Απαραίτητη η δημοκρατική νομιμοποίηση για το όνομαΑπό τον
Χρήστο Ξενοκώστα*
Το ζήτημα της επίλυσης του ονόματος των Σκοπίων αναδεικνύει την ολοσχερή αποτυχία της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και της διπλωματίας μας τα τελευταία 30 χρόνια.
Η διαχρονική και διακομματική αποτυχία οφείλεται κυρίως στην παθητική και αντιδραστική πολιτική, όπου ακολουθήθηκε, η οποία πολλές φορές οδήγησε στην απομόνωση και στα αδιέξοδα, ειδικότερα σε μια περίοδο όπου η Ελλάδα ήταν οικονομικά και στρατιωτικά ισχυρή, στον πυρήνα των διεθνών οργανισμών απέναντι σε μια νεοσύστατη και αδύνατη χώρα, η οποία εν τέλει στηρίζεται σε ισχυρούς κοινούς συμμάχους.
Κατά την προσωπική μου άποψη, η επίλυση της ονομασίας οφείλει να προέρχεται ως αποτέλεσμα πολιτικής στρατηγικής της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και της διπλωματίας μας, βασισμένη σε νέες κατευθυντήριες γραμμές.
Η κύρια αξίωση των Σκοπιανών ότι αποτελούν ιστορικά απογόνους των αρχαίων Μακεδόνων και του Μ. Αλεξάνδρου θα πρέπει να οριοθετηθεί από μια ενεργή, συγκλίνουσα επιθετική διπλωματική πολιτική. Εάν πράγματι ισχύει ή όχι και σε ποιον βαθμό θα μπορούσε να τεκμηριωθεί από ένα διεθνές συμβούλιο ιστορικών με τη συμμετοχή έγκριτων Ελλήνων ιστορικών. Η αξίωσή τους όμως αυτή τους καθιστά αυτόματα κομμάτι της ελληνικής Ιστορίας και της παράδοσής μας. Εάν πιστεύουν πράγματι ότι η περιοχή στην οποία διαμένουν αποτελεί κομμάτι της αρχαίας Μακεδονίας και κατ’ επέκτασιν της Ελλάδας, ότι αναγνωρίζουν ιστορικά ως βασιλιά τους τον Μέγα Αλέξανδρο, την ελληνική διοίκηση αλλά και την ελληνική παιδεία, τότε θα πρέπει να συζητήσουμε τόσο με τους ίδιους όσο και με τους συμμάχους μας να συστήσουμε μια νέα περιφέρεια, η οποία θα τους ενσωματώνει στην ελληνική επικράτεια, με κάποια ειδικά χαρακτηριστικά.
Σε περίπτωση που τα Σκόπια επιθυμούν να αποτελούν αυτόνομο κράτος, αλλά η ονομασία τους θα προσδιορίζεται αποκλειστικά και μόνο γεωγραφικά -απεμπολώντας όμως πλέον οριστικά τις ιστορικές αξιώσεις τους-, τότε θα πρέπει να είναι σαφές στην ονομασία, η οποία θα επιλεγεί, ότι συνιστά γεωγραφικό τμήμα της αλύτρωτης μακεδονικής και ελληνικής επικράτειας.
Εν κατακλείδι, το θέμα της τελικής ονομασίας πρέπει να καταστεί ξεκάθαρο από την ελληνική διπλωματία προς όλους τους τρίτους ότι θα αποφασιστεί από τον ελληνικό λαό με δημοψήφισμα. Ενα θέμα τέτοιας ιστορικής και πολιτικής εμβέλειας, προκειμένου να έχει την απαιτούμενη δημοκρατική νομιμοποίηση, οφείλει να έχει τη λαϊκή ετυμηγορία, όπως συμβαίνει σε άλλα ανεπτυγμένα κράτη και για ήσσονος σημασίας θέματα. Οι πολιτικοί, τα κόμματα, οι επιστήμονες θα μπορούν να επιχειρηματολογήσουν και να πείσουν για την όποια θέση έχουν, επ’ ουδενί όμως δεν θα σύρουν ξανά τη χώρα σε αδιέξοδους ατραπούς και την τελική επίλυση θα τη δώσουν οι Ελληνες και οι Ελληνίδες.
* Συγγραφέας, αρθρογράφος
