Η απόλυτη τρέλα ζει και βασιλεύει τελικά στο Ελλαδιστάν. Οι ίδιοι άνθρωποι που πανηγύριζαν για την έξοδο της Ελλάδας στις αγορές το 2014 είναι οι ίδιοι που καταγγέλλουν την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, η οποία μας έβγαλε με τους ίδιους όρους!
Οι ακριβώς αντίθετοι, βέβαια, ρόλοι είχαν παιχτεί και εκείνη την περίοδο, με τον ΣΥΡΙΖΑ να κατηγορεί την κυβέρνηση Σαμαρά με τα ίδια περίπου επιχειρήματα. Μύλος, δηλαδή. Και με αυτό το χάλι θέλουν οι πολίτες να τους πάρουν στα σοβαρά. Μάλλον γελιούνται και δεν είναι πρώτη φορά.
Οσο συνεχίζουν την τακτική «άλλα λέμε ως κυβέρνηση και άλλα ως αντιπολίτευση», το μόνο που θα επιτυγχάνουν αμφότεροι είναι να απαξιώνουν τόσο την πολιτική όσο και τους εαυτούς τους. Και όσο δεν λένε την αλήθεια στους πολίτες, όσο πικρή κι αν είναι, τόσο θα βουλιάζουμε στη σκληρή πραγματικότητα, που δεν φέρνει ούτε ανάπτυξη ούτε καλύτερες ημέρες. Ας προσγειωθούμε στην πραγματική αποτύπωση της «εξόδου» μας στις αγορές.
Η πρώτη αλήθεια είναι ότι λάβαμε 3 δισ. ευρώ από εκείνους που μας οδήγησαν στα Μνημόνια (για να μην ξεχνιόμαστε), πληρώνοντας και από πάνω τη… μίζα μας (προμήθεια το λένε οι σοβαροί αναλυτές) γύρω στα 2.000.000 ευρώ.
Η δεύτερη αλήθεια είναι ότι δανειστήκαμε με πολύ υψηλότερα επιτόκια από εκείνα που μας δανείζουν οι… πιστωτές.
Η τρίτη αλήθεια είναι ότι ο κ. Τσίπρας ακύρωσε δύο βασικά επιχειρήματα της στρατηγικής του κ. Μητσοτάκη. Το πρώτο, ότι δεν θα κλείσει την αξιολόγηση, και το δεύτερο, ότι δεν θα μπορέσει να βγει στις αγορές.
Τώρα, γιατί δανειστήκαμε από τις… θεοποιημένες αγορές και όχι από τους πιστωτές μας; Ο λόγος είναι ότι οι αγορές δεν μας ζητούν να υπογράψουμε Μνημόνια. Και αυτό γιατί εάν δεν τους πληρώσουμε το δάνειο-ομόλογο, πολύ απλά θα… μπουκάρουν και (με βάση το αγγλικό δίκαιο) θα κατάσχουν την ελληνική περιουσία σε όποιο σημείο του πλανήτη και εάν βρίσκεται. Τόσο απλά. Αυτή είναι και η μόνη πραγματική διαφορά από την έξοδό μας.
Οσο για τους πολίτες που τους έρχεται ο ένας φόρος πίσω από τον άλλον, το μόνο πραγματικά που τους απασχολεί είναι εάν έχουν να πληρώσουν δόσεις και υποχρεώσεις, για να τους μείνει και κάτι για να ζήσουν. Γι’ αυτούς η έξοδος στις πραγματικές αγορές είναι ακόμη μακρινή. Και η ορθοπεταλιά που μας είπε και ο «φίλος» μας Πιερ Μοσκοβισί θα συνεχιστεί. Ας το έχουν υπ’ όψιν τους πανηγυρίζοντες και μη. Διότι όσο και να θέλουν να μας πείσουν κάποιοι ότι η έξοδος στις αγορές είναι κάτι σαν την ηρωική Εξοδο του Μεσολογγίου, τους λέμε ότι πλανώνται και μάλιστα οικτρά.
Καμία σχέση δεν έχει το ένα με το άλλο. Η μία ήταν μια πράξη ελευθερίας και ηρωισμού, συγκλόνισε τον πολιτισμένο κόσμο και συγκίνησε τους φιλέλληνες. Η δεύτερη έξοδος, αυτή στις αγορές, μάλλον μοιάζει με παράδοση στα χέρια κάθε γύπα των αγορών. Και αυτούς το μόνο που τους συγκινεί είναι ο ήχος του χρήματος. Γι’ αυτό και θα μας υποχρεώσουν να προχωρήσουμε και σε άλλες εξόδους, τοκίζοντας ακόμη περισσότερο τα ήδη τοκισμένα δάνεια που μας έχουν δώσει. δάνεια που θα συνεχίσουμε να πληρώνουμε με δάκρυα, αίμα και πόνο.
Νίκος Ελευθερόγλου
