Το χτύπημα στο Βερολίνο και οι φαιδρότητες των ΒρυξελλώνΑπό τον
Γιώργο Χαρβαλιά
Είναι γνωστή η αναφυλαξία που προκαλεί η προσωπικότητα του Ντόναλντ Τραμπ στους Γερμανούς. Και ευεξήγητη. Γιατί επιτέλους βρέθηκε ένας Αμερικανός πρόεδρος να χωρίσει τα τσανάκια του με το Βερολίνο, όταν μπαίνουν στο τραπέζι εθνικά οικονομικά συμφέροντα.
Οι δασμοί στον χάλυβα και στο αλουμίνιο ενοχλούν ιδιαίτερα τους μερκελιστές. Γιατί αποτελούν μια πρώτη έμπρακτη αμφισβήτηση της οικονομικής τους ασυδοσίας στην Ευρώπη και, κατ’ επέκτασιν, της συνολικότερης διεθνούς τους υπόστασης.
Γι’ αυτό έχουν βαλθεί να κινήσουν λυτούς και δεμένους ώστε να καταδείξουν στους Ευρωπαίους υπηκόους τους ότι ο Τραμπ συνιστά υπαρξιακή απειλή, κάτι σαν απασφαλισμένη βόμβα που απειλεί να τινάξει το (δικό τους) ευρωπαϊκό οικοδόμημα.
Οι σχετικές δηλώσεις από επίσημα χείλη Γερμανών και των γνωστών σφουγγαρόπανων της βρυξελλιώτικης νομενκλατούρας διαδέχονται η μία την άλλη. Είδαμε τις φαιδρότητες Γιούνκερ, που εξήγγειλε… αντίμετρα στα μπλου τζιν και τα ουίσκι που ο ίδιος καθημερινά καταναλώνει. Πρόσφατα επιστρατεύτηκαν και τα μεγάλα μέσα: Ο διοικητής της ΕΚΤ Ντράγκι, που παραλίγο να… σκίσει το καλσόν του, και η Γαλλίδα επικεφαλής του ΔΝΤ, που δήλωσε ότι, αν υπάρξει εμπορικός πόλεμος, «θα ματώσουν όλοι».
Αμ δε, κυρία μου. Ο Τραμπ ξέρει πολύ καλά πού στοχεύει. Αν συνεχίσουν τις κορόνες οι Γερμανοί, το επόμενο βήμα θα είναι τα αυτοκίνητα. Και τότε θα ματώσουν για τα καλά το Μόναχο και όλη η Bαυαρία…
Το είπε ήδη ο Αμερικανός πρόεδρος ότι, αν χρειαστεί, εκεί θα φτάσει. Το έχει κάνει στο παρελθόν με τα νοτιοκορεατικά πλυντήρια της LG και της Samsung. Δεν μασάει. Και μεταξύ μας, ένας ηγέτης που προστατεύει την παραγωγική βάση της χώρας του από αθρόα εισβολή ανταγωνιστικών προϊόντων ούτε τρελός ούτε επικίνδυνος για την ανθρωπότητα μπορεί να χαρακτηριστεί.
«Κακό σπυρί» είναι μόνο για τους Γερμαναράδες, που έχουν καλοσυνηθίσει επιβάλλοντας τη δική τους εμπορική λογική σε ολόκληρο το ευρωπαϊκό τους βιλαέτι. Να μοσχοπουλάνε αυτοί τα προϊόντα της βιομηχανίας τους, «μιζάροντας» το άπαν σύμπαν της πολιτικής σκηνής και η Ελλάδα να… εισάγει λεμόνια από την Αίγυπτο, μανιτάρια από την Πολωνία και σπαράγγια από το Περού.
Αυτή είναι η αποικιοκρατική αντίληψη του Βερολίνου και είμαστε αναγκασμένοι ως «όμηροι» να την υπηρετήσουμε. Αλλά κανείς δεν μας υποχρεώνει να βρίζουμε τον Τραμπ επειδή κάνει το καλό για τη χώρα του. Μακάρι να υπήρχε και εδώ η δυνατότητα επιβολής δασμών σε μερικά προϊόντα. Θα έπεφτε πολύ κλάμα…
