Αίμα θέλουν πάλι οι δανειστές! Ζητούν άρση του βέτο για τις ομαδικές απολύσεις, ενώ δεν λένε λέξη για τις συμβάσεις
Ανοιχτά καταστήματα και τις 52 Κυριακές του χρόνου απαιτούν οι δανειστές, προκαλώντας τις έντονες αντιδράσεις μικρομεσαίων και εμποροϋπαλλήλων. Μόλις τρεις μήνες μετά την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας που έκρινε αντισυνταγματική την υπουργική απόφαση για την πιλοτική λειτουργία των εμπορικών καταστημάτων όλες τις Κυριακές σε δέκα περιοχές της χώρας, οι θεσμοί ανοίγουν πάλι το θέμα. Παράλληλα, βέβαια, εμμένουν στην κατάργηση του υπουργικού βέτο για τις ομαδικές απολύσεις και μεταθέτουν την επεκτασιμότητα των κλαδικών συμβάσεων για το φθινόπωρο του 2018, μετά τη λήξη του 3ου Μνημονίου, χωρίς όμως να υπάρχει σχετική ρητή αναφορά στο αναθεωρημένο μνημονιακό κείμενο.
Στο προσχέδιο τεχνικής συμφωνίας, βάσει του οποίου ξεκίνησαν εκ νέου χθες οι διαπραγματεύσεις κυβέρνησης – δανειστών, οι πιστωτές απαιτούν αλλαγή του ισχύοντος καθεστώτος και κατάργηση των περιορισμών στη λειτουργία των καταστημάτων τις Κυριακές για το σύνολο της χώρας. Ζητούν, δηλαδή, να αλλάξει ο νόμος 4177/2013, που προβλέπει τη λειτουργία όλων των καταστημάτων σε όλη τη χώρα οκτώ Κυριακές τον χρόνο και τη δυνατότητα λειτουργίας μικρότερων καταστημάτων, που δεν ανήκουν σε αλυσίδες, περισσότερες Κυριακές, με απόφαση του οικείου αντιπεριφερειάρχη.
Σε ανακοίνωσή της η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδος επισημαίνει ότι η πλήρης κατάργηση των περιορισμών στη λειτουργία των καταστημάτων τις Κυριακές, είτε αυτοί αφορούν το μέγεθος του καταστήματος είτε τις περιοχές όπου δραστηριοποιούνται, θα σημάνει εξόντωση του κλάδου, περισσότερα λουκέτα, περισσότερη ανεργία, περισσότερους μισθούς πείνας στις μεγάλες επιχειρήσεις και τις πολυεθνικές.
Το προσχέδιο τεχνικής συμφωνίας για τη δεύτερη αξιολόγηση προβλέπει ακόμα -όπως αναμενόταν- ότι έως το τέλος του 3ου Μνημονίου, τον Αύγουστο του 2018, δεν θα αλλάξει τίποτα στο ισχύον καθεστώς για τις κλαδικές συμβάσεις.
Καμία αποκατάσταση
Ετσι, δεν θα επανέλθει η επεκτασιμότητα των κλαδικών συμβάσεων, ώστε να ισχύουν και σε επιχειρήσεις οι οποίες δεν τις υπογράφουν, ούτε θα αποκατασταθεί η αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης, που προβλέπει ότι η κλαδική σύμβαση υπερισχύει της επιχειρησιακής, αν η πρώτη έχει καλύτερους όρους για τον εργαζόμενο. Το πρόβλημα για την κυβέρνηση είναι ότι από το υπάρχον κείμενο απουσιάζει οποιαδήποτε αναφορά στο καθεστώς που θα ισχύσει μετά την εκπνοή του τρέχοντος προγράμματος, το καλοκαίρι του 2018. Επιπλέον, καταργείται το δικαίωμα βέτο του υπουργείου Εργασίας στις ομαδικές απολύσεις και η όλη διαδικασία εποπτεύεται από το Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας, χωρίς ωστόσο να αυξηθεί το υφιστάμενο όριο απολύσεων.
