Καθιερώθηκε ως ο σοφός «μάγκας» του ελληνικού κινηματογράφου και ίσως ο πιο νωχελικός. Αλλά ο Μίμης Φωτόπουλος δεν ήταν μόνο αυτό. Ηταν ένας πολυτάλαντος άνθρωπος που ζούσε για να δημιουργεί και να προσφέρει. Εκτός από σπουδαίος ηθοποιός, ήταν θεατρικός συγγραφέας, ποιητής, λογοτέχνης, εικαστικός δημιουργός. Η πορεία του στο καλλιτεχνικό στερέωμα στέφθηκε με μεγάλη επιτυχία, αλλά στη ζωή του έζησε πολλές δοκιμασίες, πίκρες κι έντονες συγκινήσεις. Η «Μηχανή του χρόνου» και ο Χρίστος Βασιλόπουλος φωτίζουν σήμερα (ΝΕΤ, 16.00) τις άγνωστες πτυχές της πορείας του από τα πρώτα κιόλας χρόνια της ζωής του.
Ο Μίμης Φωτόπουλος γεννήθηκε το 1913 στη Ζάτουνα της Γορτυνίας. Τα παιδικά του χρόνια ήταν δύσκολα, καθώς έμεινε νωρίς ορφανός από πατέρα. Μεγάλωσε με τη μητέρα και τον αδερφό του στα Εξάρχεια. Εκεί έκανε τα πρώτα του καλλιτεχνικά βήματα. Μαθητής δημοτικού ακόμα έπαιζε θέατρο σκιών με αυτοσχέδιες φιγούρες μπροστά στο μικρόκοσμο της γειτονιάς του, στην Αθήνα του ’20, που είχε ακόμα πηγάδια στις πολυάριθμες αυλές της.
Παρά τη φτώχεια της οικογένειας, ο Φωτόπουλος έμαθε γαλλικά και βιολί, ενώ ξόδευε το χαρτζιλίκι του σε λογοτεχνικά βιβλία. Ξεκίνησε να σπουδάζει στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών, αλλά παράτησε τις σπουδές του στο δεύτερο έτος.
Η καλλιτεχνική του φύση τον οδήγησε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου (τότε Βασιλικού Θεάτρου), από την οποία και αποφοίτησε. Πρεμιέρα στη θεατρική του καριέρα έκανε το 1932 σε ηλικία 19 ετών, στην παράσταση «Λοκαντιέρα» με τον θίασο Κουνελάκη.
Μετά το τέλος της Κατοχής και την αιχμαλωσία του σε στρατόπεδο της Αιγύπτου, επιστρέφει στην Αθήνα και στον θίασο του Κουν. Καθιερώνεται μέσα από μια ατάκα που γίνεται σλόγκαν. «Θα κάααθεσαι» είπε και το άστρο του έλαμψε. Τη δεκαετία του ’50 ήταν ένας από τους πιο δημοφιλείς ηθοποιούς – ο πρώτος που υπέγραψε συμβόλαιο αποκλειστικής συνεργασίας με τη Φίνος Φιλμ. Το 1952 δημιούργησε τον δικό του θίασο, με τον οποίο περιόδευσε στην Κύπρο, στην Τουρκία, στην Αίγυπτο, στη Γερμανία, ακόμα και στην Αμερική. Από το 1960 ασχολήθηκε με επιτυχία και στον χώρο της σκηνοθεσίας.
Οπως όλοι οι μεγάλοι ηθοποιοί της γενιάς του, έκανε λαμπρή καριέρα στον ελληνικό κινηματογράφο. Πρώτη του ταινία ήταν η «Μαντάμ Σουσού» το 1948. Συνολικά έλαβε μέρος σε 101 ταινίες, σε δύο από τις οποίες είχε γράψει και το σενάριο («Προπαντός ψυχραιμία» – 1951 και «Μια νταντά και τέζα όλοι» – 1971). Εκτός από τη μεγάλη οθόνη, εμφανίστηκε και στη μικρή, στην τηλεοπτική σειρά «Ο θείος μας ο Μίμης», που προβλήθηκε από την ΕΡΤ2 το 1984.
Στην εκπομπή μιλούν για εκείνον οι κόρες του Αννα και Μαρία Φωτοπούλου, ο Δημήτρης Καλλιβωκάς, η Σούλη Σαμπάχ, ο δημοσιογράφος Σταμάτης Φιλιππούλης, ο κριτικός θεάτρου Κώστας Γεωργουσόπουλος, ο ιστορικός κινηματογράφου Γιάννης Σολδάτος, η σκηνοθέτις Νανά Νικολάου, ο εγγονός του Κωνσταντίνος Θεοφίλου, ο Γιάννης Μαραγκουδάκης, εξόριστος στην Ελ Ντάμπα μαζί με τον Φωτόπουλο, ενώ παρουσιάζεται πλούσιο αρχειακό υλικό από συνεντεύξεις του ηθοποιού.
Λογοτεχνία και παράσημα
Το λογοτεχνικό ταλέντο του μας χάρισε πέντε ποιητικές συλλογές, τρία αυτοβιογραφικά βιβλία και δύο θεατρικά έργα. Οπως είχε ο ίδιος γράψει στο βιβλίο του «Το ποτάμι της ζωής μου»: «Δεν γράφω για να με πούνε λογοτέχνη. Γράφω γιατί μόνο η δημιουργία μού γεμίζει τη ζωή μου. Εγώ αντί να πηγαίνω στα καζίνο και στις κοσμικές συγκεντρώσεις προτιμώ να γράφω και να ζωγραφίζω…» Μάλιστα, έφτιαχνε με γραμματόσημα πίνακες χρησιμοποιώντας την τεχνική του κολάζ. Συνολικά έκανε 10 εκθέσεις των έργων του και πούλησε πάνω από 100 πίνακες.
Εκτός από την αγάπη και το χειροκρότημα του κόσμου, παρασημοφορήθηκε με τον Χρυσό Σταυρό του Γεωργίου Α’ και τον Σταυρό του Αποστόλου Μάρκου από το Πατριαρχείο Αλεξάνδρειας.
Κωνσταντίνα Γαρνέλη
