Για εμάς το δικαίωμα στη διαφωνία είναι τρόπος ζωής
O βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και παλαιός συνάδελφος στην ΕΡΤ Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης μού έκανε την τιμή να αναφερθεί από του βήματος της Βουλής σε άρθρο μου (21/2) υπό τον τίτλο «Τι είναι η Ν.Δ.», με προφανή σκοπό να δημιουργήσει αμηχανία στις τάξεις της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Συνέβη κατά τη διάρκεια της συζήτησης για το νέο Μνημόνιο, με την προσφυγή στην κλασική λογική «δικοί σας τα λένε». Το αυτό έχουν πράξει σε παλαιότερες ομιλίες τους με αποκλειστικό θέμα τα ΜΜΕ οι αξιότιμοι υπουργοί Δημήτρης Παπαγγελόπουλος και Νίκος Παππάς με αφορμή σημειώματά μου για τη διαπλοκή. Θα μπορούσα να αντιπαρέλθω εύκολα το σχόλιο Τριανταφυλλίδη, ζητώντας του να μας γράψει με την ίδια άνεση ένα άρθρο με θέμα (αν μπορεί) «Τι είναι σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ».
Τι είναι έπειτα από δύο Μνημόνια, τέσσερις ιδιωτικοποιήσεις και δύο μειώσεις στις συντάξεις. Θα είχε πολύ γούστο. Προτιμώ, όμως, να ακολουθήσω τον φιλελεύθερο δρόμο, να εξηγήσω. Η θεμελιώδης διαφορά του κεντροδεξιού συντηρητικού χώρου από τη συμβιβασμένη νεοφιλελεύθερη Αριστερά των Μνημονίων είναι μια λέξη άγνωστη σε αυτήν: ελευθερία. Προφανώς και η κεντροδεξιά παράταξη δεν διαθέτει πειθήνια κομματόσκυλα για να γαβγίζουν με τον ρυθμό του παραγγέλματος που δίνει κάθε φορά ο αρχηγός τους. Εμείς στον φιλελεύθερο χώρο αγαπάμε να λέμε τη γνώμη μας, έστω σε σημείο παρεξηγήσεως, έστω και σε σημείο υπερβολής, ακόμη και σε σημείο συγκρούσεως, για έναν απλό λόγο, γιατί μπορούμε και έχουμε γνώμη.
Γιατί δώσαμε μάχη από τα νιάτα μας για να κατοχυρώσουμε τον πλουραλισμό και το δικαίωμα στην ελευθερία της γνώμης. Γιατί, τέλος, απολαμβάνουμε να βλέπουμε βουλευτές σαν τον Αλέξανδρο Τριανταφυλλίδη να μας επικαλούνται. Απολαμβάνουμε να τους βλέπουμε να υποστηρίζουν πολιτικές που κάποτε πολεμούσαν: Ιδιωτικοποιήσεις , απελευθερώσεις επαγγελμάτων, ανοικτά καταστήματα τις Κυριακές κ.ά.
Ας αναρωτηθεί ο αγαπητός, κατά τα άλλα, Αλέξανδρος: Πότε του επέτρεψε το κόμμα του να αρθρώσει σε ψηφοφορία μία λέξη διαφορετική από αυτήν που εντέλλεται να πει; Μα εδώ ο σταλινισμός τους τούς οδήγησε στο να εξευτελίσουν το μέλος της εσωκομματικής ομάδος των «53» βουλευτή Δράμας Χρήστο Καραγιαννίδη, αναθέτοντάς του την εισήγηση του Μνημονίου!
Αντιλαμβανόμαστε, βεβαίως, ότι δεν το χωρά ο νους των φίλων μας στην Αριστερά πως ο δημοσιογράφος που δεδηλωμένα ανήκει ιδεολογικά στον φιλελεύθερο χώρο μπορεί να απευθύνεται με τόση ελευθερία στον αρχηγό της παράταξης. Αντιλαμβανόμαστε ότι τους μοιάζει ξένο, αφύσικο, τόσο μακριά από την κουλτούρα τους ώστε να το επικαλούνται στις δημόσιες παρεμβάσεις τους.
Εάν ο Αλέξανδρος είχε διαβάσει την κριτική που έκανα στον Καραμανλή στο βιβλίο μου «Ηγεσίες» το 2008 -στην ισχύ του- και στον Αντώνη Σαμαρά το 2011, τότε θα καταλάβαινε ότι άνθρακες ο εσωκομματικός θησαυρός του. Για εμάς το δικαίωμα στη διαφωνία είναι τρόπος ζωής. Κατά το «είναι η οικονομία, ηλίθιε», θα μπορούσα να ισχυριστώ «είναι η ελευθερία, Αλέξανδρε»!
Μανώλης Κοττάκης
