Ο σημιτισμός ως δεξιά απόκλιση και ο συμβιβασμός για την κάλυψηΑπό τον
Μανώλη Κοττάκη
Ε χει σημασία και μάλιστα μεγάλη ποιος θα εκλεγεί ηγέτης του νέου κόμματος της Κεντροαριστεράς, της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, την επόμενη Κυριακή. Στο μέτρο που η συμμετοχή των 210.000 πολιτών δείχνει ότι η Γεννηματά επανασυσπειρώνει τον χώρο στα επίπεδα του 2012 (236.000 εξέλεξαν τον Βενιζέλο τότε και το ΠΑΣΟΚ έλαβε 12% στις κάλπες), η Δημοκρατική Συμπαράταξη θα καταστεί κρίσιμος ρυθμιστής των πολιτικών εξελίξεων από σήμερα έως το 2020.
Από τη στάση της θα κριθεί: Αν εφαρμοστεί η απλή αναλογική από τις επόμενες εκλογές και όχι από τις μεθεπόμενες (ο διπλασιασμός σχεδόν των εδρών θα είναι δέλεαρ για τον/τη νέο/α ηγέτη/ιδά της). Αν θα συγκροτηθεί κυβέρνηση την επομένη των επόμενων εθνικών εκλογών (ο πρόεδρος της Ν.Δ. Κυριάκος Μητσοτάκης ήδη τοποθετήθηκε στη σκακιέρα ζητώντας εμμέσως ψήφο ανοχής από το ΠΑΣΟΚ, ενώ άφησε παραθυράκι έως για οικουμενική με τη συμμετοχή ΣΥΡΙΖΑ).
Αν θα συγκροτηθεί κυβέρνηση, ποιος θα είναι ο πρωθυπουργός. Και, τέλος, κρίσιμες θα είναι οι ψήφοι των βουλευτών που θα αναδείξουν τον επόμενο Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Στην πραγματικότητα, αυτό που συνέβη στις εσωκομματικές κάλπες της Δημοκρατικής Συμπαράταξης την Κυριακή δεν είναι καλό για τον δεύτερο στις δημοσκοπήσεις ΣΥΡΙΖΑ, πρωτίστως όμως είναι αρνητική εξέλιξη για τη Ν.Δ.
Οι πασόκοι επιστρέφουν στο ΠΑΣΟΚ, δεν πάνε Ν.Δ. Και το σημαντικότερο: Η επιρροή του σημιτισμού μετρήθηκε σε ευνοϊκές πολιτικές συνθήκες, αλλά αυτό το ρεύμα, όπως απεδείχθη, για ακόμη μία φορά, είναι ιστορική μειοψηφία στον χώρο. Θεωρείται «δεξιά απόκλιση». Κατεποντίσθη.
Βεβαίως, θα περιμένουμε και το αποτέλεσμα της επόμενης Κυριακής. Ο συσχετισμός φαίνεται, εκ πρώτης όψεως, ότι ευνοεί την πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Φώφη Γεννηματά, ωστόσο ο ευρωβουλευτής Νίκος Ανδρουλάκης, ο οποίος έλαβε όσο και ο Ανδρέας Λοβέρδος το 2012 (οι δυνάμεις του βενιζελισμού), συν την προσωπική επιρροή του στην περιφέρεια, είναι αξιόμαχος. Ο συσχετισμός δυνάμεων μοιάζει με το αποτέλεσμα του πρώτου γύρου της εσωκομματικής αναμέτρησης της Ν.Δ. το 2016, αλλά κανένα κόμμα δεν είναι ίδιο.
Αλλωστε, η Γεννηματά λαμβάνει καθαρά άνω του 40% (ο Μεϊμαράκης ήταν στο όριο), ενώ ο Ανδρουλάκης κινείται στο 25% (ο Κυριάκος είχε φτάσει το 28%). Και, βεβαίως, κρίσιμες είναι οι ψήφοι του Σταύρου Θεοδωράκη: Αν «απόσχουν» το αποτέλεσμα θα κριθεί ανέτως. Δεν είναι τέλος χωρίς σημασία το γεγονός ότι το αποτέλεσμα θέτει εκτός κάδρου τους «βαρόνους» του χώρου: Τον Γιώργο Παπανδρέου, τον Ευάγγελο Βενιζέλο (σε περίπτωση ήττας του Ανδρουλάκη) και τον Κώστα Σημίτη. Στην κατάσταση που βρίσκεται ο πρώην πρωθυπουργός μάλλον πρέπει να συμβιβαστεί με τη Γεννηματά αν θέλει να έχει κάλυψη στις περιπέτειες που έρχονται…
