Η ξεδιάντροπη επέλαση σε όλα τα θεσμικά όργανα της Ε.Ε.Από τον
Γιώργο Χαρβαλιά
Σε έναν κόσμο μαγικό ζουν όσοι πιστεύουν ότι η νέα γερμανική κυβέρνηση, δημιούργημα ασφαλώς εύθραυστων διακομματικών ισορροπιών, θα είναι «διαλλακτικότερη» στις πολιτικές ασφυκτικού δημοσιονομικού ελέγχου που επιβάλλει το Βερολίνο εις βάρος των ασθενέστερων Ευρωπαίων – και όχι μόνον. Πρόκειται για ονειροφαντασιώσεις όλων αυτών των αθεράπευτων «μερκελοευρωπαϊστών», που επέμεναν να εξωραΐζουν το διατακτικό ύφος της Γερμανίας έναντι των υπόλοιπων εταίρων, αποδίδοντάς το αποκλειστικά στην -αδιαμφισβήτητη, ασφαλώς- διαστροφή του Σόιμπλε. Οπως αντίστοιχα οι… Καρανίκες του ΣΥΡΙΖΑ, ανίκανοι να κατανοήσουν ότι στη Γερμανία Χριστιανοδημοκράτες και Σοσιαλδημοκράτες αποτελούν από κοινού «εργαλεία του συστήματος», πίστευαν ότι έρχεται για να μας σώσει ο λευκός ιππότης Σουλτς. Το νούμερο της γερμανικής πολιτικής σκηνής που, αφού παρέδωσε το μισοδιαλυμένο κόμμα του ως λάφυρο στις επιταγές του βιομηχανικού και του οικονομικού κατεστημένου, αποχώρησε για το σπίτι του σαν στυμμένη λεμονόκουπα.
Δυστυχώς, όλοι αυτοί που ψάχνουν να βρουν διαφορές στη γερμανική καθεστωτική αντίληψη, ειδικά όταν έρχεται η ώρα να μιλήσουμε γι’ αυτό που προσδιορίζεται ως ζωτικό συμφέρον του τευτονικού imperium, είναι εντελώς νυχτωμένοι. Δεν υπάρχουν ούτε διαφορές ούτε διαφοροποιήσεις σε ένα σύστημα πολύ πιο βαθύ και ριζωμένο από τις συγκυριακές εναλλαγές προσώπων στο τιμόνι της γερμανικής κανονιοφόρου. Το σύστημα που πλέον ελέγχει με δοτούς υπαλλήλους ολάκερη τη διαβρωμένη γραφειοκρατία των Βρυξελλών και εξαπλώνεται χωρίς την παραμικρή αντίρροπη δύναμη, αν εξαιρέσει κανείς την απόφαση των πεισματάρηδων Βρετανών να πηδήξουν από τη γερμανική υπερταχεία, πριν χάσουν τον έλεγχο. Σε όλα τα θεσμικά όργανα της Ε.Ε. κάνουν πλέον κουμάντο οι Γερμανοί. Είτε ευθέως με ομογάλακτους αξιωματούχους, όπως ο Ρέγκλινγκ του ESM, είτε με τα διάφορα τσιράκια τους. Ακριβοπληρωμένους χρυσοκάνθαρους που εργάζονται αποκλειστικά για το «όραμα» μιας γερμανικής Ευρώπης.
Η διείσδυση συνεχίζεται ξεδιάντροπα, βολεύοντας τα δικά τους παιδιά σε όλες τις θέσεις-κλειδιά. Τον Ισπανό τσανακογλείφτη της Μέρκελ, τον Λουίς ντε Γκίντος, που δεν μπόρεσαν να επιβάλουν ως πρόεδρο στο Eurogroup, τον ανταμείβουν με μια χρυσή συνταξιοδότηση στην αντιπροεδρία της ΕΚΤ. Και το πουλούν ως δήθεν παραχώρηση στον Νότο, για να τοποθετήσουν (βοήθειά μας…) επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας το γεράκι του γερμανικού τραπεζικού κατεστημένου Γενς Βάιντμαν.
Ενα πραγματικό φασιστοειδές… Πολύ σύντομα θα μιλάμε για υπερεθνική Ευρώπη του Βερολίνου. Δεν θα υπάρχει θέση με ελάχιστη εξουσία ή κύρος σε αυτήν την άθλια χρυσοπληρωμένη νομενκλατούρα, που να μη στελεχώνεται από Γερμαναράδες ή εντολοδόχους τους. Ο στόχος αυτήν τη φορά επετεύχθη. Και χωρίς πόλεμο…
