Δώστε μας ΔΕΚΟ για να ξοφλήσουμε χρέος, λένε οι Γερμανοί προς την Ελλάδα, ξεσηκώνοντας μια ιδέα που εφαρμόστηκε στη Λατινική Αμερική. Κατά πληροφορίες, η πρόταση για να ανταλλαγεί ιδιοκτησία με ελληνικά ομόλογα έχει πέσει στο τραπέζι εδώ και λίγο καιρό και εμφανίζεται ως μια «καλή λύση» για να γίνει το χρέος (όχι βιώσιμο, όπως λέγεται λανθασμένα συχνά) αλλά να εισέλθει σε καθοδική τροχιά.
Ενα ανάλογο σχέδιο εφαρμόστηκε στη Βραζιλία, όπου ανταλλάχθηκαν μετοχικά πακέτα δημόσιων επιχειρήσεων με χρέος της χώρας που ήταν στα χέρια τρίτων. Για τις αποτιμήσεις των αξιών χρησιμοποιήθηκαν διεθνείς οίκοι για να νομιμοποιήσουν με το βάρος τους τις συναλλαγές. Αυτό, όπως εξηγούν οι αρμόδιοι, δημιούργησε κινητικότητα, η οποία προσέλκυσε επενδύσεις, που με τη σειρά τους συνέβαλαν στην ανάπτυξη της συγκεκριμένης οικονομίας.
Το ελληνικό δημόσιο χρέος θα ανέλθει στο τέλος του 2013 στο 188,3% του ΑΕΠ και θεωρείται σχεδόν αδύνατο να αγγίξει τον στόχο του 120% του ΑΕΠ το 2020. Οπως τονίζουν στελέχη του οικονομικού επιτελείου, το πρόβλημα του χρέους θα μπορούσε να διευθετηθεί άμεσα σε περίπτωση που η Ε.Ε. και το ΔΝΤ αποδέχονταν να γίνει η ανακεφαλαιοποίηση των εγχώριων τραπεζών απευθείας από τον Μηχανισμό Στήριξης (EFSF και ESM από το 2013). Ο,τι δηλαδή ίσχυσε και για την Ισπανία. Στην υποθετική περίπτωση που θα ισχύσει εντός του ερχόμενου έτους το «ισπανικό» μοντέλο και για την Ελλάδα το δημόσιο χρέος θα υποχωρήσει πάραυτα κατά περίπου 50 δισ. ευρώ.
Το ΔΝΤ έχει προτείνει «κούρεμα» των ελληνικών ομολόγων που έχουν τα ευρωπαϊκά κράτη, στο οποίο αντιδρούν η Γερμανία και άλλες χώρες της ευρωζώνης. Κοινή πεποίθηση είναι ότι για να μειωθεί το ελληνικό χρέος πρέπει είτε να υπάρξει ανάπτυξη και να «ενισχυθεί» ο παρονομαστής του κλάσματος είτε να κουρευτεί το χρέος και να «μικρύνει» ο αριθμητής του κλάσματος.
Στην πρώτη περίπτωση πρέπει να πάρει μπροστά η οικονομία, κάτι που προς το παρόν δεν φαίνεται, καθώς παραμένει κεντρική επιδίωξη της τρόικας η φτωχοποίηση των Ελλήνων, για να καταστεί εν ευθέτω χρόνο ανταγωνιστική η οικονομία. Στο «κούρεμα» αντιδρούν οι Ευρωπαίοι, που διά στόματος των Γερμανών εμφανίζονται να λένε ότι αυτό στην ουσία θα ήταν είναι μια νέα χρηματοδότηση προς την Ελλάδα από τους δικούς τους πολίτες.
Το ΔΝΤ πάντως επιμένει ότι προτού γίνει οτιδήποτε για την Ελλάδα πρέπει να βρεθεί η λύση που θα κάνει το ελληνικό χρέος διατηρήσιμο.
Οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης στη συνάντηση που θα έχουν μεθαύριο Τρίτη θα αναζητήσουν τη χρυσή τομή ανάμεσα στις προτάσεις του ΔΝΤ και τις απόψεις που εκφράζει η Γερμανία. Οι Ευρωπαίοι μελετούν μια σειρά από επιμέρους λύσεις, που κατά πάσα πιθανότητα θα συνδυαστούν. Οι λύσεις αφορούν:
1) Την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής των δανείων που έχουν δοθεί στην Ελλάδα από τα κράτη. Στην Ελλάδα έχει δοθεί περίοδος χάριτος και η πληρωμή των δανείων από την ευρωζώνη έχει μετατεθεί για μετά το 2020. Μια καλή εξέλιξη για την Ελλάδα θα ήταν τα δάνεια αυτά να γίνουν τριακονταετούς διάρκειας.
2) Τη μείωση των επιτοκίων δανεισμού των διμερών δανείων που έχει συνάψει η Ελλάδα με τις χώρες της ευρωζώνης στο πλαίσιο του πρώτου πακέτου στήριξης. Είναι δυνατό να μειωθεί το περιθώριο κέρδους στο επιτόκιο στις 80 μονάδες βάσης από 150 μονάδες, που είναι σήμερα. Πρόκειται για μέτρο που θα περιορίσει περισσότερο το κόστος εξυπηρέτησης των τόκων, αλλά λέγεται ότι η συμβολή του στην απομείωση του χρέους θα είναι περιορισμένη. Στη λύση αυτή αντιδρούν αρκετοί που ισχυρίζονται ότι σήμερα χώρες όπως η Ισπανία και η Ιταλία δανείζονται με υψηλά επιτόκια (η πρώτη στα δεκαετή με περίπου 6%) και μετά μέσω του EFSF δανείζουν την Ελλάδα με 2%.
3) Πρόγραμμα επαναγοράς ομολόγων. Το ζητούμενο είναι η πηγή των κεφαλαίων που θα χρησιμοποιηθούν για τις επαναγορές, δεδομένης της δυσκολίας έγκρισης κάθε νέου δανείου προς την Ελλάδα. Εχει προταθεί να χρησιμοποιηθούν τα έσοδα από ιδιωτικοποιήσεις, τα οποία υπολογίζεται ότι θα ανέλθουν στα 9,5 δισ. ευρώ έως το 2016.
4) Την αποποίηση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας από τα κέρδη της επί των ελληνικών ομολόγων. Πρόκειται για ομόλογα που αγοράστηκαν με το πρόγραμμα στήριξης από την έναρξη της κρίσης χρέους και το όφελος εκτιμάται ότι μπορεί να φθάσει στα 8 δισ. ευρώ. Εξετάζεται ακόμα το ενδεχόμενο παρέμβασης στα ελληνικά ομόλογα που έχουν στο επενδυτικό τους χαρτοφυλάκιο οι Κεντρικές Τράπεζες της ευρωζώνης, τα οποία υπολογίζονται στα 11 δισ. ευρώ.
