Πραγματικά δεν ξέρω πόσοι από εσάς παρακολουθήσατε τις εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ και την επιχείρηση «νεκρανάστασης», με τη θλιβερή παρέλαση προσώπων που ό,τι είχαν να πάρουν από αυτόν τον τόπο και τον λαό το πήραν και μας άφησαν αμανάτι.
Διότι, αν πιστεύει έστω και ένας εξ υμών ότι ο Σημίτης, ο Παπανδρέου, ο Ραγκούσης και τα άλλα συντρόφια που βρέθηκαν στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας είναι το… νέο που χρειάζεται ο τόπος για να σωθεί από τη λαίλαπα του Μνημονίου, τότε σίγουρα η πόρτα του φρενοκομείου είναι όχι απλώς ανοιχτή, αλλά ορθάνοιχτη!
Γιατί από αυτούς τους ανθρώπους που δεν είχαν το θάρρος να αναλάβουν τις ευθύνες τους, ζητώντας μια τεράστια «συγγνώμη» για τα λάθη και τις ευθύνες τους, παραιτούμενοι οριστικά και αμετάκλητα από τον δημόσιο βίο της χώρας ως εξιλέωση, δεν μπορεί κανείς να περιμένει τίποτε καλό…
Την ώρα που οι αποκαλύψεις για μίζες, παιχνίδια και συναλλαγές σφυρίζουν πάνω από τα κεφάλια μας, να μου επιτρέψετε να πω ότι κανένα κόμμα δεν έπρεπε να δώσει το «παρών» σε αυτή την τραγελαφική φιέστα που στήθηκε στο Φάληρο για να μας πείσουν ότι γεννιέται κάτι νέο. Ακόμη και το σύνθημα «Επιστρέψαμε» προκαλεί ανατριχίλα – την ίδια που προκαλούν τα… ανθρωπάκια, που δεν έχουν στόμα και φωνή.
Διότι, με τον τρόπο και την παρουσία τους, νομιμοποίησαν τα έργα και τις ημέρες αυτού του μεταπαπανδρεϊκού ΠΑΣΟΚ, καρικατούρας του ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου.
Και αυτοί, αν θέλετε, καλά έκαναν, στην προσπάθειά τους να εμφανιστούν ως πράσινες αθώες περιστερές, κουβαλώντας και τις ανύπαρκτες συνιστώσες τους, οι οποίες δεν μετρούν στην κοινωνία.
Ο στόχος τους είναι ένας και προφανής: Να ξαναπάρουν μέρος στη νομή της εξουσίας και την πίτα που προσφέρει σε κάθε επίπεδο. Να «επιστρέψουν», όπως γλαφυρά και ξεδιάντροπα ομολογούν.
Λες και βρέθηκαν από επιλογή στην άκρη και όχι έπειτα από κρίση και απόφαση του ελληνικού λαού, που τους καταδίκασε για όσα είχαν διαπράξει σε βάρος του.
Το ερώτημα για μένα είναι άλλο: Με ποια λογική ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Δημοκρατία κλαίγονται στην ποδιά της Δημοκρατικής Συμπαράταξης για να την πείσουν να συνεργαστεί μαζί τους; Τι έχει να τους προσφέρει, άραγε, και την παρακαλούν τόσο πολύ; Πιστεύουν ότι τους είναι πιο εύκολο να συνεννοηθούν με τον Γιώργο, τον Σημίτη και τους πρώην κολλητούς του Ακη και του Γιάννου απ’ ό,τι μεταξύ τους;
Οι ηγεσίες του ΣΥΡΙΖΑ και της Ν.Δ. έχουν μια ιστορική ευκαιρία να κλείσουν οριστικά τον κύκλο της Μεταπολίτευσης. Και αυτή είναι να συνεννοηθούν σε ένα μίνιμουμ κεντρικών θέσεων, ώστε να βγάλουν τον τόπο από τη θέση όπου βρίσκεται. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα καταργήσουν τις διαχωριστικές γραμμές που έχουν μεταξύ τους σε ιδεολογικό και πραγματικό επίπεδο. Αλλά πιστεύω ότι έχουν περισσότερους «καθαρούς» ανάμεσά τους απ’ ό,τι τα πολιτικά ρετάλια που άφησε το ρούχο το οποίο κάποτε λεγόταν ΠΑΣΟΚ.
Αν δεν μπορούν να το καταλάβουν και παραμείνουν ικέτες ενός διεφθαρμένου πολιτικού κατεστημένου, με ντόπιες και ξένες αναφορές σε συστημικά κέντρα, τότε και τα δύο κόμματα θα είναι χαμένα – και, πολύ περισσότερο, ο τόπος.
Νίκος Ελευθερόγλου
