Η χθεσινή παρέμβαση του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλου, με άρθρο του στην «Καθημερινή», κατά της διενέργειας εκλογών δεν αποτελεί κεραυνό εν αιθρία. Πρόκειται για άλλη μια πράξη στο θέατρο του πολιτικού παραλόγου, που τον έχει φέρει, χρόνια τώρα, να σύρεται πίσω από το άρμα του πρώην πρωθυπουργού Κ. Σημίτη.
Αντί να στέκεται υπεράνω κομμάτων και να αποτελεί θεματοφύλακα των θεσμών, ο κ. Στεφανόπουλος επιλέγει τον υποβιβασμό του σε φερέφωνο των κ. Σημίτη και Παπαδήμου. Διαψεύδοντας τον μύθο τού βαθιά δημοκράτη, ο κ. Στεφανόπουλος δεν εισηγείται απλά την ολιγόμηνη παράταση του βίου της κυβέρνησης Παπαδήμου, αλλά την εξάντληση της τετραετίας! Οραματίζεται εκλογές τον Οκτώβριο του 2013, περιφρονώντας τη βούληση του λαού και κλείνοντας τα μάτια στην αυταπόδεικτη πραγματικότητα της δυσαρμονίας μεταξύ της σημερινής Βουλής και της βούλησης των Ελλήνων.
Ισως σε λίγο καιρό ο Πατρινός κ. Στεφανόπουλος να μιμηθεί και τους μεγάλους συμπατριώτες του, Γεώργιο Παπανδρέου και Παναγιώτη Κανελλόπουλο. Αμφότεροι, αν και αποδεδειγμένα δημοκράτες, δεν είχαν αποφύγει τον πειρασμό να συζητήσουν, πριν από τον Απρίλιο του 1967, τη συνεργασία Παλατιού – ΕΡΕ – Ενωσης Κέντρου με την προσωρινή αναστολή άρθρων του Συντάγματος! Μόνον αυτό δεν μας προτείνει ο κ. Στεφανόπουλος, για να διασώσει τον κ. Παπαδήμο.
Η σημερινή στάση του κ. Στεφανόπουλου διαψεύδει πολλούς μύθους, που ίσως παραμένουν ακόμα ανέγγιχτοι για το ευρύ κοινό, αλλά έχουν διαλυθεί στα μάτια των παροικούντων τον πεζόδρομο της Βαλαωρίτου, όπου βρίσκεται το γραφείο του πρώην Προέδρου.
Μύθος 1ος, ο «δεξιός» ή «υπερκομματικός»: Οι παλαιότεροι θυμούνται τον Κ. Στεφανόπουλο ως προερχόμενο από το σκληρό τμήμα της ΕΡΕ ή της Ν.Δ. Η πραγματικότητα είναι ότι, ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, στοιχήθηκε, πιστά, πίσω από τον Κ. Σημίτη. Δεν χρειάζεται κανείς να θυμηθεί τον συμβολισμό τού, όλο συγκίνηση, αποχαιρετισμού τους, όταν ο κ. Σημίτης επισκέφθηκε τελευταία φορά το Προεδρικό Μέγαρο ως πρωθυπουργός. Ούτε και το οργίλο πρόσωπο του Προέδρου, όταν ορκιζόταν ο Κ. Καραμανλής. Πρέπει όμως να θυμόμαστε ότι ο κ. Στεφανόπουλος δεν αισθάνθηκε ούτε λεπτό την ανάγκη να συγκρατήσει τον κ. Σημίτη κατά το όργιο διασπάθισης του δημόσιου χρήματος (Ολυμπιακοί Αγώνες, εξοπλιστικά προγράμματα, διαπλοκή με τους «βαρόνους» των ΜΜΕ). Τα σημερινά δεινά οφείλονται, εν πολλοίς, και στον κυβερνητικό βίο του κ. Σημίτη, με κεντρικό τραπεζίτη τον κ. Παπαδήμο.
Μύθος 2ος, «ο τιμωρός του Κλίντον»: Τα μέσα ενημέρωσης που στήριζαν τον κ. Σημίτη είχαν αναδείξει, τον Νοέμβριο του 1999, τον κ. Στεφανόπουλο περίπου ως τιμωρό του Μπιλ Κλίντον που επισκεπτόταν την Αθήνα. Είχαν παρουσιάσει σαν ιστορικό χαστούκι στις ΗΠΑ το απόσπασμα προσφώνησης Στεφανόπουλου προς Κλίντον ότι το Κυπριακό «πρέπει να επιλυθεί συμφώνως με τις αρχές της δικαιοσύνης και της δημοκρατίας» και όχι «με την αποδοχήν της στρατιωτικής βίας και των τετελεσμένων». Η αλήθεια είναι ότι, όπως συμβαίνει σε όλες τις επίσημες επισκέψεις ανά τον κόσμο, οι δύο πλευρές είχαν προηγουμένως ανταλλάξει και εγκρίνει τα κείμενα των προσφωνήσεων. Αλήθεια, επίσης, είναι ότι τον Δεκέμβριο του 2002 ο κ. Στεφανόπουλος έκρινε, όπως και οι κ. Σημίτης και Παπανδρέου, ότι η αρχική εκδοχή του Σχεδίου Ανάν «επιτρέπει μια αισιοδοξία» και (μετά την απόρριψή του με το δημοψήφισμα) τον Ιούνιο του 2004 και τον Φεβρουάριο του 2005 ότι χρειάζεται «ορισμένες βελτιώσεις»!
Μύθος 3ος, «ο υπερασπιστής του Αιγαίου»: Δεν αρνείται κανείς τα πατριωτικά αισθήματα του κ. Στεφανόπουλου και ότι όργωσε όλη την Ελλάδα με έμφαση στον Εβρο, στο Αιγαίο και, ειδικά, στα Δωδεκάνησα. Ενας Πρόεδρος της Δημοκρατίας όμως οφείλει να επιδεικνύει συνέπεια. Το περήφανο πνεύμα δεν συμβιβάζεται με τη φανατική στήριξη της «μεγαλοφυούς» παρότρυνσης της κυβέρνησης Σημίτη ότι, αν η Τουρκία αμφισβητεί το καθεστώς των Ιμίων και δεκάδων άλλων νησιών, μπορεί να προσφύγει στο Δικαστήριο της Χάγης. Ο κ. Στεφανόπουλος μάλιστα ξεπέρασε και τον κ. Σημίτη, εισηγούμενος, στα τέλη του 2004, την προσφυγή και για το εύρος των χωρικών υδάτων και για όλες τις ελληνοτουρκικές διαφορές! Αλήθεια, πέραν της υφαλοκρηπίδας, ποιες είναι «όλες» οι διαφορές, κ. Στεφανόπουλε;
Μύθος 4ος, «ο μέγας δημοκράτης»: Ως γνωστόν, η «δ» δεν είναι υπέρ του κ. Κ. Μητσοτάκη και της πολιτικής του. Ωστόσο, είναι αναμφισβήτητο ότι τοΝ Σεπτέμβριο του 1984 και τον Αύγουστο του 1985 ανεδείχθη πρόεδρος της Ν.Δ. με συντριπτική πλειοψηφία. Ο μόνος που δεν το αναγνώρισε και δεν σεβάστηκε τις δημοκρατικές διαδικασίες, όταν ο κ. Μητσοτάκης έθεσε ο ίδιος θέμα ηγεσίας και επανεξελέγη πανηγυρικά, ήταν ο κ. Στεφανόπουλος, ο οποίος αποχώρησε από τη Ν.Δ. και ίδρυσε τη ΔΗ.ΑΝΑ. Μόνο επειδή έχασε. Χωρίς να επικαλείται ιδεολογικές διαφορές, χωρίς να εισηγείται κάτι νέο, χωρίς να καταλαβαίνει (ή κάνοντας ότι δεν καταλαβαίνει) ότι ήταν δεκανίκι του ΠΑΣΟΚ. Οπως και τώρα…
Αλέξης Κίσσαβος
Ν.Δ.: Ηταν χτύπημα κάτω από τη ζώνη
Μπορεί δημόσια η Νέα Δημοκρατία να μην έδειξε την ενόχλησή της για το άρθρο του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλου, περί «εκλογές στο τέλος της τετραετίας», αλλά σίγουρα η παρέμβασή του έχει προκαλέσει αναταράξεις στη Συγγρού. Ανθρωποι που βρίσκονται κοντά στον πρόεδρο της Ν.Δ. θεώρησαν την κίνηση του παλαίμαχου πολιτικού ως χτύπημα κάτω από τη μέση, μια και εκτός των άλλων ο κ. Στεφανόπουλος αποτέλεσε επιλογή στο παρελθόν του κ. Σαμαρά για την Προεδρία της Δημοκρατίας. Μάλιστα, η τότε επιλογή είχε πικράνει πολύ τον αείμνηστο πρόεδρο της Ν.Δ. Μιλτιάδη Εβερτ.
«Για μας», τόνιζαν από τη Συγγρού, «δεν αλλάζει τίποτε στους σχεδιασμούς μας για το πότε θα γίνουν οι εκλογές, αλλά κάποιοι στην απόγνωσή τους να επιμηκύνουν τον χρόνο διάρκειας της ζωής της κυβέρνησης Παπαδήμου επιστρατεύουν τους πάντες για να δώσουν και σοβαρότητα στις επικίνδυνες για τη δημοκρατία επιλογές».
Στο πλαίσιο αυτό ήταν και οι δηλώσεις που έκανε ο συνεργάτης του προέδρου της Ν.Δ. Δημήτρης Σταμάτης, που μιλώντας στη «Real News» υποστήριξε: «Οσοι διευρύνουν αυτόκλητα και σύμφωνα με τις επιδιώξεις τους τα όρια αυτής της αποστολής του κ. Παπαδήμου, δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να υπονομεύουν το έργο του. Γιατί επιχειρούν τάχα να τον εμφανίσουν εν δυνάμει σφετεριστή της εξουσίας, αποδυναμώνοντας έτσι την αξιοπιστία των ενεργειών και των προθέσεών του. Τους βλέπουμε, τους ακούμε και τους διαβάζουμε καθημερινά». Μάλιστα, αυτό το «καθημερινά», όπως έλεγαν από τη Συγγρού, έχει συγκεκριμένο εκδοτικό συγκρότημα, που θεωρούν ότι επιδιώκει με κάθε μέσο και τρόπο την παραμονή της κυβέρνησης Παπαδήμου μέχρι το τέλος του 2013.
Νίκος Ελευθερόγλου
Ξέχασε το καλό παράδειγμα!
Ο κ. Στεφανόπουλος έδινε το παράδειγμα, επιστρέφοντας στο υπουργείο Οικονομικών όσα χρήματα περίσσευαν από τον προϋπολογισμό δαπανών της Προεδρίας της Δημοκρατίας. Το πνεύμα οικονομίας είχε φτάσει μάλιστα στο σημείο της αγοράς ημι-μπαγιάτικων γλυκών για επίσημο δείπνο, τον Νοέμβριο του 2003, με συνέπεια τη δηλητηρίαση δεκάδων καλεσμένων, οι οποίοι έσπευδαν στα νοσοκομεία με γαστρεντερίτιδα, που προκαλούσε υψηλό πυρετό και αφυδάτωση (σ.σ.: ρωτήστε και τον κ. Μητσοτάκη που νοσηλεύτηκε στον Ευαγγελισμό).
Σήμερα, ο κ. Στεφανόπουλος ας ξαναδώσει το παράδειγμα. Δεν είναι δυνατόν η, επί χρόνια, γραμματέας του Ζ.Δ. να εισπράττει και τη σύνταξή της και αμοιβή ως μετακλητή υπάλληλος. Ούτε και τα υπηρεσιακά αυτοκίνητα να χρησιμοποιούνται για τις ανάγκες συγγενικών του προσώπων.
