Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, με άρθρο του την Κυριακή που μας πέρασε, απέδειξε για άλλη μια φορά ότι βρίσκεται σε σύγχυση, αναφέρει με δηκτικό τρόπο δελτίο Τύπου που εξέδωσε χθες ο Σύλλογος Φυσικών Προσώπων Ομολογιούχων Ελληνικού Δημοσίου.
Ο κ. Βενιζέλος προφανώς βρίσκεται σε σύγχυση, εξηγεί το δελτίο Τύπου, διότι έχει ξεχάσει τις δικές του υποσχέσεις όταν ήταν υπουργός Οικονομικών, σύμφωνα με τις οποίες τα φυσικά πρόσωπα που αποταμίευσαν σε τίτλους του ελληνικού Δημοσίου θα βρεθεί τρόπος να καλυφθούν απολύτως… (Βουλή 23-2-2012). Οκτώ μήνες έχουν περάσει από τότε, υπογραμμίζει ο σύλλογος και, ενώ και ο ίδιος είναι ένας από τους τωρινούς κυβερνητικούς εταίρους, τα φυσικά πρόσωπα που συμμετείχαν στο PSI+ έχουν μείνει απολύτως εκτεθειμένα. Εχει μπερδέψει τους Ελληνες αποταμιευτές που εμπιστεύτηκαν το ελληνικό κράτος με τους διεθνείς κερδοσκόπους και τους θεσμικούς επενδυτές. Μπερδεύει τις δυνητικές λύσεις που μπορούν να εφαρμόσουν οι θεσμικοί επενδυτές, τα ταμεία και οι τράπεζες με τις επιλογές του απλού κοσμάκη.
Στη συνέχεια το δελτίο Τύπου αναφέρεται σε παράδειγμα γηραιού δικαιούχου, υπογραμμίζοντας μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: «Θεωρεί ότι η καλύτερη λύση για τον κ. Γιώργο των 82 ετών που τα αποταμιευτικά του ομόλογα έληγαν σε ένα έτος είναι να χρησιμοποιήσει τα ρέστα σε ψιλά που του έδωσε το παντελώς αναξιόπιστο πλέον ελληνικό κράτος μετά το PSI+, για να αγοράσει ακόμα περισσότερα ομόλογα του 2042 με σκοπό να ρεφάρει σε 30 χρόνια! Ξεχνάει ότι είναι απίθανο ο κ. Γιώργος να ζει το 2042, όποτε η επιλογή αυτή είναι σαν να μην υπάρχει γι’ αυτόν. Επίσης, δεν γνωρίζει καν ότι τα νέα ελληνικά ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου έχουν διαβάθμιση CCC και δεν είναι εγγυημένα από τον EFSF όπως με δήλωσή του υποστηρίζει».
Βρίσκεται σε σύγχυση διότι ξεχνάει, συνεχίζει ο σύλλογος, ότι η πρόταση για την επανεπένδυση των μετρητών του ESFS δεν προήλθε από αυτόν, αλλά από τον ίδιο τον σύλλογό μας. Με μια όμως βασική προϋπόθεση! Ολα τα ομόλογα λήξης 2042 που θα είχαμε στην κατοχή μας μετά τη συναλλαγή (αυτά που θα αγοράζαμε και αυτά που μας έδωσαν με το ζόρι) ύψους 140% να τα ανταλλάσσαμε με ομόλογα ή κατάθεση η άλλο τραπεζικό προϊόν αξίας 100%, αλλά που θα έληγε σε εύλογο χρονικό διάστημα (π.χ. σε πέντε χρόνια ή σε λιγότερο). Ετσι, το κράτος θα μείωνε το ονομαστικό του χρέος (από 140% σε 100%) κι εμείς θα παίρναμε τα χρήματά μας όσο ακόμα είμαστε εν ζωή και όχι μετά θάνατον. Αυτή είναι η λύση που είχε πάρει θετική γνωμοδότηση από το Γενικό Λογιστήριο του κράτους και που και τα τρία κόμματα της σημερινής κυβέρνησης είχαν δεχτεί και προσθέσει στις προγραμματικές δηλώσεις τους.
