Την ώρα που Αυστρία – Ολλανδία ζητούσαν την επιβολή άμεσων κυρώσεων στην Ιταλία, ο Κόντε έκλεινε «ραντεβού» με τον ΓιούνκερΑπό τη
Νεκταρία Καρακώστα
Αποφασισμένες να αντιδράσουν στο ιταλικό «όχι» σε σχέση με τον προϋπολογισμό εμφανίζονται οι Βρυξέλλες, ωστόσο τα περιθώρια κινήσεων που έχουν απέναντι στη Ρώμη δεν είναι απεριόριστα.
Μπορούν είτε να προσφύγουν επισήμως κατά της Ιταλίας για παραβίαση των στόχων για το δημοσιονομικό έλλειμμα, ζητώντας της να συμμορφωθεί, να της επιβάλουν πρόστιμο έως και 40 δισ. ή να δεσμεύσουν τα ευρωπαϊκά κονδύλια που προορίζονται για τη χώρα.
Αυστρία και Ολλανδία ζήτησαν ήδη την επιβολή κυρώσεων στη Ρώμη για το σχέδιο προϋπολογισμού της, προκαλώντας την αντίδραση του υπουργού Οικονομικής Ανάπτυξης και Εργασίας Λουίτζι ντι Μάιο, ο οποίος απάντησε: «Δεν με εκπλήσσουν οι διακηρύξεις της Αυστρίας και της Ολλανδίας, είναι πάντα οι ίδιες. Ζητούν από την Ιταλία δάκρυα και αίμα. Αυτό όμως είναι το εντελώς αντίθετο με αυτό που μας ζήτησαν οι Ιταλοί στις 4 Μαρτίου» (σ.σ.: στις εκλογές).
«Ελιγμοί»
Με στόχο να αποφύγει την επιβολή κυρώσεων στη χώρα του, ο πρωθυπουργός Κόντε δήλωσε ότι θα μεταβεί στις Βρυξέλλες και θα συναντηθεί με τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ. Με δεδομένες τις περιορισμένες δυνατότητες ελιγμών, αναλυτές εκτιμούν ότι αυτές που τελικά θα «ρυθμίσουν» τα πράγματα είναι οι αγορές. Αν το κόστος δανεισμού για τη Ρώμη ανέβει σε δυσθεώρητα επίπεδα, τα περιθώριά της θα στενέψουν και σε χρόνο-ρεκόρ η ιταλική κυβέρνηση, παρά τους τωρινούς «λεονταρισμούς», θα αναγκαστεί να συρθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Ειδικά αν λάβουμε υπόψη και το γεγονός ότι στο τέλος του έτους σταματά και η στήριξη από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα με την αγορά ιταλικών ομολόγων.
Η Κομισιόν εκτιμά ότι τα χρέη της Ιταλίας θα αυξηθούν με πιο ταχύ ρυθμό από ό,τι προβλέπει η κυβέρνηση στο σχέδιο προϋπολογισμού της. Αν, παράλληλα, συνεχίσουν να αυξάνονται και τα επιτόκια δανεισμού, οι επενδυτές θα αρχίσουν να αμφιβάλλουν σοβαρά για τη δυνατότητα της Ρώμης να αναχρηματοδοτήσει το ήδη υπέρογκο χρέος της, η αξιοπιστία της χώρας θα πληγεί και η ανάπτυξη θα σταματήσει, παρά τη φιλοδοξία της ιταλικής κυβέρνησης ότι η οικονομική ανάπτυξη θα έλθει μέσα από τα φιλολαϊκά μέτρα που έχει εξαγγείλει (μείωση της φορολογίας και του ορίου συνταξιοδότησης, καθολικό εισόδημα κ.ά.).
