Το συλλαλητήριο της Κυριακής στη Θεσσαλονίκη θα στείλει πάλι ένα ηχηρό μήνυμαΑπό τον
Δημήτρη Ριζούλη
Η βιασύνη της κυβέρνησης να κλείσει όπως όπως το Σκοπιανό προσκρούει, όπως φαίνεται, στις παλινωδίες της γειτονικής χώρας που βρίσκεται σε εξαιρετικά δύσκολη πολιτική συγκυρία. Παρότι καλλιεργήθηκε η εντύπωση ότι οι εξελίξεις θα τρέξουν άμεσα, από προχθές έγινε σαφές ότι ο δρόμος έως την επίλυση του ονοματολογικού είναι πολύ μεγάλος και μάλλον για ακόμα μια φορά η υπόθεση θα παραπεμφθεί στο μέλλον.
Ωστόσο η ξαφνική σπουδή της κυβέρνησης (πιθανόν έπειτα από πιέσεις των ΗΠΑ) δημιούργησε ήδη αρνητικά δεδομένα για τη χώρα μας. Ακόμα και αν ναυαγήσει κι αυτή η προσπάθεια επίλυσης (που είναι το πιθανότερο σενάριο), η Ελλάδα βγαίνει τραυματισμένη και διπλωματικά χαμένη. Γιατί; Διότι έβγαλε μόνη της τα μάτια της, αποδεχόμενη θέσεις της άλλης πλευράς χωρίς να έχει εξασφαλίσει τίποτα.
Εξηγούμαι: Η Ελλάδα αποδέχτηκε επισήμως στις συνομιλίες υπό τον ΟΗΕ σύνθετο όνομα που θα περιλαμβάνει τον όρο «Μακεδονία». Επομένως την επόμενη φορά που θα ανοίξει πάλι το θέμα από αυτή την αφετηρία θα αρχίσουν οι συζητήσεις. Εμείς θα βρισκόμαστε ένα βήμα πίσω από τις εθνικές θέσεις μας και οι Σκοπιανοί κανένα. Αρα στο επόμενο «μεγάλο παζάρι» θα μπορούν να διεκδικήσουν ακόμα περισσότερα.
Η κυβέρνηση απέτυχε να θωρακίσει τα εθνικά συμφέροντα και εμφανίστηκε στις διαπραγματεύσεις περισσότερο ενδοτική απ’ όσο έπρεπε. Η Ιστορία έχει αποδείξει ότι, όταν προσπαθείς να κερδίσεις δύο ζητήματα που σε ενδιαφέρουν, βάζεις στο τραπέζι πέντε! Στη συνέχεια, υποτίθεται ότι υποχωρείς στα τρία για να εξασφαλίσεις τελικά τα δύο που εξαρχής σε ενδιέφεραν.
Εμείς, αντίθετα, αυτή τη φορά πήγαμε στο διπλωματικό τραπέζι με ανοιχτά χαρτιά, κάνοντας «σημαία» την εθνική υποχώρηση, προσφέροντας στο πιάτο το όνομα «Μακεδονία» στους Σκοπιανούς. Δυστυχώς η κυβερνητική τακτική αποδείχτηκε πρόχειρη και επικίνδυνη και αυτό θα φανεί στο μέλλον.
Οι διπλωματικές παλινωδίες και οι λανθασμένοι χειρισμοί της Ελλάδας στο θέμα τα τελευταία 25 χρόνια θα έπρεπε να διδάσκονται ως παράδειγμα προς αποφυγήν. Εμείς υποχωρούμε συνεχώς, ενώ η άλλη πλευρά δεν έχει κάνει ούτε μία ουσιαστική κίνηση! Μην ξεχνάμε ότι στο Σύνταγμα των Σκοπίων υπάρχουν ακόμα τόσο οι αλυτρωτικές αναφορές όσο και η καπηλεία της Ιστορίας.
Είναι σαφές λοιπόν ότι, ακόμα και αν οι διαπραγματεύσεις ναυαγήσουν οριστικά τις ερχόμενες ημέρες, μόνοι χαμένοι θα είμαστε εμείς. Τα Σκόπια θα χάσουν την ένταξη στο ΝΑΤΟ, στο οποίο όμως, ούτως ή άλλως, δεν ανήκαν. Αρα, τι είχαν, τι έχασαν… Θα συνεχίσουν την προπαγάνδα τους, θα παραμείνουν σε διεθνή απομόνωση και θα ταΐζουν τον λαό τους με τον σανό του Βουκεφάλα.
Εμείς όμως, που είμαστε πολύ πιο ισχυρή χώρα και έχουμε το δίκιο με το μέρος μας, χωρίς κανέναν λόγο θέσαμε νέα δυσμενέστερη βάση στη διαπραγμάτευση.
Επίσης, κυβερνητικοί παράγοντες πρόσφεραν με άστοχες δηλώσεις τους απλόχερα στους Σκοπιανούς επιχειρήματα που είναι βέβαιο ότι θα χρησιμοποιήσουν στο μέλλον. Δεν είναι δυνατόν η Ελλάδα, αντί να έχει ένα αρραγές εσωτερικό μέτωπο, να εμφανίζεται άκρως υποχωρητική και να αποδέχεται την προδοτική άποψη που καλλιεργούν οι Σκοπιανοί «εφόσον όλος ο κόσμος μάς αποκαλεί Μακεδονία, αυτό πρέπει να είναι το όνομά μας».
Από το εθνικό ναυάγιο όμως προέκυψε και ένα θετικό. Επιβεβαιώθηκε ότι ο ελληνικός λαός δεν υιοθετεί τις υποχωρητικές επιλογές των περισσότερων πολιτικών κομμάτων. Στη συντριπτική πλειονότητά του απορρίπτει το ξεπούλημα της Μακεδονίας, παρότι ένα ολόκληρο σύστημα προσπαθεί να του το «σερβίρει» ως «υπεύθυνη στάση».
Το συλλαλητήριο της Κυριακής στη Θεσσαλονίκη θα στείλει πάλι ηχηρό μήνυμα και θα ταρακουνήσει γερά όσους πίστεψαν ότι ο ελληνικός λαός κοιμάται τον ύπνο του δικαίου. Οι Ελληνες ξύπνησαν και θα το αποδείξουν σε δυο μέρες. Ας το γνωρίζουν αυτό άπαντες. Ο Ελληνας έγινε πράγματι υπερβολικά ανεκτικός τα τελευταία χρόνια. Αν όμως κάνεις το λάθος να θίξεις την εθνική του υπερηφάνεια, τότε μπορεί να σε πάρει και να σε σηκώσει…
