Κάπως έτσι έβλεπαν και οι Γότθοι τους ΡωμαίουςΑπό τον
Δημήτρη Παπαγεωργίου
Η λέξη baizuo (προφέρεται bye-tswaw) είναι ένας κινεζικός επιθετικός προσδιορισμός. Και σημαίνει το «αθώο» άτομο το οποίο έχει εκπαιδευτεί με βάση τις τρέχουσες αντιλήψεις της Δύσης, που μιλά για ειρήνη και ισότητα, μόνο και μόνο για να ικανοποιήσει το δικό του αίσθημα ηθικής ανωτερότητας. Ενας baizuo ενδιαφέρεται μόνο για θέματα, όπως η μετανάστευση, οι μειονότητες, τα δικαιώματα των LGBT και το περιβάλλον, ενώ έχει τέτοια εμμονή με την πολιτική ορθότητα ως το σημείο να εισάγει οπισθοδρομικές ισλαμικές αξίες για χάρη της μετανάστευσης.
Αυτός ο όρος θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και για να περιγράψει το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα της χώρας μας τις ημέρες που διανύουμε. Αλλά αυτό δεν είναι τόσο ενδιαφέρον. Είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνονται την παρακμή της Δύσης οι μη δυτικοί λαοί, όπως οι Κινέζοι, αλλά και κατά πάσα πιθανότητα οι Ινδοί, οι Ιρανοί και οι Τούρκοι. Κάποιοι θα προσέθεταν και τους Ρώσους, αλλά αυτή είναι μια πολύ μεγάλη κουβέντα.
Φανταστείτε πόσο περίεργη φαίνεται η Δύση, και μαζί της και η χώρα μας, σε όλες αυτές τις αναδυόμενες μη ευρωπαϊκές δυνάμεις. Στο όνομα μιας πουριτανικού τύπου «ηθικής ανωτερότητας», οι χώρες της Δύσης, και μαζί και η δική μας, φαίνονται σχεδόν αποφασισμένες να διαπράξουν μια αργή αυτοκτονία. Οχι μόνο διά της αντικατάστασης του πληθυσμού των γηγενών από τη μετανάστευση, αλλά και με κάθε δυνατό τρόπο· από τον πιο σύνθετο, την αντικατάσταση των παραδοσιακών μορφών της κοινωνίας μας, όπως η οικογένεια, μέχρι τον πιο απλό.
Κι αν κάπως έτσι μας βλέπουν οι Κινέζοι, φανταστείτε πώς μας βλέπει η δράκα των φανατικών ισλαμιστών· αυτή η ίδια δράκα, στις αγκάλες της οποίας βρίσκεται και ο Ερντογάν. Ενας κουρασμένος, γερασμένος, κακομαθημένος λαός, που δεν έχει το κουράγιο να προστατέψει αυτά που δεν είναι δικά του.
Κάπως έτσι έβλεπαν και οι Γότθοι τους Ρωμαίους. Και όσο χρυσό και εάν έριχναν στα πόδια τους οι αυτοκράτορες της Δύσης, το μόνο που έκαναν ήταν να δυναμώνουν αυτούς που ήθελαν να τους αντικαταστήσουν. Αυτό συμβαίνει σήμερα και με την Τουρκία. Βλέπουν απέναντί τους ένα μάτσο ανθρώπους που ενδιαφέρονται για το πώς… θα εξυπηρετήσουν τους εισαγόμενους ομοθρήσκους τους, βλέπουν ένα μάτσο ανθρώπους που τους ενδιαφέρει πώς θα εφαρμόσουν τις αρχές της πολιτικής ορθότητας. Και πραγματικά, πρέπει να γελούν από μέσα τους. Ειδικά όταν ακούν λεονταρισμούς που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Και να περιμένουν απλά τη στιγμή κατά την οποία η παρακμή μας θα είναι τέτοια, που θα πέσουμε απλά στην αγκαλιά τους.
