Ο πρώην πρωθυπουργός εκτιμά ότι η ΔΗ.ΣΥ. θα είναι ένα αποτυχημένο εγχείρημα και, ακολουθώντας το παράδειγμα του παππού του, ονειρεύεται να δημιουργήσει ένα νέο κόμμα που θα παραπέμπει στην Ενωση Κέντρου
Η συζήτηση για την ηγεσία της ΔΗ.ΣΥ. και οι υποψηφιότητες που αρχίζουν να παρουσιάζονται η μία πίσω από την άλλη κάνουν αισθητή την απουσία του πρώην προέδρου του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπανδρέου. Η εικόνα του πρωθυπουργού των Μνημονίων, που σημάδεψε τη χώρα με τις επιλογές του, δεν θυμίζει σε τίποτα την εικόνα του σημερινού αρχηγού του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών.
Σύμφωνα με πληροφορίες από στελέχη που βρίσκονται κοντά στο περιβάλλον του πρώην πρωθυπουργού, ο Γιώργος Παπανδρέου, από τη στιγμή που εκλέχτηκε πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς για ακόμα μία φορά, δεν δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την πολιτική κατάσταση που επικρατεί στη ΔΗ.ΣΥ. και τις υποψηφιότητες που έχουν αρχίσει να καταγράφονται εν όψει της εκλογής του νέου αρχηγού. «Τον τραβάμε από το μανίκι» ήταν η χαρακτηριστική έκφραση στελέχους του ΚΙΔΗΣΟ, το οποίο εξηγούσε σε συντρόφους του την κατάσταση που επικρατεί στο κόμμα. Οσοι γνωρίζουν, όμως, καλά τους Παπανδρέου και την κουλτούρα που κουβαλά η πολιτική οικογένεια υπογραμμίζουν ότι ο Γ. Παπανδρέου προετοιμάζεται αργά αλλά σταθερά να επιστρέψει με πρωταγωνιστικό ρόλο στην πολιτική ζωή της χώρας, ακολουθώντας όχι τα βήματα του πατέρα του, αλλά του παππού του Γεωργίου Παπανδρέου.
Οι ίδιες πηγές υποστηρίζουν ότι κατά βάθος ο ΓΑΠ δεν διαβλέπει επιτυχημένη πορεία στο εγχείρημα της ΔΗ.ΣΥ. και προετοιμάζεται να αναλάβει πρωτοβουλία -όχι στο άμεσο μέλλον-, προκειμένου να φτιάξει μια νέα Ενωση Κέντρου με αντι-δεξιά χαρακτηριστικά, ως άλλος Γέρος της Δημοκρατίας. Ακόμα και οι αλλαγές στην εξωτερική εμφάνισή του, όπως για παράδειγμα το κόψιμο του μουστακιού, δείχνουν τη διάθεση του ΓΑΠ να ταυτιστεί με την εικόνα του παππού του.
«Ενας Παπανδρέου πρέπει να περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να δώσει λύση, χωρίς όμως και να απουσιάζει από την πολιτική σκηνή. Οι Παπανδρέου σε αυτό το σημείο δεν μοιάζουν με τους Καραμανλήδες, που έχουν μεγάλα διαστήματα απουσίας από την πολιτική ζωή» σημειώνει παλαίμαχο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, που διατηρεί στενούς δεσμούς με την οικογένεια Παπανδρέου. Και ο ΓΑΠ ακολούθησε την… πεπατημένη των Παπανδρέου, αλλά δείχνοντας την προτίμησή του στην προσωπικότητα του Γέρου της Δημοκρατίας. Γιατί, όπως και ο παππούς του, δημιούργησε νέο κόμμα, το ΚΙΔΗΣΟ, το οποίο δεν κατάφερε να μπει στη Βουλή. Ο Γέρος της Δημοκρατίας είχε δημιουργήσει το Κόμμα Γεωργίου Παπανδρέου το 1950, το οποίο στις εκλογές της ίδιας χρονιάς είχε λάβει 10,67%, ενώ το 1951 έλαβε μόλις 2,1% και έμεινε εκτός Βουλής. Και οι δύο, παππούς και εγγονός, σε δύο κρίσιμες περιόδους, όπου στον χώρο του Κέντρου και της Αριστεράς πραγματοποιούνταν σαρωτικές αλλαγές, δημιούργησαν δικά τους κόμματα και έμειναν εκτός Κοινοβουλίου.
Ο ΓΑΠ, μετά την αποχώρησή του από την πρωθυπουργία της χώρας και την εκλογική κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ, κινείται σε δύο κατευθύνσεις: Από τη μια πλευρά, σε κάθε ευκαιρία και στραβοπάτημα του ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να δικαιωθεί για τις κυβερνητικές επιλογές του 2010-2011 και, από την άλλη, «χτίζει» το νέο προφίλ, στο οποίο θα κυριαρχούν οι έννοιες του κοινωνικού φιλελευθερισμού και οι αρχές της ευρωπαϊκής Αριστεράς. Στο πλευρό του έχουν σταθεί εξαρχής οι πρώην υπουργοί των κυβερνήσεών του, κ. Πεταλωτής, Σαχινίδης, Καρχιμάκης, Νιώτης κ.λπ., ενώ πρωταγωνιστικό ρόλο στο επιτελείο του διαδραματίζει ο Γ. Ελενόπουλος, που αρκετές φορές λειτουργεί ως «αντ’ αυτού», δημιουργώντας προβλήματα και έριδες στο εσωτερικό του κινήματος.
Από τα στελέχη των ορκισμένων παπανδρεϊκών, οι κ. Καρχιμάκης και Νιώτης προσπάθησαν αρκετές φορές να προσεγγίσουν τον ΣΥΡΙΖΑ, διατηρώντας επικοινωνία με τον υπουργό Ναυτιλίας Π. Κουρουμπλή. Γι’ αυτόν τον λόγο δεν θεωρούνται τυχαία τα «ανοίγματα» Κουρουμπλή στη ΔΗ.ΣΥ.
Η συμφωνία με τη Φώφη και η «γλυκιά ζωή» της Σοσιαλιστικής Διεθνούς!
Στο εσωκομματικό πεδίο, πάντως, ο ΓΑΠ, μετά την εκλογή του στην προεδρία της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, για την οποία φημολογείται ότι δέχτηκε βοήθεια από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, αποφάσισε να επιστρέψει στο ΠΑΣΟΚ, έστω κάτω από την ομπρέλα της ΔΗ.ΣΥ., προκειμένου να αποκτήσει νομική και πολιτική ασπίδα στις επιθέσεις που διέβλεπε ότι θα δεχτεί για την περίοδο διακυβέρνησης της χώρας. Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, στη συμφωνία που έκανε με τη Φώφη Γεννηματά περιλαμβάνονταν η διατήρηση της οργανωτικής αυτονομίας του ΚΙΔΗΣΟ και το ότι δεν θα είναι υποψήφιος για την ηγεσία της ΔΗ.ΣΥ.
Γιατί ακόμα και ο χειρότερος εχθρός των Παπανδρέου γνωρίζει ότι με το «όνομα» θα μπορούσε να κινητοποιηθεί ένας μηχανισμός ορκισμένων παπανδρεϊκών, οι οποίοι θα μπορούσαν να καταλάβουν την εξουσία ενός κόμματος του 6%. Στο καθημερινό πρόγραμμά του είναι η επικοινωνία με τη Φ. Γεννηματά, τον Θ. Θεοχαρόπουλο της ΔΗΜ.ΑΡ., τον Γ. Τούντα των σοσιαλδημοκρατικών κινήσεων, ενώ παράλληλα μαγνητίζεται από τις διεθνείς εξελίξεις. Στο ΚΙΔΗΣΟ εκτιμούν ότι το ισχυρό «χαρτί» του ΓΑΠ είναι ότι ο πρώην πρωθυπουργός διατηρεί ακόμα μια… λάμψη διεθνώς, λόγω της προεδρίας της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Αυτό ίσως να θεωρεί και ίδιος ότι είναι το ισχυρό «χαρτί» για να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στο μέλλον, ύστερα από μια αποτυχημένη εκλογική καταγραφή της ΔΗ.ΣΥ. με αρχηγό όποιον εκλεγεί από τις διαδικασίες του Νοεμβρίου.
Στο μυαλό του ΓΑΠ υπάρχει η προοπτική να αναλάβει -όπως ο παππούς του, ο οποίος είχε και αυτός ισχυρές επαφές με τον ξένο παράγοντα- την ηγεσία μιας νέας Ενωσης Κέντρου, η οποία θα αποτελείται από ομάδες και κόμματα του Κέντρου και της Αριστεράς σε μια αντι-δεξιά συμμαχία. Εξάλλου, ο Γιώργος είναι μόνο 65 χρόνων και έχει τουλάχιστον άλλα 10 χρόνια πολιτικής καριέρας μπροστά του, ούτως ώστε να ξαναγίνει πρωθυπουργός. Και ο παππούς του εκλέχτηκε πρώτη φορά πρωθυπουργός της χώρας στα 75 του χρόνια, το 1963. Οπότε έχει χρόνο μπροστά του…
