Tην προηγούμενη εβδομάδα δημοσιεύτηκε στη «δημοκρατία» το άρθρο μου «Το Rolex του Κουτσούμπα δείχνει επανάσταση;», με αφορμή τους τραμπουκισμούς του ΠΑΜΕ στο στρατόπεδο του Γ’ Σώματος Στρατού, πράξη αισχρή για το αξιακό σύστημα κάθε πατριώτη, όπου κι αν ανήκει.Φαίνεται ότι έτσουξε πάρα πολύ το ιδεολογικό Jurassic Park του Περισσού, αφού με χαρακτηριστική σταλινική βραδύνοια και βραδύτητα έβγαλαν προχθές υβριστικό δελτίο Τύπου με τίτλο «Φαήλος: γνήσιος απόγονος των Κωνσταντόπουλου – Γεωργαλά» και έτερο εξίσου υβριστικό κείμενο, που δημοσιεύθηκε στον «Ριζοσπάστη», με τίτλο «Βγάζουν σπυράκια».
Σε αυτά δίνουν ρεσιτάλ ύβρεων και συκοφαντιών στο πρόσωπό μου, αλλά και κατά της «δημοκρατίας», την οποία χαρακτηρίζουν «ημιεπίσημη φυλλάδα της Ακροδεξιάς» (http://www.902.gr/eidisi/apopseis-sholia/133843/failos-gnisios-apogonos-ton-konstantopoyloy-georgala, http://www.rizospastis.gr/story.do?id=9420053). Οι συντάκτες των σταλινικών δημοσιογραφικών οργάνων του ΚΚΕ ούτε στον ύπνο τους δεν μπορούν να φανταστούν την ελευθερία έκφρασης που υπάρχει στη «δημοκρατία».
Τα ορφανά του Πατερούλη δεν παρέθεσαν καν τον τίτλο του άρθρου μου, λινκ ή έστω δύο κουβέντες.
Δεν ξέρω τι τους πόνεσε πιο πολύ: ο σαρκασμός, η αναφορά στο Σύμφωνο Ρίμπεντροπ – Μόλοτοφ ή στο «ντοκιμαντέρ» που γύρισαν και προβάλλουν με τον διόλου εμφυλιοπολεμικό τίτλο «Τι κι αν έπεσε ο Γράμμος, εμείς θα νικήσουμε»;
Στην ταινία, οι σύντροφοι δεν λένε τίποτα για τον Λιόλιο, τον Μακαρώνα, για το πώς συκοφαντούσαν τον εκτελεσμένο από τους ναζί Περρίκο. Ούτε κουβέντα για το πώς, όταν ο Εθνικός Στρατός έπαιρνε εξ εφόδου τον Γράμμο από τα προδοτικά χέρια τους, τα 3/4 των στασιαστών ήταν σλαβόφωνοι ΣΝΟφίτες. Νομίζουν ότι η κοινωνική δικαιοσύνη τούς ανήκει. Ε, λοιπόν, κανείς δεν σκότωσε περισσότερους εργάτες και αγρότες από τους κομμουνιστές κομισαρίους.
Δεν ψελλίζουν λέξη για τους χιλιάδες κομμουνιστές, αναρχικούς και τροτσκιστές που σκότωσαν οι ίδιοι, δεμένους σαν σφαχτά ή πισώπλατα, γιατί διαφώνησαν, αμφισβήτησαν την αυθεντία της ηγεσίας ή απλά γιατί δεν τους γούσταρε κάθε Γούσιας.
Επειδή δεν τα λένε, να γυρίσουμε εμείς μια ταινία με τίτλο «Τι κι αν έπεσε ο Γράμμος, αυτοί μυαλό δεν έβαλαν». Παραλείπουν να παραθέσουν έστω δύο γραμμές από κείμενό μου περί δήθεν «υπεράσπισης των Ταγμάτων Ασφαλείας» και όσων άλλων βρομερών κατεβάζει το στενό κεφάλι τους, γιατί απλούστατα ΔΕΝ υπάρχει.
Ειδικά για τη «Χ» δεν έχω γράψει, ρε συντρόφια, αλλά η «Χ» και η ΕΟΚΑ (1955-1959) του Γεωργίου Γρίβα – Διγενή ήταν πατριωτικές οργανώσεις, σε αντίθεση με την ηγεσία του ΚΚΕ, που παγίδεψε και κατέστρεψε χιλιάδες πατριώτες, ενώ πολλούς τους σκότωσαν οι σύντροφοί τους. Οι φονιάδες του Γιαννούλη, του Μπακιρτζή και τόσων άλλων ομοϊδεατών, αντιπάλων ή ασχέτων, αλλά και γυναικόπαιδων, έχουν πεθάνει, όμως η ολοκληρωτική ιδεολογική μήτρα που γεννά κόκκινο φασισμό, ανελευθερία και βία έχει μισομαραθεί, αλλά ακόμη εκκολάπτει τον σάπιο μηδενιστικό σπόρο της.
Οποιοι δεν είναι σαν τα μούτρα τους είναι «φασίστες», «υμνητές των Ταγμάτων Ασφαλείας» και άλλα, στη μακρά συνέχεια της κομμουνιστικής συκοφαντίας, στην οποία διαπρέπουν και μεταξύ τους, βγάζοντας ο ένας τον άλλον «πράκτορα», «χαφιέ» ή «σοσιαλφασίστα», όταν δεν έκοβαν και κανένα αυτί ή λαιμό. Φασίστες υπάρχουν μαύροι και κόκκινοι. Ο ένας βοηθά να στρατολογεί ο άλλος, πολύ βολικά. Κοινές η εγκληματική φύση τους, η επιβολή μειοψηφικών απόψεων στην πλειοψηφία και η απέχθεια στη δημοκρατία και στους κανόνες της.
Η προδοτική στάση στον εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα του λαού και του Στρατού μας στη Μ. Ασία, η φονική προετοιμασία για κατάληψη της εξουσίας και οι αθρόες σφαγές ακόμη και γυναικόπαιδων, όπου ξόδεψαν περισσότερες σφαίρες κατά Ελλήνων παρά κατά των κατακτητών, η στάση και ο χωριστικός πόλεμος που επέβαλαν με στόχο την επιβολή κομμουνιστικής δικτατορίας και η απόσπαση της Μακεδονίας κατόπιν απόφασης της Ολομέλειάς τους, την οποία ουδέποτε ανακάλεσαν, η παγίδευση και οδήγηση μιας λαμπρής γενιάς στην ήττα, στον θάνατο και στην εξορία, η δικαιολόγηση κάθε εγκλήματος του σταλινισμού, από την κοινή εισβολή με τους συμμάχους τους ναζί στη μαρτυρική Πολωνία, το Κατίν, την εισβολή στην Ουγγαρία, στην Τσεχοσλοβακία, μέχρι τα εκατομμύρια Σοβιετικών πολιτών που εκτελέστηκαν στα χρόνια της κομμουνιστικής δικτατορίας, και οι εκατόμβες αθώων, η βαρβαρότητα και η ανελευθερία, όπου επικράτησαν οι ιδέες τους, όπου αστοί, εργάτες, αγρότες, αναρχικοί, τροτσκιστές, διανοούμενοι, επιστήμονες, αθώοι φτωχοί εξοντώθηκαν ακόμη και με… ποσοστώσεις, καθιστούν τον αντικομμουνισμό ό,τι και τον αντιναζισμό: καθήκον κάθε ελεύθερου ανθρώπου.
Κάθε ύβρις τους είναι τίτλος τιμής. Και να γνωρίζουν ότι εμείς δεν είμαστε σαν τον Κυριάκο. Δεν σεβόμαστε και δεν τιμούμε την Αριστερά για το ποινικό μητρώο που αποκαλεί Ιστορία της, όπως δεν σεβόμαστε τους ναζί και κάθε εχθρό της ελευθερίας μας.
Φαήλος Κρανιδιώτης
*Πρόεδρος της ΝΕΑΣ ΔΕΞΙΑΣ. www.neadexia.gr
