Δικαίωση από το Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο και αποζημίωση – «μαμούθ» 40.000.000 δολαρίων!
Επειτα από πολυετή δικαστική διαμάχη στη διεθνή διαιτησία, το Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο, στο οποίο είχε προσφύγει η Μυτιληναίος για την καταδίκη της Σερβίας σε αποζημίωση που προσεγγίζει τα 40.000.000 δολάρια, εξέδωσε απόφαση με την οποία δικαίωσε την ελληνική επιχείρηση.
Οπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, μεταξύ των πρωτοπόρων επιχειρηματικών κινήσεων της Μυτιληναίος στον τομέα της εμπορίας μετάλλων ήδη από το 1996 ήταν η συνεργασία της με τη σερβική εταιρία RTB Bor, η οποία αποτελεί παγκοσμίως ένα από τα μεγαλύτερα μεταλλουργικά και μεταλλευτικά συγκροτήματα εξόρυξης και παραγωγής χαλκού και ελέγχεται από το σερβικό δημόσιο.
Το έτος 2004 η RTB Bor άρχισε να μην εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της προς τη Μυτιληναίος, ενώ πάγωσε τις αποπληρωμές της σε χρήμα και μέταλλο, παρότι είχε εις χείρας της σημαντικές προκαταβολές και προχρηματοδότηση για κεφάλαιο κίνησης από την εταιρία, όπως και μετάλλευμα χαλκού ιδιοκτησίας της Μυτιληναίος προς επεξεργασία. Παράλληλα, η σερβική κυβέρνηση έλαβε μία σειρά νομοθετικών και διοικητικών μέτρων.
Η Μυτιληναίος άσκησε αγωγή κατά του σερβικού κράτους με τη διαδικασία που προβλέπει η διακρατική αυτή συμφωνία ενώπιον διαιτητικού δικαστηρίου, που συγκροτήθηκε με επιδιαιτητή τον Γερμανό Κλάους Σαχς και διαιτητές των Αμερικανό Ντόουκ Μπίσοπ και τον Σέρβο Μίρκο Βασίλιεβιτς.
Το Διεθνές Δικαστήριο έκρινε ότι η Σερβία με μία σειρά νομοθετικών μέτρων από το 2004 έως το 2012, θέτοντας υπό νομοθετική ασυλία την RΤΒ Bor με το πρόσχημα της αναδιάρθρωσης και της ιδιωτικοποίησης, που ποτέ δεν συνέβη, αφενός εμμέσως απαλλοτρίωσε την επένδυση της Μυτιληναίος χωρίς αποζημίωση και αφετέρου διέψευσε τη νόμιμη και εύλογη προσδοκία της ως επενδυτή να τύχει δίκαιης μεταχείρισης από το σερβικό κράτος.
Με τον τρόπο αυτόν το σερβικό κράτος παραβίασε τις διεθνείς υποχρεώσεις του από τη διακρατική σύμβαση έναντι της Ελλάδας και της Μυτιληναίος. Η αποζημίωση που επιδικάστηκε ανέρχεται περίπου στο ύψος των 40.000.000 δολαρίων.
Η απόφαση αποτελεί σημαντικό σταθμό στα διεθνή χρονικά της διαιτησίας λόγω της ιδιαιτερότητας και της πολυπλοκότητας των πραγματικών περιστατικών, καθώς και της εξαιρετικής δυσκολίας που υπάρχει όταν ιδιωτική εταιρία προσφεύγει στα Διαιτητικά Δικαστήρια εναντίον ανεξάρτητου (και μάλιστα ευρωπαϊκού) κράτους.
