θεάτρου.
Ερωτηθείς για τη φιλία του με γνωστό σκηνοθέτη, ο ηθοποιός απάντησε: “Για κάποια είχαμε ακούσει, αλλά ποτέ στη δική μου βάρδια. Μπροστά μου δεν έχει συμβεί ένα περιστατικό κάποιου τύπου παρενόχλησης ή βίας. Ειδικά από την εποχή που έχω εγώ την ευθύνη. Και αν είχε συμβεί το οτιδήποτε, λόγω της φύσης μου θα είχα πάρει θέση. Ποτέ δεν θα συνέβαινε μπροστά μου οποιαδήποτε πράξη κακοποιητικού χαρακτήρα».
