Δεν λέμε, καλός είναι ο κοσμοπολιτισμός στην εξωτερική πολιτική, καλό είναι να μην είμαστε φοβικοί και κλεισμένοι στο καβούκι μας, αλλά όλα θέλουν μέτρο και διαχείριση, πέρα από τις συγκυρίες της στιγμής.
Τα γράφουμε αυτά εγκαίρως και κυρίως με αφορμή όσα διακινούνται πάλι με το όνομα των Σκοπίων και με πρόσχημα τη σωτηρία του κρατιδίου αυτού, που το δημιούργησε ο Τίτο (για να μην ξεχνιόμαστε) για να έχει πάντα ένα αγκάθι αλυτρωτισμού στα σύνορά μας.
Για να είμαστε ξεκάθαροι: Υπάρχει ιστορικά μια απόφαση του συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών, υπό τον αείμνηστο Κωνσταντίνο Καραμανλή, που ισχύει ακόμη στο ακέραιό της. Και αυτή είναι ότι το γειτονικό κράτος δεν μπορεί να χρησιμοποιεί τον όρο «Μακεδονία» και τα παράγωγά του στην ονομασία του. Αυτό για να θυμόμαστε τι ισχύει, σε μια εποχή που η οικονομική επιτροπεία επικυριαρχεί, παρά τα όσα επιθυμούν (και αυτοί) οι κυβερνώντες επί της πολιτικής.
Και αυτό δεν προέρχεται από κανένα ελληνικό βίτσιο, αλλά από μια ιστορική αλήθεια. Το κράτος αυτό δεν έχει καμία μα καμία σχέση με τη Μακεδονία και αυτό πρέπει να το γνωρίζουν όσοι ετοιμάζονται να διαπραγματευτούν ένα όνομα το οποίο δεν είναι απλώς μια «ταμπέλα», αλλά συμβολίζει και καθορίζει μια σειρά από παράγοντες και ταυτοτικά στοιχεία, που έχουν μια σειρά από επιπτώσεις.
Γι’ αυτό θα λέγαμε πως αν κάποιοι θεωρούν ότι χρειάζεται να ανοίξουν την πόρτα του ΝΑΤΟ στα Σκόπια για συγκεκριμένους λόγους, πρέπει να γνωρίζουν τα παραπάνω. Και αν σκοπεύουν να αλλάξουν την τότε απόφαση του συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών, ας τολμήσουν να κάνουν μια νέα συνάντηση, και κάθε αρχηγός και κόμμα να πάρουν τις αποφάσεις τους, δημόσια και με θάρρος, και όχι παίζοντας κρυφτούλι.
Θα προτείναμε στον αρχηγό της Ν.Δ., αντί να ζητεί ακόμη μία άσκοπη συζήτηση για το Eurogroup και την οικονομία, που δεν θα μας κάνει σοφότερους, μια και οι πολίτες πλέον όχι μόνο γνωρίζουν αλλά ζουν το τι σημαίνει το «ναι» σε όλα που έχει πει αυτή η κυβέρνηση, να ζητήσει μια συζήτηση για τα εθνικά θέματα και κυρίως για το θέμα των Σκοπίων. Εκεί θα δούμε πόσα απίδια βάζει ο σάκος για τους εθνομηδενιστές που έχουν μαζευτεί σε πολλά κόμματα και απειλούν να τινάξουν στον αέρα καθετί ελληνικό, με πρόσχημα την πολυπολιτισμικότητα και μια περίεργη ανοχή σε καθετί που δυναμιτίζει την εθνική μας ταυτότητα. Ετσι θα αναγκαστούν άπαντες να ξεκαθαρίσουν ποια είναι η θέση τους για το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων, όχι με το πρίσμα να αποφασίσουμε εμείς πώς θα λέγονται οι γείτονες, αλλά πώς δεν μπορούν να λέγονται.
Οσο πιο ξεκάθαροι είμαστε τόσο πιο καλά μπορούμε να διαπραγματευτούμε, όχι με τα Σκόπια αλλά με αυτούς που βρίσκονται από πίσω τους, τόσο δυτικά όσο και ανατολικά της χώρας μας. Και αν πράγματι οι σύμμαχοί μας θέλουν να σώσουν τη FYROM από τα νύχια της Αλβανίας και της Τουρκίας, δηλαδή επί της ουσίας της Αγκυρας, γιατί αυτή κρύβεται από πίσω, η λύση είναι απλή: Να τους υποχρεώσουν να εγκαταλείψουν τη στρατηγική της ιστοριοκλοπής, της ονοματοκλοπής και του αλυτρωτισμού.
Να γίνουν δηλαδή ειλικρινείς με τον εαυτό τους. Μόνο τότε θα λυθεί το ζήτημα με όρους αλήθειας. Τα ονόματα και οι προσδιορισμοί που σε λίγο θα εγκαταλειφθούν και θα γίνουν σε… δέκα χρόνια σκέτο «Μακεδονία» θα είναι ένα έγκλημα απέναντι στην Ιστορία και στον τόπο.
Νίκος Ελευθερόγλου
