Ευρωπαϊκά κόλπα για να μη χαθεί η εξουσία Από τον
Μανώλη Κοττάκη
Στις 30 Μαρτίου του 2019, όταν το Ηνωμένο Βασίλειο θα αποχωρεί οριστικά από την Ευρωπαϊκή Ενωση αφήνοντας στις Βρυξέλλες ως ενθύμιο χρέη-μαμούθ (από δανειακές συμβάσεις που συνήψε στο όνομά τους), το ιερατείο της Ε.Ε. θα εορτάζει το… πολύκροτο διαζύγιο στα ανατολικά σύνορα της ηπείρου μας, στη Ρουμανία. Φιλοδοξία του είναι να εκπέμψει το μήνυμα ότι η Ευρώπη προχωρά μπροστά με ενότητα, γι’ αυτό διεξάγονται αυτό τον καιρό με ταχείς ρυθμούς οι συζητήσεις για τις ταχύτητες: τη νέα ΟΝΕ, τη νέα Σένγκεν, την Τραπεζική Ενωση.
Στο πλαίσιο των συζητήσεων για την ανακατανομή της εξουσίας στις Βρυξέλλες μεταξύ της νέας Κομισιόν, του νέου Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου και του υπουργού Οικονομικών της ευρωζώνης, η Ελλάδα έχει πάλι την τιμητική της. Γιατί; Διότι κάποιοι επιχειρούν πάλι να την καταστήσουν το πειραματόζωο της νέας ΟΝΕ, προκειμένου να κρατήσουν μέρος της εξουσίας που τους αφαιρείται.
Θα περίμενε κανείς ότι στη νέα Ευρώπη άλλη θα ήταν η μεταχείριση απέναντι σε μια χώρα που ανέβηκε τον Γολγοθά των Μνημονίων. Την ώρα που οι Αγγλοι θα φεύγουν αφήνοντάς μας πίσω ένα ωραιότατο φέσι από χρέη, η Ευρώπη μελετά πώς θα αναβάλλει τη λύση για το ελληνικό χρέος, μέσω ενός υβριδικού σχήματος, το οποίο θα συναρτά τη μετάθεση της λήξης ελληνικών ομολόγων στο μέλλον ανάλογα με τον βαθμό συμμόρφωσης της Ελλάδος σε μεταρρυθμίσεις. Το σωστό, όμως, είναι να «πάρει» τώρα η Ελλάδα λύση για το χρέος.
Ρώτησα άνθρωπο που γνωρίζει τα ευρωπαϊκά πράγματα ποιος «καλός» κύριος το σκέφτηκε αυτό και πώς η Ευρώπη βάζει στο τραπέζι λύση που δεν προβλέπεται από τις συνθήκες. Δεν μου απάντησε. Περιορίστηκε μόνο να με καθησυχάσει ότι το νέο… κοστούμι που ράβεται για την Ελλάδα θα εγκριθεί από το Eurogroup.
Τι να πει κανείς! Προκειμένου να μείνει η Ελλάδα υπό καθεστώς ασφυκτικής εποπτείας για τα επόμενα χρόνια, προκειμένου να έχει λόγο στα ελληνικά πράγματα η Κομισιόν, και όχι ο ESM, και προκειμένου να τσακωνόμαστε στις εκλογές για το αν συνεχίζουμε με Μνημόνιο, κάποιοι δεν σέβονται τα συμπεφωνημένα.
Ειλικρινά, θλίβομαι γι’ αυτή την Ενωση και τις ραδιουργίες της! Δεν ξέρω αν η Ελλάδα θα επιτύχει την καθαρή έξοδο στις αγορές. Το εύχομαι. Δεν ξέρω αν το ΔΝΤ θα αντιδράσει σε λύση για το χρέος υπό αίρεση. Δεν ξέρω αν η κατάσταση των τραπεζών θα αποτελέσει «παράμετρο της λύσης».
Ξέρω, όμως, άριστα ότι κάποιοι σχεδιάζουν φιέστα στη Ρουμανία, με την Ελλάδα να μετέχει στην παρέα ως «εξαίρεση». Δεν θα έπρεπε.
