Οι «παρεούλες» στον χώρο της τέχνης, που αλληλοπροωθούνται σκανδαλωδώς, μπορούν να αποδυναμωθούν αν δοθεί ο λόγος στον λαό
Τι μας θύμισε ο Σκάι που γκρίνιαξε επειδή δεν θα πάρει φράγκα από το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, Οπτικοακουστικών Μέσων και Δημιουργίας για να γυρίσει ο Παπαχελάς ντοκιμαντέρ με θέμα τη 17 Νοέμβρη, όπου θα μιλούσε και ο Κουφοντίνας; Τα προφανή μάς θύμισε.
- Παναγιώτης Λιάκος
Οτι, δηλαδή, το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, το υπουργείο Πολιτισμού και σχεδόν όλα τα υπόλοιπα υπουργεία, οι δήμοι και οι περιφέρειες, η ΕΡΤ, οι Γενικές Γραμματείες και τα Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ) δαπανούν ένα σκασμό λεφτά στα… πανηγύρια. Συναυλίες, φιέστες, χοροεσπερίδες και εκδηλώσεις με «καλλιτεχνικό» πρόγραμμα κι ένα σωρό άλλα τέτοια απορροφούν μεγάλο μέρος των διαθέσιμων κονδυλίων του Δημοσίου.
Επίσης, οι πολιτικοί και τα διορισμένα απ’ αυτούς διοικητικά συμβούλια όλων των οργανισμών που ζουν με το δημόσιο χρήμα μοιράζουν φράγκα για να γυριστούν ταινίες, για να συντηρηθούν μουσικά συγκροτήματα και χορευτικές ομάδες και να επιδοτηθούν σωματεία κανονικά αλλά και απ’ αυτά που οι κακόπιστοι αποκαλούν «σφραγίδες».
Τα αποτελέσματα από τη διανομή του δημόσιου χρήματος στους δημιουργούς (εντός και εκτός εισαγωγικών η λέξη «δημιουργοί») τα έχουμε δει: Ταινίες «φάβες», που δεν έκοψαν εισιτήρια αλλά επιδοτήθηκαν επειδή ο «δημιουργός» είναι και αρκετά αριστεριστής και το σενάριο κομμουνιστικότατο. Θεατρικές ομάδες της πυρκαγιάς με έργα της συμφοράς, που επιδοτήθηκαν επειδή ο σκηνοθέτης είναι ο κολλητός του κολλητού. Κι άλλα τέτοια πολλά έχουμε δει. Οι παρεούλες στον καλλιτεχνικό χώρο αλληλοπροωθούνται σκανδαλωδώς και κονομάνε σε βάρος των άλλων, αλλά και της τέχνης. Και το κοινό, που πληρώνει για όλα τούτα, δεν έχει λόγο ποιος θα επιδοτηθεί και ποιος όχι.
Η στήλη προτείνει κάτι απλό και καίριο: Να ψηφίζουν οι πολίτες ποιος θα λάβει επιδότηση. Αυτός που πληρώνει πρέπει να μιλάει. Ας πάρουμε για παράδειγμα το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου. Οσοι θέλουν χρήματα για να κάνουν ταινία να υποβάλλουν το πλάνο τους (θέμα σεναρίου, απαιτούμενο ποσό, χρόνο υλοποίησης, ηθοποιοί κ.λπ). Ολα τα στοιχεία θα αναρτώνται στην ιστοσελίδα του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου και οι πολίτες θα επιλέγουν ποιος να χρηματοδοτηθεί και ποιος όχι.
Το αυτό να ισχύσει και για τις συναυλίες και τις εκδηλώσεις και τις χορηγίες που κάνουν το Δημόσιο, οι δήμοι και οι λοιποί… «συγγενείς». Για τα δημοτικά ζητήματα θα πρέπει να έχουν δικαίωμα ψήφου οι δημότες. Ας δοθούν επιτέλους ο λόγος και το δικαίωμα απόφασης στον κόσμο, που πληρώνει από το υστέρημά του για τα… φρου φρου και τ’ αρώματα που του σερβίρει η εξουσία.
