Οι υποψιασμένοι και οι λάτρεις των σεναρίων μυρίζονται εκλογές βλέποντας την κυβέρνηση να υπόσχεται παροχές και να προχωρά σε διορθωτικές κινήσεις το τελευταίο διάστημα. Βεβαίως, όσες διορθώσεις κι αν γίνουν, ό,τι έγραψε δεν ξεγράφει. Ο ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε σειρά αντιλαϊκών και άδικων μέτρων και τώρα τρέχει να μαζέψει τα πιο κραυγαλέα από αυτά.
Χθες, για παράδειγμα, προώθησε στη Βουλή τροπολογία για τις συντάξεις χηρείας, προσπαθώντας να χρυσώσει το χάπι στις κατάφωρα αδικημένες γυναίκες που έχασαν τους συζύγους τους και μένουν οικονομικά ξεκρέμαστες. Πάλι όμως η διόρθωση του λάθους γίνεται εν μέρει, αφού η αδικία παραμένει.
Αν στον ΣΥΡΙΖΑ πιστεύουν ότι με ψίχουλα και επιδοματική πολιτική θα ανατρέψουν το κλίμα, πλανώνται.
Βεβαίως, το ευρύτερο διεθνές περιβάλλον και οι εξελίξεις στην Ευρώπη ευνοούν αυτή τη στιγμή την κυβέρνηση που δρομολογεί τη στρατηγική της με ορίζοντα το επόμενο καλοκαίρι. Τότε επιθυμεί την «έξοδο από τα Μνημόνια», που όμως στην πραγματικότητα μόνο τέτοια δεν θα είναι. Κι αυτό γιατί η χώρα είναι αλυσοδεμένη για 99 χρόνια με βάση τις συμφωνίες με τους δανειστές και τόσο βαθιά χρεωμένη, που για πολλά χρόνια ακόμα θα ελέγχεται στενά. Ακόμα κι αν για επικοινωνιακούς λόγους παρουσιαστεί ως επιτυχία το τέλος του υπάρχοντος προγράμματος, αμφιβάλλει κανείς ότι οι δανειστές θα κάθονται στον σβέρκο μας με κάθε τρόπο προκειμένου να διασφαλίσουν τα χρήματά τους και να συνεχίσουν να κάνουν τις δουλειές τους;
Παράλληλα, η κυβέρνηση προωθεί μια μεγάλη ανταλλαγή ομολόγων, πολλών δισ., με τη συμφωνία των δανειστών, που θα αποκλιμακώσει τα επιτόκια και θα δώσει ανάσα. Ομως κι αυτή θα πληρωθεί «χρυσή», αφού η μεταφορά των ομολόγων στο μέλλον συνεπάγεται πολύ μεγαλύτερους τόκους.
Τέλος, οι εξελίξεις στη Γερμανία, που μοιάζει να θέλει να βγάλει την Ελλάδα από την κορυφή της ατζέντας της, ίσως φρενάρουν προσωρινά τις ασφυκτικές πιέσεις για νέα μέτρα.
Επομένως, με την ανταλλαγή ομολόγων, την επικοινωνιακή προσπάθεια να εμφανιστεί το τέλος του υπάρχοντος μνημονιακού προγράμματος ως εθνική επιτυχία και τη διεθνή τάση να εμφανιστεί η Ελλάδα σαν ένα πείραμα που… πέτυχε, η κυβέρνηση θα είναι σε θέση να παρουσιαστεί ως πετυχημένη.
Επαναλαμβάνω όμως ότι ούτε οι άνεργοι ούτε οι τσακισμένοι συνταξιούχοι ούτε οι χαμηλότατα αμειβόμενοι εργαζόμενοι θα πανηγυρίσουν μαζί της, αφού τίποτα δεν θα αλλάξει προς το καλύτερο στη ζωή τους.
Ακόμα όμως κι αν έρθουν όλα στον ΣΥΡΙΖΑ όπως ακριβώς τα θέλει και τα σχεδιάζει, κινδυνεύει να χάσει οριστικά τη μάχη, με τον τραγικό τρόπο που διαχειρίζεται τα θέματα της καθημερινότητας.
Η απάνθρωπη συμπεριφορά προς τους ταλαίπωρους που περίμεναν επί ώρες για να αποκτήσουν μια κάρτα του ΟΑΣΑ μετρά στην κοινωνία πολύ περισσότερο από τα… καλά λόγια κάθε Ντάισελμπουλμ για την ελληνική οικονομία. Οσο οι υπουργοί αδιαφορούν για τα απλά και καθημερινά και με την ασχετοσύνη και την προχειρότητά τους κάνουν τη ζωή μας ακόμα πιο δύσκολη (και μάλιστα χωρίς λόγο), ας μην τρέφουν ελπίδες για επανάκαμψη, ό,τι κι αν γίνει σε επίπεδο μακροοικονομικών μεγεθών.
Οι παρανοϊκές αποφάσεις του Δημοσίου, που ακόμα και όταν δίνει επιδόματα-φιλοδωρήματα απαιτεί ένα βουνό άσχετα δικαιολογητικά, «μετρούν» διπλά στη συνείδηση του πολίτη που νιώθει ότι τον κοροϊδεύουν. Το ίδιο ισχύει για την μπαχαλοποίηση της εκπαίδευσης, τις ελλείψεις στην Υγεία, την ανάλγητη συμπεριφορά της Εφορίας, τις απάνθρωπες καθυστερήσεις στην απονομή συντάξεων, τις αδικαιολόγητα υψηλές κρατήσεις των Ταμείων και τόσα άλλα.
Οι Ελληνες απέδειξαν ότι έχουν γαϊδουρινή υπομονή στις τρελές περικοπές που τους έγιναν. Εσκυψαν το κεφάλι περισσότερο από όσο θα έπρεπε και έχασαν κάθε ίχνος μαχητικότητας. Υπήρξαν υπέρ το δέον ανεκτικοί με πολιτικούς και κόμματα και έδωσαν αδικαιολόγητα πολλές ευκαιρίες. Σε όλα υπάρχει ένα όριο. Δεν είναι ζώα να τους στοιβάζουν άσκοπα στις ουρές. Σε τέτοιες συμπεριφορές είναι βέβαιο ότι θα αντιδράσουν με την ψήφο τους.
Δημήτρης Ριζούλης
