Οι ανεύθυνες πολιτικές στο Προσφυγικό «εκτόξευσαν» τις ροές στη χώρα μετά και τις τουρκικές μεθοδεύσειςΑπό τον
Σάββα Καλεντερίδη
Hπερίπτωση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και της υπουργού του, της κυρίας Τασίας Χριστοδουλοπούλου, θα μείνει στην παγκόσμια ιστορία ως παράδειγμα για το πώς μπορεί να οδηγηθεί στην εθνική καταστροφή μια χώρα από επιλογές ανεύθυνων ιδεοληπτικών πολιτικών.
Το 2014, μια χρονιά κατά την οποία είχε κορυφωθεί ο πόλεμος στη Συρία, ο αριθμός των προσφύγων και των μεταναστών που είχαν εισέλθει στην Ελλάδα ήταν 41.065 άτομα.
Το 2015 ο αριθμός αυτός ανήλθε στους 856.723 ανθρώπους. Οπως είπαμε, ο πόλεμος είχε κορυφωθεί το 2014, ενώ από το 2015 άρχισε να αποκλιμακώνεται, κυρίως λόγω της σταδιακής απώλειας εδαφών του Ι.Κ. και της εμπλοκής στον πόλεμο της Ρωσίας.
Τι συνέβη, λοιπόν, και αυξήθηκαν οι ροές; Τα πράγματα είναι απλά. Η κυρία Χριστοδουλοπούλου, πριν καν της οριστούν με ΦΕΚ οι αρμοδιότητές της, φρόντισε διά της συμβούλου της, της κυρίας Σπαθανά, να εκδοθεί στις αρχές Μαρτίου του 2015 εκείνο το περίφημο έγγραφο της ΕΛ.ΑΣ. με τίτλο «Νέα πολιτική σχετικά με τις διαδικασίες κράτησης αλλοδαπών», σύμφωνα με το οποίο δεν θα συλλαμβάνονταν όσοι εισέρχονταν παράνομα στην Ελλάδα και θα απελευθερώνονταν όσοι πρόσφυγες και μετανάστες ήταν στα κλειστά κέντρα κράτησης, εκτός εκείνων εις βάρος των οποίων εκκρεμούσε ποινική διαδικασία.
Επειτα από μια σειρά άθλιων μεθοδεύσεων, που μόνο σε μια χώρα όπου επιβραβεύονται η ανεντιμότητα και η ατιμία συμβαίνουν, καρατομήθηκε ο υποστράτηγος Γεώργιος Νίτσας, που εξέδωσε το εν λόγω έγγραφο, αφού λοιδορήθηκε και κατηγορήθηκε από την κυρία Χριστοδουλοπούλου και τον κ. Πανούση ως προβοκάτορας, λες και ο υποστράτηγος εκεί που καθόταν είπε να εκδώσει ένα έγγραφο νέας πολιτικής για το Μεταναστευτικό, έτσι, για να ξεδώσει.
Αυτήν την αθλιότητα των πολιτικών βρέθηκαν δημοσιογράφοι να τη στηρίξουν, κατηγορώντας έναν έντιμο αξιωματικό, που έχασε τη δουλειά του από μια συμμορία πολιτικών και δημοσιογράφων.Ομως, σημασία έχει ότι η πολιτική αυτή, παρά την καρατόμηση του υποστρατήγου, εφαρμόστηκε, με τραγικά αποτελέσματα για την Ελλάδα και ολόκληρη την Ευρώπη.
Εως τότε ο Ερντογάν εφάρμοζε την εξής πολιτική για τους πρόσφυγες από τα μέτωπα της Συρίας. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία και τους χάρτες του γραφείου του πρωθυπουργού της Τουρκίας, που είναι αναρτημένοι έως σήμερα στην επίσημη ιστοσελίδα, έως το 2014 όλοι οι καταυλισμοί προσφύγων είχαν οργανωθεί σε περιοχές ανατολικά των Αδάνων. Συγκεκριμένα, ο Ερντογάν φρόντισε να δημιουργήσει καταυλισμούς σε νομούς που είχαν κουρδικούς και αλεβιτικούς πληθυσμούς για να αλλάξει τη δημογραφία τους και να δημιουργήσει ένα ανάχωμα στην τάση που έχουν οι Κούρδοι να επικρατήσουν πληθυσμιακά στους νομούς Αδάνων και Μερσίνας, για να αποκτήσουν πρόσβαση στη Μεσόγειο Θάλασσα. Οταν άλλαξε πολιτική η Ελλάδα, καταργώντας τα κλειστά κέντρα κράτησης και ανοίγοντας στην ουσία τα σύνορα σε όποιον ήθελε να μπει στην Ελλάδα, ο Ερντογάν είδε να του προσφέρεται ένα υπερόπλο εναντίον της Ελλάδας και της Ευρώπης, που ήταν πιο αποτελεσματικό ακόμα και από πυρηνική βόμβα.
Ετσι, οι μηχανισμοί του τουρκικού κράτους, μετά την αλλαγή πολιτικής της Ελλάδας, άρχισαν να κατευθύνουν κατά εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες προς τα νησιά του Αιγαίου, ενώ ταυτόχρονα κατάργησαν τη βίζα σε δεκάδες μουσουλμανικές χώρες, για να μπορούν να έρχονται οικονομικοί μετανάστες με 100 δολάρια στην Τουρκία και από εκεί να μπαίνουν στην Ελλάδα. Η ποιοτική αυτή αλλαγή εμφανίζεται στους χάρτες που είναι αναρτημένοι στην επίσημη ιστοσελίδα του γραφείου του πρωθυπουργού της Τουρκίας και στους οποίους το 2015 εμφανίζονται εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες στη Σμύρνη και την Κωνσταντινούπολη, για να είναι πιο εύκολη η πρόσβαση στις ακτές και εκείθεν στην Ελλάδα. Ετσι απλά, έπειτα από εθνικά εγκληματικές, επενδυμένες με διεθνή νομιμοφάνεια ενέργειες, τα 41.065 άτομα του 2014 έγιναν 856.723 το 2015. Ομως το χειρότερο δεν είναι αυτό.
Το χειρότερο είναι ότι, αν και ο επόμενος υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής, υπό το βάρος της εθνικής και της διεθνούς ανθρωπιστικής κρίσης που προκάλεσε η άφρων ενέργεια της προκατόχου του, θέλησε σε αρκετούς τομείς αντιμετώπισης του φαινομένου να επαναφέρει την προ του 2015 ακολουθούμενη πολιτική, αυτό πλέον ήταν αδύνατον. Από τη μία, ήταν ο Ερντογάν και το τουρκικό κράτος, που έκαναν πλέον πολιτική τους τη διοχέτευση προσφύγων και μεταναστών στα νησιά μας και στην Ευρώπη και, από την άλλη, το διεθνές παρακράτος των ξένων και ντόπιων ΜΚΟ και των ιδεοληπτικών του κυβερνώντος κόμματος που στελεχώνουν διάφορες επιτροπές που λειτουργούν στα νησιά, που αντί να εμποδίζουν, καλούν πρόσφυγες και μετανάστες να έλθουν στην Ελλάδα.
Η Ευρώπη, αφού ικανοποίησε τις ανάγκες που είχε σε εργατικά χέρια, έχτισε τους φράχτες που οδηγούν εκεί και εγκλώβισε τους εισερχομένους στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου.
Ετσι, η Ελλάδα είναι αντιμέτωπη με μια μείζονα απειλή. Να δει πρώτα τη μουσουλμανοποίηση των νησιών της, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την εθνική ασφάλεια και άμυνα της χώρας, και στη συνέχεια, σταδιακά, τη μουσουλμανοποίηση ολόκληρης της χώρας. Αυτή είναι η πικρή αλήθεια.
Ο επόμενος πρωθυπουργός, όποιος κι αν είναι αυτός, το πρώτο πράγμα που έχει να κάνει είναι να πάρει σβάρνα τις πρωτεύουσες της Ε.Ε. και πίσω από κλειστές πόρτες να συζητήσει αυτό το τεράστιο θέμα, για να αναζητηθεί στη συνέχεια λύση. Αν όχι, το 2021, αντί να γιορτάζουμε τα 200 χρόνια από την Επανάσταση, θα βρεθούμε αντιμέτωποι με το φάσμα της υποδούλωσης της χώρας.
