Να επιστρέψουμε στη θέση της μη αποδοχής του όρου «Μακεδονία» στο όνομά τους!
Aδίκως ανέμεναν ορισμένοι πολιτικοί και δημοσιογράφοι στην Αθήνα ότι η νέα κυβέρνηση των Σκοπίων θα είναι πιο διαλλακτική συγκριτικά με τον Νίκολα Γκρούεφσκι. Με την έγκριση του νυν πρωθυπουργού Ζόραν Ζάεφ, ο γενικός πρόξενος της ΠΓΔΜ στο Τορόντο μίλησε προσφάτως σε συγκέντρωση της οργανώσεως Ενωμένοι Μακεδόνες. Πίσω από τον ομιλητή υπήρχε αναρτημένος μεγάλος χάρτης, που περιελάμβανε εδάφη της Ελλάδος -μέχρι τον Ολυμπο- και της Βουλγαρίας.
Πρόκειται για τη «μεγάλη ιδέα» των Σκοπιανών να ενώσουν το δικό τους τμήμα, που το ονομάζουν «Μακεδονία του Βαρδάρη», με τη βόρεια Ελλάδα («Μακεδονία του Αιγαίου») και με τη δυτική Βουλγαρία («Μακεδονία του Πιρίν», από την ελληνική ονομασία του όρους Πυρήν).
Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών διαμαρτυρήθηκε και θεώρησε αυτή την ενέργεια παραβίαση της ενδιάμεσης συμφωνίας του Σεπτεμβρίου του 1995. Θα έπρεπε, όμως, οι αρμόδιοι για την εξωτερική πολιτική μας να αναρωτηθούν μήπως είναι ώρα να ασκήσουμε μεγαλύτερη πίεση προς την κυβέρνηση των Σκοπίων. Τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ), τα οποία συζητούμε με τους Σκοπιανούς, σε τίποτε δεν ωφέλησαν μέχρι τώρα. Απλώς δίνουν στην άλλη πλευρά το μήνυμα ότι είμαστε διατεθειμένοι για υποχωρήσεις.
Μια παράλληλη εξέλιξη στο ίδιο ζήτημα πρέπει να μας προβληματίσει σοβαρά: η υπουργός Εξωτερικών της Βουλγαρίας Εκατερίνα Ζαχαρίεβα δήλωσε στις 5/8/2017 στα ΜΜΕ της χώρας της ότι η κυβέρνηση της Σόφιας δεν θα αποδεχθεί οποιαδήποτε ονομασία των Σκοπίων περιλαμβάνει τον όρο «Ανω Μακεδονία» ή «Βόρεια Μακεδονία». Εξήγησε ότι η βουλγαρική κυβέρνηση θεωρεί πως αυτοί οι γεωγραφικοί όροι αμφισβητούν την εδαφική ακεραιότητα της Βουλγαρίας και εκφράζουν διεκδίκηση εις βάρος της βουλγαρικής περιοχής του Πιρίν. Μάλιστα, η κυρία Ζαχαρίεβα τόνισε ότι έχει αναφέρει τις επιφυλάξεις της στην ελληνική κυβέρνηση.
Η βουλγαρική επιφύλαξη έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Πρώτον, διότι αποδεικνύει ότι έχουμε δίκιο όσοι εντός Ελλάδος φωνάζουμε πως και ο γεωγραφικός προσδιορισμός στο όνομα «Μακεδονία» μπορεί να υποκρύπτει εδαφική διεκδίκηση. Δεύτερον, διότι μας προειδοποιεί ότι, ακόμη κι αν συμφωνήσουν Αθήνα και Σκόπια στο όνομα «Ανω Μακεδονία» ή «Βόρεια Μακεδονία», η Βουλγαρία θα ασκήσει βέτο και το κράτος των Σκοπίων δεν θα ενταχθεί στο ΝΑΤΟ η/και στην Ευρ. Ενωση. Αρα, αν επιμείνουμε στη λύση του γεωγραφικού προσδιορισμού, μας απομένει μόνο μία από τις συζητούμενες εναλλακτικές: Η «Μακεδονία του Βαρδάρη», η οποία όμως δικαιώνει τις διεκδικήσεις των ψευτομακεδόνων, όπως τις καθόρισε ο κομμουνιστής δικτάτωρ Τίτο το 1944.
Είναι, λοιπόν, απαραίτητο να επιστρέψουμε στην αρχική πανεθνική θέση του 1992 ότι δεν αποδεχόμαστε να υπάρχει ο όρος «Μακεδονία» στο όνομα του γειτονικού κράτους. Και ας πιέσουμε τα Σκόπια συνεργαζόμενοι με τη Σερβία και τη Βουλγαρία.
Κωνσταντίνος Χολέβας
*Πολιτικός επιστήμων
