Η «δημοκρατία», από το πρώτο φύλλο της, πολέμησε με αναλύσεις, ρεπορτάζ και ακλόνητα επιχειρήματα την εθνοκτόνο απόφαση της (τότε) κυβέρνησης Παπανδρέου να αλλάξει τον νόμο για την ιθαγένεια και να καταστήσει την πατρίδα μας ιδανικό τόπο προσέλευσης λαθρομεταναστών. Σ’ αυτόν τον αγώνα για το εθνικά ορθό και το αυτονόητο η «δημοκρατία» δεν είχε μεγάλη συντροφιά. Η συντριπτική πλειονότητα των φορέων της «κατεστημένης ενημέρωσης» παρουσίαζε ως απάνθρωπη και ρατσιστική κάθε εναντίωση σ’ έναν νόμο που τελικά κρίθηκε αντισυνταγματικός!
Από τον περιβόητο νόμο Ραγκούση, σύμφωνα με απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, κρίθηκαν αντισυνταγματικές τόσο η διάταξη που έδινε το δικαίωμα στους αλλοδαπούς υπηκόους τρίτων χωρών να συμμετέχουν στις εκλογές των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης Α’ βαθμού όσο και η διάταξη που καθιστούσε εύκολη και τυπική διαδικασία την απόκτηση της ελληνικής ιθαγένειας.
Η πολιτογράφηση και η χορήγηση του δικαιώματος εκλέγειν και εκλέγεσθαι δεν είναι μια διαδικασία που μπορεί να αντιμετωπιστεί με ελαφρότητα. Εχει να κάνει με την πεμπτουσία του πολιτεύματος και με τον σκληρό πυρήνα, το ίδιο το νόημα της ύπαρξης μιας οργανωμένης κοινωνίας.
Ειδικά στην πατρίδα μας, η οποία βρίσκεται σε μια «καυτή» και κομβική γωνιά του πλανήτη, μ’ έναν όλως διεκδικητικό περίγυρο, θα ήταν εγκληματικό να συνεχίζει να εφαρμόζεται το σχετικό νομοσχέδιο που επινόησαν ο μέγας αποδομητής Γιώργος Παπανδρέου και οι συναυτουργοί του.
Η ελληνικότητα δεν μπορεί να απονέμεται με την ευκολία που μοιράζει κάποιος διαφημιστικά φυλλάδια. Η χώρα μας είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης και τα δεκάδες εκατομμύρια των επίδοξων λαθρομεταναστών γνωρίζουν καλά ότι αν καταφέρουν να γίνουν «Ελληνες» θα μπορέσουν να ταξιδεύουν ακώλυτα σ’ ολόκληρη την Ευρώπη.
