Εμείς οι Ελληνες, από τη μια, κουβαλάμε το βάρος της τεράστιας πολιτιστικής κληρονομιάς μας και, από την άλλη, έχουμε βιώσει τις συνέπειες του ιστορικού αναθεωρητισμού
Από τον Νίκο Σταματάκη
Ο δρόμος από την κατεδάφιση αγαλμάτων του Ρόμπερτ Εντ. Λι στην αποδόμηση του Τζορτζ Ουάσινγκτον και του Τόμας Τζέφερσον φάνηκε ότι είναι πολύ μικρός, και ήδη κατέληξε στον Χριστόφορο Κολόμβο, με την καταστροφή του αγάλματός του προχθές στη Βαλτιμόρη… Από εκεί και έπειτα η διαδρομή προς την αρχαία Ελλάδα είναι ελάχιστη. Και έχει ήδη περπατηθεί τις τελευταίες δεκαετίες με πολυσυζητημένα έργα, όπως το «Black Athena» του Μάρτιν Μπέρναλ, όπου με πολύ αμφίβολη μεθοδολογία αναζητούνται οι ρίζες του κλασικού ελληνικού πολιτισμού στην Αφρική και αναλύεται η σχέση των Ελλήνων των κλασικών χρόνων με τη δουλεία. Μήπως, λοιπόν, αγαπητοί συνάδελφοι «αναλυτές» πήρατε λανθασμένο δρόμο;
Παρατήρησα πρόσφατα ότι σχεδόν σύσσωμος ο εσμός της ελληνικής δημοσιογραφίας έσπευσε να καταδικάσει για πολλοστή φορά τον «ρατσισμό» του προέδρου Τραμπ, που τελευταία δήθεν «αποδείχτηκε» περίτρανα γύρω από τα γεγονότα της Σάρλοτσβιλ της Βιρτζίνια.
Δεν θα αναφέρω ονόματα, είναι άλλωστε γνωστά. Πρόκειται για τα «βαριά πεπόνια» της ελληνικής δημοσιογραφίας, τα ίδια άτομα που απέτυχαν να δουν τα αυτονόητα πριν από τις αμερικανικές εκλογές και βεβαίωναν με ύφος εκατό καρδιναλίων ότι η Χίλαρι είναι σίγουρη νικήτρια. Παπαγάλιζαν ασφαλώς την καραμέλα των αμερικανικών και των διεθνών συστημικών ΜΜΕ, που σε καμία περίπτωση δεν ήθελαν να δουν τη λαϊκή οργή να μεταμορφώνεται σε πολιτική νίκη. Και εδώ μιλάμε για τους ίδιους δημοσιογράφους (βλ. CNN) που διοργάνωναν «σικέ» ντιμπέιτ και λάμβαναν εντολές από τον (ομογενή) Τζον Ποντέστα, διευθυντή της εκστρατείας της Χίλαρι.
Τα ίδια άτομα που ακόμα και τώρα ενεργούν με το μίσος ως «καύσιμο υλικό» και δεν διστάζουν, εκτελώντας εντολές, να ωθούν την Αμερική στον εμφύλιο διχασμό (και, δυστυχώς, δεν κατανοούν, απομονωμένοι όπως είναι στην αριστερόστροφη «φούσκα» τους, ότι θα τους έρθει μπούμερανγκ…).
Αγαπητοί συνάδελφοι στην Ελλάδα, είναι νομίζω καιρός να συνέλθετε και να δείτε το θέμα της καταστροφής των αγαλμάτων του Ρόμπερτ Eντ. Λι από μια διαφορετική σκοπιά, την ελληνική. Στην Αμερική βλέπουμε έκπληκτοι να γκρεμίζονται και τα αγάλματα του Χριστόφορου Κολόμβου, όπως έγινε προχθές στη Βαλτιμόρη.
Επιβεβαιώνονται έτσι οι δηλώσεις του προέδρου Τραμπ και οι ανησυχίες όλων μας ότι αυτά τα παιχνίδια με την Ιστορία είναι πολύ επικίνδυνα και δεν θα έχουν καλό τέλος. Οχι μόνο δεν έχουν μεγάλη σχέση με την ιστορική αλήθεια, αλλά οδηγούν τη χώρα στα πρόθυρα του εμφύλιου…
Οι Αμερικανοί δικαιολογούνται να μη νοιάζονται ιδιαίτερα για τη σύντομη Ιστορία τους και την επιχειρούμενη «αναθεώρησή» της, αλλά εμείς, οι Ελληνες, θα πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα ευαίσθητοι. Από τη μια, κουβαλάμε στις πλάτες μας το βάρος της τεράστιας πολιτιστικής κληρονομιάς μας και, από την άλλη, έχουμε βιώσει ακόμα και πολύ πρόσφατα («νεοκύπριοι», «συνωστισμός στην παραλία Σμύρνης», «μακεδονισμός» των Σκοπιανών) τις πρακτικές συνέπειες του ιστορικού αναθεωρητισμού.
Αραγε, θέλουμε να ανοίξουμε ξανά τον διάλογο περί αρχαίας ελληνικής δουλείας; Μήπως πρέπει και εμείς να αναθεωρήσουμε την Ιστορία μας και να αρχίσουμε να γκρεμίζουμε το κλασικό παρελθόν της Ελλάδας;
Θα ’θελα να διαβεβαιώσω κάθε ενδιαφερόμενο -και ιδιαίτερα τους δυτικότροπους παπαγάλους της ελληνικής δημοσιογραφίας- ότι, εφόσον συνεχίσει ο δημόσιος λόγος εδώ στις ΗΠΑ και διεθνώς να κινείται σε αυτήν την «τσουλήθρα» πολιτικής ορθότητας, θα βρεθούμε σύντομα να πλέουμε σε έναν αναθεωρητικό βούρκο, από τον οποίο ούτε η ελληνική Ιστορία αλλά ούτε και η Ελλάδα θα μπορέσουν ποτέ να βγουν.
Και τότε θα πρέπει να χαλάσουμε όλη τη φαιά ουσία μας και τόνους μελάνης για να αποδείξουμε ότι «δεν είμαστε γάιδαροι»· ότι, δηλαδή, ο κλασικός ελληνικός πολιτισμός, που έθεσε τα θεμέλια της πολιτισμένης ανθρωπότητας, δεν χτίστηκε με αίμα και ιδρώτα δούλων.
Και ότι οι πανανθρώπινες αξίες, η ελευθερία του ατόμου και η δημοκρατία, που έχουν τις ρίζες τους στην κλασική Ελλάδα, δεν θα στιγματίζονται για πάντα από το ερωτηματικό της δουλείας. Και ότι, παρά την ύπαρξη της δουλείας και την «καταπίεση» του γυναικείου φύλου (όποιος νομίζει ότι οι φεμινίστριες δεν θα εμπλακούν άμεσα στον διάλογο αυτόν απλά ονειρεύεται…), η αρχαία Ελλάδα αξίζει να θεωρείται το θεμέλιο του δυτικού πολιτισμού. Αυτό ακριβώς συμβαίνει τώρα στη σύγχρονη Αμερική, όπου φτάσαμε στο σημείο να αμφισβητούμε τους θεμελιωτές του αμερικανικού Συντάγματος επειδή είχαν στην ιδιοκτησία τους δούλους.
Εκεί, άραγε, θέλουμε να φτάσουμε, αγαπητοί Ελληνες συνάδελφοι; Είστε έτοιμοι για αυτόν τον πνευματικό κατήφορο; Εάν φτάσουμε εκεί, πιθανόν να έχετε καταφέρει να πείσετε ότι «ο Τραμπ είναι ρατσιστής» και διάφορα άλλα ιδεοληπτικά και προπαγανδιστικά, αλλά θα έχετε ανοίξει και έναν λάκκο, μέσα στον οποίο θα πέσουμε όλοι…
*Ο Νίκος Σταματάκης είναι διδάκτωρ Κοινωνικών Επιστημών, διεθνολόγος και επιχειρηματίας, που ζει και εργάζεται
στη Ν. Υόρκη.
