Οι εκβιασμοί προς την εργοδοσία με το «προκηρύσσουμε απεργία» είναι οριστικά παρελθόνΑπό τον
Μανώλη Κοττάκη
Τα δικά της Δεκεμβριανά ζει από προχθές η νεοκομμουνιστική Αριστερά του Αλέξη Τσίπρα. Η νομοθετική ρύθμιση για την «κατάργηση» του απεργιακού δικαιώματος και η απόφαση της πώλησης τεσσάρων λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ ξύπνησαν το πεζοδρόμιο και έφεραν την Αριστερά απέναντι στην Αριστερά. Αν κάνει κάποιος τη σύγκριση όσων συνέβησαν στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του 1944 (απόπειρα κατάλυσης του αστικού κράτους από την Αριστερά) με όσα συμβαίνουν σήμερα (υπεράσπιση του αστικού κράτους, μέσω των δυνάμεων ασφαλείας, από τη ριζοσπαστική Αριστερά), δεν μπορεί παρά να εντυπωσιαστεί από τη διαπίστωση: Τμήμα των δυνάμεων του αριστερού ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται στο ίδιο χαράκωμα με τους χθεσινούς αντιπάλους της στον Εμφύλιο, τις αστυνομικές δυνάμεις!
Τμήμα των δυνάμεων της νυν Αριστεράς καλείται να ψηφίσει μαζί με την κεντροδεξιά παράταξη στο Κοινοβούλιο τις διατάξεις για τον περιορισμό του δικαιώματος στην απεργία και την πώληση των μονάδων της ΔΕΗ! Εχει δε ιδιαίτερη σημασία να παρατηρεί και να αξιολογεί κανείς τις αντιδράσεις τού κάποτε ειρηνικού ΠΑΜΕ για να αντιληφθεί την ιστορικότητα της στιγμής. Η οξύτητα και η επιθετικότητα που επιδεικνύει το ΚΚΕ (μέλη του τραυμάτισαν αστυνομικό και προκάλεσαν υλικές φθορές στο υπουργείο Εργασίας) ερμηνεύονται ως σπασμωδική αντίδραση του Περισσού για την απώλεια του ελέγχου των συνδικάτων σε πρωτοβάθμια εργατικά σωματεία.
Είναι αδύνατον πλέον στο μέλλον για τους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ να εκβιάζουν απεργιακές κινητοποιήσεις με τη ρύθμιση που ζητά πλειοψηφία άνω του 50% «συν ένα» για την κήρυξη απεργιακών κινητοποιήσεων στο σωματείο επιχείρησης. Οι εργατοπατέρες καταργούνται με την επίμαχη ρύθμιση και τούτο καθιστά την καμπή αυτή κρίσιμη για το συνδικαλιστικό κίνημα – υπαρξιακή.
Οι εκβιασμοί προς την εργοδοσία ότι, αν δεν ικανοποιηθεί το «άλφα» αίτημα, «προκηρύσσουμε απεργία», είναι οριστικά παρελθόν. Το χειρότερο δε για την Αριστερά είναι ότι αυτό το δικαίωμα τους το αφαιρεί κυβέρνηση που αυτοπροσδιορίζεται ως αριστερή. Μεγάλη μαχαιριά! Τούτων δοθέντων δεν πρέπει να εντυπωσιάζεται κανείς από το γεγονός ότι το ΠΑΜΕ μετετράπη αυτές τις ημέρες σε δύναμη ανωμαλίας. Ούτε επειδή βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ εκπέμπουν εκνευρισμό για τη μεγάλη ιδεολογική ήττα της Αριστεράς στη ΔΕΗ.
Ως γνωστόν, μετά τα Δεκεμβριανά ακολούθησε η Βάρκιζα, διαδικασία κατά την οποία τα μέλη του ΕΑΜ κατέθεσαν τα όπλα. Τότε κατέθεσαν πραγματικά όπλα, σήμερα ιδεολογικά. Οταν καταργείς την απεργία, ιδιωτικοποιείς ΔΕΚΟ στρατηγικής σημασίας, μειώνεις επανειλημμένως τις συντάξεις, απελευθερώνεις τις ομαδικές απολύσεις και εκπλειστηριάζεις λαϊκές κατοικίες, στο όνομα ποιας Αριστεράς μπορείς να μιλάς στο μέλλον; Και με ποιο ηθικό δικαίωμα μπορείς να κατηγορείς τη Ν.Δ. για νεοφιλελευθερισμό; Πλέον έχεις ο ίδιος την αντιπροσωπία…
