Οταν σιχαίνεσαι αυτό που έχεις, παλεύεις να το αλλάξεις. Μόνο που, με τις άγαρμπες κινήσεις, μπορεί να του μικρύνεις το σχήμα. Να το κοντύνεις σαν να μπήκε στο πλύσιμοΑπό τον
Γιώργο Χαρβαλιά
Για τον Κυριάκο δεν αποτελεί έκπληξη… Ετσι αντιλαμβάνεται την έννοια του πολιτικού «ανοίγματος». Είχα προβλέψει, άλλωστε, σε ανύποπτο χρόνο τη μεταπήδηση της… λυγερόκορμης μανδάμ με τα κόκκινα φορέματα. Τεράστιο «μπαμ» στα μεταγραφικά χρονικά της πολιτικής σκηνής! Ασύλληπτη υπέρβαση, που μας κάνει όλους υπερήφανους, ε;
Είναι φανερό πλέον: Ο αρχηγός δεν μας λυπάται καθόλου. Κι έχει βαλθεί να μας τιμωρήσει. Θέλει να μας διώξει, αφού πρώτα μας εξαγριώσει. Κι εμάς κι όλους εσάς, που αυτοπροσδιορίζεστε ως οπαδοί μιας χριστιανοκοινωνικής Δεξιάς με ισχυρές πατριωτικές καταβολές.
Εσείς, λοιπόν, δεν ανήκετε στη σημερινή Νέα Δημοκρατία. Στη δική του. Ανήκει η δημαρίτισσα Κατερίνα Μάρκου, ένα απόλυτο μηδενικό των κοινοβουλευτικών εδράνων, που απλά ξέρει πότε να δραπετεύει εγκαίρως. Ανήκει ο πολυπράγμων Ιάσων Φωτήλας, που τρύπωσε στην πολιτική μέσω YouTube, και όποιος ανακαλύψει την ιδεολογική ταυτότητά του κερδίζει τη… χρυσή μπανάνα. Ανήκει ο ευλύγιστος Αμυράς, που τιμήθηκε με τη συμμετοχή του στο ευρωψηφοδέλτιο της Ν.Δ. ως… θεωρητικός της ποδηλασίας, αλλά μετά την… έκανε για το Ποτάμι και τώρα, που στράγγιξαν τα νερά, θέλει να εξασφαλίσει ανέξοδα την επανεκλογή του. Ανήκει και ο Harry ο Θεοχάρης, το απίθανο αυτό πουλέν του νεοφιλελεύθερου σημιτοεκσυγχρονισμού, που έγραψε ιστορία ως εντολοδόχος φοροσυλλέκτης των δανειστών.
Ανήκει, επίσης, στη Ν.Δ. του Κυριάκου ο Σκυλακάκης. Ο επαγγελματίας υβριστής του Σαμαρά, που επόπτευε τις… ξεχασιάρες ΜΚΟ του υπουργείου Εξωτερικών επί Ντόρας. Ανήκουν και οι ευρωλιγούρηδες καθηγητάδες της σημιτοαυλής. Ποιος ξέρει; Μπορεί σύντομα να ανήκουν και η Αννα Διαμαντοπούλου, ο Τζήμερος, άντε και ο Γρηγόρης Βαλλιανάτος.
Περί ορέξεως ουδείς λόγος. Οταν σιχαίνεσαι αυτό που έχεις, παλεύεις να το αλλάξεις. Μόνο που, με τις άγαρμπες κινήσεις, μπορεί να του μικρύνεις το σχήμα. Να το κοντύνεις σαν να μπήκε στο πλύσιμο. Είναι πράγματι καινοτόμος στρατηγική το να μετατρέπεις μια -φθαρμένη έστω- παράταξη εξουσίας σε πολύχρωμη διακομματική κουρελού, αλλά το αν έχει λογική θα το δείξει μόνο η εκλογική νεκροψία.
Στο μεταξύ, αυτό που μένει στον απλό κόσμο, σε μια εποχή που βλέπει βουλευτές και αλλάζει πεζοδρόμιο, είναι η απεχθής τέχνη της παρασιτικής κοινοβουλευτικής επιβίωσης. Υποπροϊόντα του πολιτικού συστήματος παντός καιρού, που τρυπώνουν εγκαίρως όπου προβλέπεται καρέκλα. Και ανταγωνίζονται σε ματαιοδοξία και πολιτικό αμοραλισμό τις πιο ξιπασμένες καραβάνες της Μεταπολίτευσης.
Το τρομερό της υπόθεσης είναι ότι τέτοιου είδους πρόσωπα, με μηδαμινή εκλογική απήχηση και χωρίς σαφές ιδεολογικό στίγμα, θεωρούνται στην εποχή μας… «πολύτιμες μεταγραφές». Σε τι είδους προστιθέμενη αξία προσβλέπουν αυτοί που τους ανοίγουν την πόρτα;
Και καλά ο Κυριάκος, είπαμε: Θέλει επειγόντως να ξεφορτωθεί το παλαιό κομματικό προσωπικό. Κι ο personal trainer της οικογένειας να δηλώσει ενδιαφέρον για υποψήφιος, μπορεί να έχει τύχη. Αμ, ο Τσίπρας; Τι ήταν αυτή η… ρουκέτα με τον μπαρμπα-Φώτη; Τον παραλίγο Πρόεδρο της Δημοκρατίας των Σαμαροβενιζέλων και σφοδρό δημόσιο επικριτή του;
Στ’ αλήθεια πιστεύει κανείς εκεί στην Κουμουνδούρου ότι ο άνθρωπος αυτός, που αποτελεί την επιτομή της πολιτικής μετριότητας με ληθαργικό κοινοβουλευτικό λόγο, ισάξιο ενός υπνοστεντόν, διατηρεί εκλογικό κοινό σε μια άκρως ριζοσπαστικοποιημένη κοινωνία;
Συμβολίζει μήπως κάτι άλλο για τη… μαχόμενη Αριστερά και δεν το ξέρουμε; Ο… συνταξιούχος που, μόλις είδε εξουσία, πήγε να απλώσει τραχανά από τη δημόσια τηλεόραση και το ΕΣΡ μέχρι το ΤΑΙΠΕΔ με τα χοντρά παιχνίδια;
Και καλά όλα αυτά, αλλά στον τομέα της Αμυνας σκέφτηκε ο Αλέξης να τον αξιοποιήσει; Τον άνθρωπο που είχε κάνει τη ΔΗΜ.ΑΡ. φωλιά των εθνομηδενιστών;
Τι ακριβώς θα κάνει ο κυρ Φώτης στο Πεντάγωνο, πείτε μου! Θα επιβλέπει το ηθικό του Στρατεύματος; Ή, μήπως, θα τσακώνεται και θα υπονομεύει τον Καμμένο; Είναι κατάλληλη η στιγμή, Αλέξη, για τέτοια παιχνιδάκια;
Και, από την άλλη, πώς δέχτηκε πρώην αρχηγός κόμματος και… εν αναμονή Πρόεδρος της Δημοκρατίας να βολευτεί με ένα ταπεινό στρατοκρατικό υφυπουργείο; Σας φαίνεται ότι αυτό συνάδει με… αριστερό ήθος; Ή, μήπως, είναι δείγμα πολιτικής ταπεινοφροσύνης που ξεπερνά την πεζή σκέψη μας;
Επικίνδυνες γελοιότητες, δυστυχώς, και ανόητα διακομματικά «σούρτα φέρτα» ανακυκλούμενων πολιτικών απορρυπαντικών πολλών χρήσεων.
Που, εκτός από καγχασμό στο twitter, προκαλούν και ναυτία στο εκλογικό κοινό.
Μεταγραφές, δηλαδή, της τρύπιας δεκάρας, που μόνο ανανέωση και φρεσκάδα δεν συμβολίζουν. Πολιτική σηψαιμία προδίδουν, αλλά οι κομματικοί αρχηγοί αδυνατούν να το καταλάβουν. Κούνια που τους κούναγε…
