«Τον Αύγουστο που μου χρωστάς τον ξέχασες», τραγουδά ο αξέχαστος Δημήτρης Μητροπάνος την σύνθεση του επίσης αξέχαστου Μάριου Τόκα, πάνω σε στίχους του Φιλ. Γράψα.
Εμείς όμως δεν ξεχάσαμε τον Αύγουστο, που είχε αρκετές συγκινήσεις. Λένε, ότι ο Αύγουστος είναι ο μήνας, που δεν έχει ειδήσεις. Νομίζετε. Ο φετινός Αύγουστος, είχε μία «ειδησάρα» να τρώει ο Φλαμπουράρης και του Μπαλαούρα να μη δίνει.
Αναφερόμαστε βεβαίως στη μεγάλη πυρκαγιά του Καλάμου, η οποία – κακώς – νομίζαμε ότι ήταν μεγάλη. Μετά από 2-3 μέρες, μάθαμε ότι ήταν μικρότερη από αυτήν του 2007 και ησυχάσαμε. Τόσο μικρή μάλιστα ήταν, που λέμε να βάζουμε 2-3 τέτοιες κάθε καλοκαίρι να εκπαιδευόμαστε. Επίσης μάθαμε, ότι όλα λειτούργησαν στην εντέλεια. Όλα τα προβλεπόμενα όργανα λειτούργησαν άψογα από την…Τετάρτη και μετά, καθόσον δεν πρέπει να λαμβάνονται αποφάσεις εν θερμώ, η δε γενική επίθεση κατά της φωτιάς διετάχθη από τον κ. Τόσκα, αφού αυτή είχε σβήσει. Έτσι έχει η κατάσταση και όποιος έχει αντίθετη άποψη, είναι φασίστας χρυσαυγίτης, εχθρός της προόδου και της πρώτης φοράς αριστερά και τσάτσος της Φρειδερίκης. Για να μη πω και τσιράκι του τσιφλικά Παύλου Μελά. Άντε, γιατί εδώ τόχω…
Και βέβαια, και μη το ξεχνάμε αυτό, η φωτιά ήταν μέρος ενός καλά οργανωμένου σχεδίου και έργο εμπρηστών, όπως είναι κάθε σοβαρή φωτιά, που σέβεται τον εαυτό της. Το ότι η Πυροσβεστική δεν πολυσυμφώνησε δεν έχει και τόση σημασία. Ακόμη το Σχέδιο Πολιτικής Προστασίας «Ξενοκράτης», δεν χρειάστηκε να εφαρμοσθεί, διότι…σάμπως ήξερε και κανένας ότι υπάρχει;
Πάντως οφείλουμε να αναφέρουμε και τον σχετικό σχεδιασμό του κ. Τόσκα, ο οποίος κατήργησε ουσιαστικά την λειτουργία του μόνου σχολείου που έχει ως αντικείμενο την Πολιτική Προστασία και το οποίο παρακολουθούν Αξιωματικοί των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, ανώτεροι και ανώτατοι υπάλληλοι υπουργείων, ΔΕΚΟ και άλλων φορέων. Ο κ. υπουργός και με το πρόσχημα την…αναθεώρηση του προγράμματος εκπαιδεύσεως, έχει βάλει στον…γύψο εδώ και δύο χρόνια την Σχολή ΠΣΕΑ (Πολιτική Σχεδίαση Εκτάκτων Αναγκών), λες και ότι παραλλήλως με τα σούρτα φέρτα των προτάσεων μεταξύ των υπουργείων, δεν μπορούσε να λειτουργεί η Σχολή, η οποία βέβαια δεν θα έσβηνε την φωτιά στον Κάλαμο, όμως θα είχε ευαισθητοποιήσει, όπως έχει κάνει με εκατοντάδες προηγουμένους, κάποιον από τον Δήμο, οποίος τυχόν θα την είχε παρακολουθήσει.
Δεν βαριέσαι τώρα. Με τέτοια θα ασχολούμαστε. Με χουντικά κατάλοιπα.
Μία άλλη ειδησάρα του Αυγούστου, που αυτή όμως συμβαίνει κάθε χρόνο ασχέτως αν οι φωστήρες της κυβερνήσεως δεν το έχουν καταλάβει. Δεν υπήρχε εκκλησάκι, μεγάλος Ι. Ναός, μοναστήρι που δεν ξεχείλισε κόσμο τον Δεκαπενταύγουστο, την ημέρα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Οι Έλληνες Χριστιανοί, οικογενειακώς γέμισαν ασφυκτικά τους ναούς και στο τέλος της λειτουργίας μετάλαβαν των Αχράντων Μυστηρίων, αγνοώντας και τον κ. Μπαλαούρα (μπα σε καλό μου, δεύτερη φορά που τον θυμάμαι σήμερα), αλλά και τον κ. Βούτση που βάλθηκαν να μας κάνουν με το ζόρι μουσουλμάνους. Έτσι, ο Ελληνικός λαός απέδειξε περίτρανα πως το τρίπτυχο «Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια» είναι πανίσχυρο και δύσκολα προσβάλλεται. Όσο γρηγορότερα το καταλάβουν οι σύντροφοι, τόσο το καλύτερο γι’ αυτούς.
Και μία μικρότητα. Κάποιος τηλεοπτικός σταθμός (όχι η κρατική τηλεόραση), μετέδιδε απ’ ευθείας από την Τήνο τις εορταστικές εκδηλώσεις. Σε κάποια στιγμή άρχισε να μιλάει ο κ. Κουρουμπλής. Το κανάλι ξαφνικά και δημοκρατικότατα, διέκοψε την σύνδεση και συνδέθηκε με το…Καπανδρίτι, όταν διαπίστωσε ότι ο κ. υπουργός, αντίθετος με το πνεύμα πολλών κυβερνητικών, μιλούσε για την Πατρίδα και την Θρησκεία των Ελλήνων. Αυτό δεν είναι αντιπολίτευση. Αυτό είναι μικρότητα.
Για να τελειώνουμε με ένα αθλητικό ζήτημα, που δεν είναι άλλο από την «αδυναμία λόγω τραυματισμού», εγώ θα την βάζω ούτως ή αλλέως σε εισαγωγικά, του Αντετοκούνμπο να αγωνισθεί με την Εθνική Ομάδα στο προσεχές Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα Μπάσκετ. Ο καθένας δίνει την εξήγηση που θέλει ή που τον συμφέρει. Δίνω κι’ εγώ την δική μου, την οποία, προς το παρόν, την κρατάω για τον εαυτό μου… Έτσι, εγώ τουλάχιστον, δεν σας χρωστάω απολύτως τίποτα από τον Αύγουστο.
Καλό Φθινόπωρο και του χρόνου να είμαστε καλά.
