«Το όμαιμον, το ομόθρησκον, το ομόγλωσσον και το ομοηθές»
Αντί αποχαιρετισμού στη Μεγάλη Ελληνίδα του Κόσμου αναδημοσιεύουμε σήμερα το κείμενο που γράψαμε για εκείνην έναν χρόνο πριν με αφορμή τη συνέντευξη που παραχώρησε τότε στον τηλεοπτικό σταθμό Σκάι. Σε αυτό περιέχονται όλα όσα θα θέλαμε να της πούμε και από κοντά! Εχει ως εξής:
Παρακολουθήσαμε με εξαιρετικό ενδιαφέρον τη συνέντευξη που έδωσε η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ. Χρόνια τώρα μελετούμε τα βιβλία της και διαβάζουμε τις συνεντεύξεις της όχι επειδή είναι «θρύλος» ή «μύθος», όπως εξομολογήθηκε ότι την αποκαλούν, αλλά επειδή κατά τη διάρκεια της ακαδημαϊκής σταδιοδρομίας της ηγήθηκε μιας μεγάλης εκστρατείας διαρκείας, τόσο στη Γαλλία και διεθνώς όσο και στην Ελλάδα: να καταλάβουμε τη σημασία του Βυζαντίου για τον Ελληνισμό.
Οπως είχε πει κάποτε δηκτικά, «εμείς οι Ελληνες θελήσαμε να διαγράψουμε χίλια έτη από την Ιστορία της. Να βάλουμε το Βυζάντιο, μία αυτοκρατορία χιλίων ετών, σε παρένθεση».
Και δεν καταλαβαίνουμε ότι κάθε φορά που εορτάζουμε μια ∆έσποινα, έναν Κωνσταντίνο, έναν Παναγιώτη, έναν Ιωάννη, το Βυζάντιο στην ουσία εορτάζουμε. ∆εν καταλαβαίνουμε ότι κάθε φορά που ο πρόεδρος Ερντογάν προφέρει, αναγκαστικά στα ελληνικά, τη φράση «Αγία Σοφία», το Βυζάντιο εορτάζουμε στα χείλη του, κι ας την έκανε τέμενος (προσφάτως έγινε γνωστό ότι ο τρούλος της Αγίας Σοφίας κατασκευάστηκε από υλικά που μεταφέρθηκαν από τη Ρόδο μας).
Παρέμβαση
Η κυρία Αρβελέρ, η οποία υποστήριξε με δήλωσή της την αρθρογραφία μας για τη διάσωση του Ιδρύματος Ελληνικού Πολιτισμού, με αποτέλεσμα η κυβέρνηση να ανακρούσει πρύμναν και να ακυρώσει το σχέδιο διάλυσής του (προσωρινώς όπως απεδείχθη), έχει δηλώσει, χωρίς να διατρέχει τον κίνδυνο να χαρακτηριστεί «εθνικίστρια», ότι «ανάμεσα στο παγκόσμιο και το τοπικό μεσολαβεί πάντοτε το εθνικό».
∆εν είμαι απολύτως σίγουρος ότι όλα όσα είπε στη συνέντευξή της για την εθνική ταυτότητα άρεσαν στο «πεφωτισμένο» Κέντρο, αλλά στην ουσία η κυρία Αρβελέρ απενοχοποίησε ορισμένες έννοιες και έκανε εκατομμύρια σιωπηλούς Ελληνες να αναθαρρήσουν. Ο πατριωτισμός δεν είναι «το καταφύγιο των ηλιθίων», όπως είπε πρόσφατα στη Βουλή ο πρωθυπουργός. Ο πατριώτης «είναι ένας άνθρωπος υπέρ», κατά τον ορισμό του Ρεζίς Ντεμπρέ. Και η διαφορά του από τον διεθνιστή είναι ότι «νιώθει». Υπάρχουν αυτοί που νιώθουν κάτι για την πατρίδα και αυτοί που δεν νιώθουν τίποτε για την πατρίδα – να η διαχωριστική γραμμή!
Η κυρία Αρβελέρ τόνισε ότι η καταγωγή μας είναι έννοια ακριβή και ισχυρή, για αυτό υπερηφανευόμαστε πολλές φορές ότι «είμαστε φτωχοί, αλλά Ελληνες». Αναπληρώνουμε, δηλαδή, με την ταυτότητα τον πλούτο που μας λείπει! Παρέπεμψε επίσης σε όσα φέρεται ότι είπε, κατά τον Ηρόδοτο, στον Ξέρξη ο ∆ημάρατος, ότι οι Ελληνες μπορεί να είναι διασπασμένοι σε πόλεις, αλλά τους ενώνει «το όμαιμον, το ομόθρησκον, το ομόγλωσσον και το ομοηθές».
Στην ουσία δικαιώνει αυτό που έγραψε κάποτε ο Βαγγέλης Παπαθανασίου: «Οι Ελληνες είμαστε συνάθροιση δισεκατομμυρίων ετών μνήμης». Η πολιτική ορθότης θεωρεί, βεβαίως, το δίκαιον του αίματος στην πατρίδα μας περίπου ακραία ρητορεία και ασυγχώρητο εθνικισμό. Το ίδιο και τις αναφορές στη μοναδικότητα του πολιτισμού μας και της γλώσσας μας, και στον ρόλο της θρησκείας και της παράδοσης (ηθών) στη διαμόρφωση της εθνικής ταυτότητας.
Χωρίς αστερίσκους
Η κυρία Αρβελέρ δεν δίστασε να τα υπογραμμίσει όλα αυτά, άνευ αστερίσκων. Αν δεν έφερε το βάρος του ονόματός της, θα λιθοβολούνταν από την καθεστηκυία διανόηση ως «ακροδεξιά». Ευτυχώς που φέρει το βάρος του ονόματός της και κανείς δεν τολμά. Πέραν αυτών, όμως, η πρύτανης -ΕΠΟΝίτισσα και αριστερή στα νιάτα της- απενοχοποίησε πλήρως τον όρο «∆εξιά» σε δύο στιγμές της συνέντευξης.
Η πρώτη, όταν αναφέρθηκε στη συνύπαρξή της με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή στο Παρίσι. Θυμήθηκε ότι κάποιοι ισχυρίζονταν ότι ο Καραμανλής ήταν… κομμουνιστής και το έκρυβε. Και με το δολοφονικό χιούμορ της προσέθεσε: «∆εν έκρυβε αυτός ότι ήταν κομμουνιστής – δεν ήταν! Εμείς ήμασταν δεξιοί και το κρύβαμε!»
Στο τέλος, σε άλλη ερώτηση για την Αριστερά και τη ∆εξιά, αφού σχολίασε ότι πλέον δεν είναι έννοιες υπαρκτές, στην ουσία επέμεινε αυτοπροσδιορίζοντας ιδεολογικά τον εαυτό της: «Είμαι αριστερή γιατί πιστεύω πως όλα θα περάσουν από εκεί, είμαι δεξιά γιατί πιστεύω ότι όλα θα φτιάξουν από εκεί!»
Αφιερωμένη όλη η συνέντευξη στον κύριο πρωθυπουργό, που έχει αλλοιώσει τα νοήματα με όσα λέει για το Κέντρο και με τις παραπλανητικές ετικέτες της ∆εξιάς και της Αριστεράς, χωρίς αναφορά στα αληθινά συμφέροντα του έθνους.
