Στο αστείρευτο μεγαλείο του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού υποκλίθηκε ακόμη μία φορά η παγκόσμια αρχαιολογική κοινότητα, καθώς στην καρδιά της Μέσης Ανατολής, στην Ιορδανία, είδε ύστερα από αιώνες ξανά το φως ένας ναός που χρονολογείται μεταξύ του 332 και 363 π.Χ.
Οπως είναι ήδη γνωστό, ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός με τον πιο εμφατικό τρόπο είχε απλώσει την επιρροή του σε ολόκληρο τον τότε γνωστό κόσμο, ενώ πολλές περιοχές βρίσκονταν υπό την εποπτεία, αν όχι υπό την κατοχή των ελληνικών πόλεων-κρατών που άκμαζαν. Τώρα, λοιπόν, η ανακάλυψη ακόμη ενός αρχαίου ελληνικού ναού στην Ιορδανία επιβεβαιώνει αυτό ακριβώς: το μέγεθος της ακτινοβολίας του ελληνικού πνεύματος και πολιτισμού στον τότε γνωστό κόσμο.
Σύμφωνα με τα ιορδανικά μέσα ενημέρωσης, στις αρχές της εβδομάδας η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στην επιφάνεια έναν μεγάλο ναό στην περιοχή Umm Qais, η οποία βρίσκεται περίπου 100 χιλιόμετρα βόρεια του Αμάν. Ο ναός φαίνεται ότι χρησιμοποιήθηκε στη συνέχεια, τόσο κατά τη ρωμαϊκή περίοδο όσο και κατά την εποχή των βυζαντινών χρόνων, πριν περάσει τελικά στα χέρια των μουσουλμάνων.
Ο ναός αποτελείται από μια εσωτερική περιοχή, τον λεγόμενο πρόναο, ένα βάθρο και έναν βασικό ιερό θάλαμο, ο οποίος μπορούσε να φιλοξενήσει ικανό αριθμό ατόμων, όπως υποστηρίζει η αρχαιολογική ομάδα του πανεπιστημίου Γιαρμούκ, της οποίας επικεφαλής είναι ο Ατέφ Σεγιάμπ.
Ο ναός ήταν φτιαγμένος σύμφωνα με τα αρχαιοελληνικά αρχιτεκτονικά πρότυπα. Ανακαλύφθηκαν ακόμη αρκετοί κίονες, καθώς και ένας μεγάλος κεντρικός, που στήριζε ολόκληρο το οικοδόμημα. Ο ναός υποστηριζόταν από ένα δίκτυο μεταφοράς νερού, το οποίο τροφοδοτούσε τα κτίρια που τον περιέβαλλαν, όπως τα λουτρά και πολλά ακόμα.
